του Μάνου Καλλίγερου

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η κυβέρνηση, από την πρώτη μέρα που ανήλθε στην εξουσία έχει βαλθεί να μας τρομοκρατεί σε περιοδική βάση.

του Πάνου Μαυρίδη*

Αν κάτι κατάφερε και πάλι να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας με την εμφάνιση του στη Βουλή ήταν αυτό που γνωρίζει να κάνει καλύτερα από τον οποιοδήποτε. Να θολώσει τα νερά ως προς τις προθέσεις – και τελικές του αποφάσεις – την κρίσιμη ημερομηνία της 19ης Φεβρουαρίου.


Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου
Ελληνικό κοινοβούλιο οδός ατάκας και παραμυθιού γωνία, την ώρα που οι ανάγκες του ελληνικού λαού βρίσκονται σε επίπεδα τραγικότητας, το ελληνικό κοινοβούλιο μετατρέπεται σε θέατρο μιας ανούσιας κωμωδίας τραγελαφικών καταστάσεων. Σε πρώτο πλάνο, αντί να είναι ο κόφτης και που το πάει η κυβέρνηση με την αξιολόγηση, η οποία  έχει μετατραπεί στης Άρτας το γεφύρι, όπου για να πετύχει πρέπει να θυσιαστεί η γυναίκα του πρωτομάστορα… κοίτα να δεις που το ρόλο αυτό θα το παίξει ο Τσακαλώτος σε λίγο, μιας και ετοιμάζουν το Χουλιαράκη για τη θέση αυτή θέμα χρόνου οι αλλαγές. Θέμα μέγα και συνταρακτικό τα δάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ.Όπου ο πρόεδρος της Αξιωματικής  Αντιπολίτευσης ακολουθεί και αυτός τη κατηφόρα τη μεγάλη, Μιας και αντί να μιλήσει  με επιχειρηματολογία το έριξε στην ατάκα. Πότε θα καταλάβουν ότι η πολιτική και οι τύχες του λαού χρειάζονται σοβαρότητα; Μάλλον ποτέ !!!

Του Δημοσθένη Δαββέτα
Από το 2009 είναι γνωστά τ’ αποτελέσματα της ετήσιας έρευνας Cevipof, ως βαρόμετρο της πολιτικής εμπιστοσύνης των πολιτών στην Γαλλία. Τα φετινά αποτελέσματα, εν μέσω της σημερινής τόσο σημαντικής παγκόσμιας κρίσης, θα’ πρεπε να κεντρίσουν την προσοχή, ως και ν’ ανησυχήσουν τους πολιτικούς υπεύθυνους της χώρας και κατ’ επέκταση της Ευρώπης. Τι λέει το πόρισμα; Μιλά για σοβαρά προβλήματα που όλο και αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο, για την τεράστια άβυσσο μεταξύ του πολιτικο-μιντιακούμικρόκοσμου και της σιωπηλής πλειοψηφίας των πολιτών, μιλά για μια σιωπηλή επανάσταση των «από κάτω» που αγνοούν, ως και περιφρονούν, τους «από πάνω», της εξουσίας. Η αποστασιοποίηση κι η αηδία της κοινής γνώμης απέναντι στην «πολιτική-θέαμα», στους «πολιτικούς-ηθοποιούς» (δίχως βαθιά θεατρική παιδεία, αλλά περισσότερο αδαείς νάρκισσους, δίχως κανόνες, ηθοποιούς) όλο και μεγαλώνει εντυπωσιακά, με βάση πάντα αυτή την έρευνα που χρησιμοποιεί την ορολογία που μόλις ανέφερα.


Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου
Η ζωή γράφει τα καλύτερα σενάρια , έτσι πάλι σήμερα πλούσια τα νέα που προκαλούνε κλαυσίγελο… Θυμάστε κάποτε έναν κύριο Ξυδάκη ο οποίος ως αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού επισκέφθηκε το μουσείο σύγχρονης τέχνης και για να δείξει πόσο τιμά το χώρο άναψε πούρο, αποτέλεσμα τούτου ήταν να αρχίσουν να χτυπάνε οι ανιχνευτές καπνού. Αυτός λοιπόν τώρα, με την ιδιότητά του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ σε ρόλο λαγού, βάζει πάλι στο τραπέζι το ζήτημα της δραχμής. Δυστυχώς με τόση εσωστρέφεια σε παγκόσμιο επίπεδο λογικό είναι οι ντόπιοι λαϊκιστές να κάνουν πάρτι.