Ιωάννης Μήτσιος - Presence

Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος*

Αργά και βασανιστικά η ελληνική κοινωνία ζει κα βιώνει μια απίστευτη σήψη και παρακμή σε  όλα τα επίπεδα. Μετατρέπεται σταδιακά σε μια διαλυμένη χώρα (failed state) που κουμάντο κάνουν η βία, η ατιμωρησία, η ασυδοσία, η αδιαφορία, η ανικανότητα  και η απληστία.

Είμαστε κάτι μεταξύ: διαλυμένων χωρών του πρώην σοβιετικού μπλοκ που ξεπουλήθηκαν όλα στους ολιγάρχες και στους ξένους και  λατινοαμερικανικής μπανανίας που οι συμμορίες, τα ναρκωτικά, ο τζόγος, το έγκλημα είναι στην ημερήσια διάταξη και χωρών  της Ασίας που βασιλεύει η πορνεία ενηλίκων και ανηλίκων, η παιδεραστία κλπ.

Κακοκαιρία «Ελπίς»: Πού θα χτυπήσει τις επόμενες ώρες | LiFO

Του Βασιλείου-Γεωργίου  Γρηγ. Παπαδάκη

Η «Ελπίς» στο πέρασμα της έντυσε την Ελλάδα στα λευκά.

Φυσικώ τω λόγω, ουδεμία σχέση με την Ελπίδα στον πυθμένα του πιθαριού της Πανδώρας η οποία από περιέργεια άνοιξε το αγγείο με αποτέλεσμα όλα τα δεινά να κατακλύσουν την ανθρωπότητα. Η λέξη προέρχεται από το αρχ. ρ. έλπω (=ελπίζω). Η Ελπίδα θεωρείται αρετή, ανήκει στις ψυχικές δυνάμεις του ανθρώπου. Η αισιόδοξη ενατένιση προς το μέλλον δεν είναι η μοναδική στάση του ανθρώπου, είναι και η απελπισία η οποία δεν έχει τίποτα να προσφέρει εκτός από καταστροφή.

Το κουδούνι του Έθνους. Του Ηλία Καραβόλια | readfree.gr

Του Ηλία Καραβόλια

« Μισώ αυτή τη χώρα…..Μου έφαγε τα σπλάχνα ….Μας τα πήρε όλα αυτή….Αυτή η χώρα είναι το χτικιό μας, θα μας πεθάνει, θα μάς ξεκάνει…Μας πίνει το αίμα, μας το πίνει….Τι θα χει μείνει όμως απ αυτήν χωρίς εμάς...Το χώμα της έχει πάρει το σχήμα μου…Το σώμα μου έχει πια τις διαστάσεις της…Έχω μέσα μου την μοίρα της…Πεθαίνω σαν χώρα…»

( Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σαν χώρα, 1978)

Αποσπάσματα από ένα μετέωρο κείμενο, μακροιστορικό, με λυρική και πολιτισμική δυναμική, με πολιτικά σημαίνοντα και ψυχαναλυτικά σημαινόμενα. Ο Δημητριάδης έβλεπε από τότε τον «θάνατο» της χώρας, τον μαρασμό των μικροδομών της κοινωνίας και των μακροδομών του κράτους. Έγραφε με πένθος και μελαγχολία, ως νεοεισερχόμενος με γύμνια στην εσπερία της Ευρώπης, στη Δύση, στον «πολιτισμό των Άλλων».

Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος | tempo24.news

Η μεγάλη Ρωσοαμερικανίδα φιλόσοφος της ελευθερίας και του καπιταλισμού, είναι όσο ποτέ άλλο επίκαιρη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Γεννημένη στις 2 Φεβρουαρίου 1905 στην Αγία Πετρούπολη από Ρωσοεβραίους γονείς, η Αλίσα Ζηνόβιεβνα Ροζενμπάουμ (Ανυ Ράντ) ήδη από την ηλικία των 8 ετών, έδειξε ότι θα μπορούσε να διαπρέψει στη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Από τότε άρχισε να βλέπει τον άνθρωπο ως όν που υπάρχει, σκέπτεται και άρα μπορεί να θέλει. Ενώ έκλεινε έτσι τα 9 χρόνια της, μαθήτρια στο σχολείο, αποφάσισε να γίνει συγγραφέας. Κάθετα αντίθετη από μικρή στο μυστικισμό και κολλεκτιβισμό της ρωσικής κουλτούρας, οσο ενηλικιωνόταν θεωρούσε τον εαυτό της μια Ευρωπαία συγγραφέαΚαι αυτήν της την αντίληψη την επικύρωσε ιδιαίτερα όταν διάβασε συγγραφείς όπως τον Γουόλτερ Σκότ και - το 1918 - τον Βίκτωρ Ουγκώ, τον συγγραφέα που  θαύμαζε,γιατί έδινε στους ηρωές του μια μοναδική ηρωική και ανθρώπινη ταυτόχρονα διάσταση.Τεράστιο θαυμασμό είχε επίσης και για τον Αριστοτέλη, που την ενέπνεε ορθολογισμό και ευθυκρισία απέναντι στην πραγματικότητα...



«Οι σημερινές ανακοινώσεις από τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και τον Υπουργό Οικονομικών, Χρήστο Σταϊκούρα, σχετικά με τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, έχουν πολλαπλά οφέλη για τα ελληνικά νοικοκυριά:
 
•    Πρώτο, και σημαντικότερο, η μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης για τη συντριπτική πλειονότητα των ιδιοκτητών ακινήτων.
•    Δεύτερο, η κάλυψη - με αυτό το μέτρο - του επιπλέον κόστους από την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών.
•    Τρίτο, η πληρωμή του φόρου σε περισσότερες δόσεις (έως και 10).
 
Όλα τα παραπάνω δείχνουν την έμπρακτη στήριξη της μεσαίας τάξης που τόσο έχει πληγεί τα τελευταία χρόνια και ταυτόχρονα ενισχύουν την επενδυτική προοπτική των ακινήτων στην Ελλάδα, αποτελώντας κίνητρα και για τα νοικοκυριά, που θέλουν να τοποθετήσουν εκεί τις αποταμιεύσεις τους.