Τάκης Θεοδωρόπουλος: «Η κυβέρνηση προετοιμάζει έξοδο από την Ε.Ε.» - Free  Sunday

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η Φραγκογιαννού, όπως γράφει ο Παπαδιαμάντης, πέθανε ανάμεσα στην ανθρώπινη και τη θεία δικαιοσύνη. Για να γλιτώσει από τους χωροφύλακες που την κυνηγούσαν βούτηξε στη θάλασσα και πνίγηκε. Λογοτεχνική μεταφορά με φιλοσοφική αξία. Η φρίκη που έσπειρε η φόνισσά του υπερβαίνει τα όρια της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Δεν φτάνει η καταδίκη της από κάποιο δικαστήριο για να εξιλεωθεί. Eχει ξεπεράσει τα όρια της ανθρώπινης συνθήκης, κοινώς τα όρια του δικαίου που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Και για να μη μου πείτε ότι ο Παπαδιαμάντης τα γράφει αυτά επειδή ήταν χριστιανός ας θυμηθούμε την τύχη της Μήδειας. Μετά τον φόνο της αντιζήλου της, του πατέρα της και των παιδιών της η Μήδεια αποθεώνεται κατά τον Ευριπίδη. Την παίρνει το άρμα του Hλιου και την οδηγεί στην Αθήνα, στο πλευρό του Αιγέα.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Στις διακρατικές σχέσεις δεν υπάρχουν φιλίες. Υπάρχουν συμφέροντα. Η επίθεση φιλίας στους μέχρι χθες εχθρούς της Τουρκίας, Ισραήλ, Αίγυπτο, ΗΑΕ και ο βαθμός της ανταπόκρισης, προσδιορίζει και τις μεταβλητές που υπάρχουν στην Μέση Ανατολή.


Οι τριμερείς που στήθηκαν και υποστηρίχθηκαν από όλες τις μετά το 2010 κυβερνήσεις, μπορεί να μην διαλύθηκαν εις τα εξ ων συνετέθησαν, έχασαν όμως την λάμψη τους, άλλα και τις προσδοκίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκαν.

Γαλήνιες Σκέψεις - ''Αιδώς'' Η Αιδώς, ήταν αρχαία Ελληνική θεότητα.  Λατρευόταν ως προσωποποίηση της ντροπής, της συστολής, της κοσμιότητας και  γενικά του ηθικού φόβου, σε κάθε είδους απρέπεια. Εθεωρείτο μια από τις

Ένα βαθύτατα φιλοσοφικό κείμενο που θέτει ζωτικά ερωτήματα,με αφετηρία τη σκέψη του Ηράκλειτου,του αποκαλούμενου σκοτεινού φιλοσόφου.
                                     
Του Βασιλείου-Γεωργίου Γρηγ.Παπαδάκη(*)

Βιώνουμε την εποχή των αντιθέσεων μεταξύ υλικής ευδαιμονίας – απορίας και υπό την απειλή ενός  πυρηνικού πολέμου.  Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδος “New York Times” η σύρραξη μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας μπορεί να προκαλέσει πυρηνικό όλεθρο. Ένα εφιαλτικό σενάριο του οποίου την πραγμάτωση ούτε η Κασσάνδρα θα επιθυμούσε. Δημοσιεύματα πολιτικής προπαγάνδας (ψυχολογικός πόλεμος) και η αναληθής πληροφόρηση δεν συνάδουν προς τα δημοκρατικά πολιτεύματα.

Σώτη Τριανταφύλλου - Βικιπαίδεια

Η Σώτη Τριανταφύλλου

Η ρωσική προπαγάνδα είναι μια μηχανή που δεν κατασκευάζει μόνο το παρόν, αλλά πιλατεύει και το παρελθόν, προσαρμόζοντας το αναλόγως. Μπροστά της, είμαστε όλοι τυφλά νεογέννητα γατάκια, όπως λέει στο Liberal η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου για τη μέχρι τώρα στάση του μπλοκ των ρωσόφιλων πανευρωπαϊκά. Σχολιάζοντας την αφωνία μεγάλης μερίδας Ελλήνων καλλιτεχνών, απαντά ότι πολλοί έχουν μάθει να σκέφτονται, με δίπολα «καλή αριστερά- κακή δεξιά», «κακές ΗΠΑ – καλός Τρίτος Κόσμος», «κακή Δύση - καλή Ανατολή». Μιλά για την άγνοια της γεωπολιτικής και της ιστορίας που τροφοδοτείται από την προπαγάνδα, για τις θυγατρικές, τις παραφυάδες και τις ΜΚΟ που πάντα είχαν τα κόμματα της Αριστεράς ως βιτρίνα, καθώς και για τον «αντιαμερικανισμό, που δεν είναι άλλο από το σοσιαλισμό των ηλιθίων».

Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη

Ποια η γνώμη σας για την αφωνία μεγάλης μερίδας Ελλήνων καλλιτεχνών απέναντι στην ρωσική εισβολή, τη λογική ίσων αποστάσεων που τηρούν, καθώς και συνθήματα όπως «είμαστε με την ειρήνη και με τον άνθρωπο»;

Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να περιμένουμε σύνθετη πολιτική σκέψη από τους καλλιτέχνες. Ο Μίκης Θεοδωράκης οργάνωσε μεγαλειώδη συναυλία υπέρ της Σερβίας λίγα χρόνια μετά τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα: πίστευε πραγματικά ότι στη Γιουγκοσλαβία ο επιτιθέμενος ήταν το ΝΑΤΟ. Αυτό είχε μάθει να κάνει σε όλη του τη ζωή, δεν μπορούσε να αλλάξει mode λειτουργίας. Πολλοί καλλιτέχνες -όχι όλοι- παρέμειναν σιωπηλοί σε όλες τις ασχημίες της αριστεροδεξιάς τα πρώτα χρόνια της κρίσης χρέους και των ταραγμένων μας σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Λάμπρος Γ. Ροϊλός | BestPrice.gr

Του Λάμπρου Ροϊλού

Η ευρύτερη περιοχή της Ρωσίας (τώρα με το όνομα: Ρωσική Ομοσπονδία) είναι μια χώρα που διαχρονικά διαφεντεύονταν από έναν απολυταρχικό άρχοντα και τους περί αυτόν.

Από τον τσάρο (ανεπηρέαστο από τα χρόνια του διαφωτισμού της Ευρώπης) η εξουσία του πέρασε στους επαναστάτες κομμουνιστές (Λένιν, Στάλιν), και μετά την κατάρρευσή του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989 και την διάλυση της σοβιετικής ένωσης (ΕΣΣΔ) το 1991, ουσιαστικά μεταβιβάστηκε στους (τότε δημιουργηθέντες) πλούσιους Ρώσους ολιγάρχες υπό τον πρόεδρο Γέλτσιν, με μοιρασμένη εξουσία αρχικά. Για να καταλήξει τέλος την τελευταία εικοσαετία στον κόκκινο Τσάρο Πούτιν.