Ο Πούτιν πιασμένος σε παγίδα ισχύος - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online
liberal.g
Αλλάζει τη στάση της η Μόσχα μια ημέρα πριν την εκπνοή του τελεσίγραφου με το οποίο απαιτούσε να πληρώνεται σε ρούβλια για το φυσικό αέριο που παραδίδει στις ευρωπαικές κυβερνήσεις, απειλώντας ότι διαφορετικά θα διακόψει τις ροές.

Ερωτηθείς ο Ντιμίτρι Πεσκόφ κατά πόσο οι πληρωμές σε ρούβλια προς τη Gazprom θα ξεκινήσουν από αύριο Πέμπτη, οπότε και έληγε η προθεσμία που είχαν αρχικά δώσει οι Ρώσοι, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου απάντησε «κατηγορηματικά, όχι».


Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΑΣΠΟΘΥΕΛΛΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ
Ένας αυταρχικός, αδίστακτος και κυνικός ηγέτης ο οποίος επιβιώνει έχοντας δημιουργήσει στο λαό του την αίσθηση της «κατάστασης πολιορκίας», γιατί να μην θέλει πολέμους και οικονομικές κυρώσεις;

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

«Δεν νομίζω ότι αυτός ο πόλεμος γίνεται γιατί ο Πούτιν δεν θέλει δίπλα στη Ρωσία το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι άνθρωπος που έχει μεσομακροπρόθεσμους στρατηγικούς στόχους. Πρόκειται για έναν νέου τύπου Ρώσο δικτάτορα, ικανού για όλα προκειμένου να βρίσκεται στην εξουσία. Του αρέσει επίσης να τον υπολογίζουν οι άλλοι ωσάν να ήταν ένας νέος τσάρος. Το ερώτημα πώς παραμένω στην εξουσία σήμερα και αύριο, είναι αυτό που τον απασχολεί αποκλειστικά. Αν δεν ήταν αυτή η πρώτη του έγνοια, η σημερινή Ρωσία θα ήταν μια αναπτυγμένη και απόλυτα σεβαστή γεωπολιτική δύναμη».

Το Κράτος μέσα στο κεφάλι μας - Του Ηλία Καραβόλια | readfree.gr

Του Ηλία Καραβόλια

"Το κουδούνι απ' την ουρά της τίγρης πρέπει να το λύσει αυτός που το έδεσε εκεί" ήταν η παροιμία γεμάτη νόημα που είπε ο Κινέζος στον Αμερικανό πρόεδρο για την Ουκρανία. Και η Κίνα γνωρίζει πόσο την συμφέρει να μην ενοχλεί κανείς και ποτέ την τίγρη που δεν της ανήκει. Κερδίζει σε πολλαπλά επίπεδα. Ισχυροποιεί την πολυδιάστατη ηγεμονική της πολιτική, δένεται περισσότερο παραγωγικά και εμπορικά με πολυεθνικούς γίγαντες, ενώ διπλωματικά παραμένει ευφυώς ουδέτερη ως σκιώδης υπερδύναμη, την ώρα που οι υπόλοιποι πειραματίζονται σχεδόν με μοτίβα ακροσφαλούς διπλωματίας.  Άλλο όμως μας ενδιαφέρει εδώ. Οι κινεζικοί ενεργειακοί κολοσσοί  ετοίμασαν και ετοιμάζουν συμφωνίες με Άραβες και Ρώσους όχι σε πετροδολάρια αλλά σε πετρογουάν.



Του Τάκη Σουβαλιώτη


Διανύουμε μια πολύ δύσκολη οικονομική περίοδο. Η οποία χαρακτηρίζεται και από σοβαρές ελλείψεις σε διάφορα αγαθά. Και σε αυτή την εποχή που δεν θα περάσει καθόλου εύκολα  ούτε και σύντομα οδηγηθήκαμε πρώτον, από την καθοδική πορεία που έχει η παραγωγικότητά μας και δεύτερον, από την υπερκατανάλωση που κάνουμε τα πάντα. Και επειδή η αύξηση της παραγωγικότητάς μας στα επίπεδα που μας είναι απαραίτητα απαιτεί και αρκετό χρόνο όπως και αρκετό μόχθο από όλους μας, θα πρέπει να επιστρέψουμε σε κάποιες παλιές, σε κάποιες παραδοσιακές συνήθειες. Τις οποίες κοντεύουμε να τις ξεχάσουμε. Ποιες ήταν αυτές οι συνήθειες; Ακόμη και τον καφέ μας να τον πίνουμε στο σπίτι μας.

Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης ξεπέρασε τις 10000 αναφορές: Σχολή  Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης

Αναλυτές εκτιμούν ότι η τρέχουσα κρίση είναι συγκρίσιμη σε ένταση, σε βιαιότητα, με το πετρελαϊκό σοκ του 1973

Του Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη

Τροφοδοτημένες από τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας συνεχίζονται. Τόσο πολύ, που αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η τρέχουσα κρίση είναι συγκρίσιμη σε ένταση, σε βιαιότητα, με το πετρελαϊκό σοκ του 1973.

Πιο συγκεκριμένα, η άνοδος των τιμών των υδρογονανθράκων που παρακολουθούμε για περισσότερους από έξι μήνες, η οποία εντάθηκε για λίγο από τον πόλεμο στην Ουκρανία, αναβίωσε, τις τελευταίες ημέρες, τη μνήμη των ενεργειακών κρίσεων της δεκαετίας του 1970. Μάλιστα, η τιμή του ευρωπαϊκού αερίου αναφοράς, του ολλανδικού ΤTF, εκτινάχθηκαν από 76 ευρώ σε περισσότερα από 340 ευρώ ανά MWh, ένα ιστορικό ρεκόρ μεταξύ 22 Φεβρουαρίου και 8 Μαρτίου, εξακολουθούσε να εξελίσσεται γύρω στα 105 ευρώ. Η τιμή του βαρελιού Brent αυξήθηκε από 96,80 δολάρια σε 130 (από 87,60 ευρώ στα 117,70 ευρώ) την ίδια περίοδο, δηλαδή αύξηση του 30%, πριν υποχωρήσει.