- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 269
Αυτό που περιμένει η ελληνική κοινωνία από το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης είναι ένα όραμα που θα εμπνεύσει τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες και θα αποτελέσει κίνητρο για την «αυτοοργάνωσή» τους
Του Γιάννη Μεϊμάρογλου
Με την επιλογή της νέας ονομασίας του Κινήματος Αλλαγής που θα γίνει στις 8 Μάϊου, παράλληλα με την εκλογή των αντιπροσώπων για το συνέδριο του κόμματος, οι προσυνεδριακές διαδικασίες μπαίνουν στην τελευταία και πιο σημαντική φάση. Δεν είναι λίγα τα μέλη και οι φίλοι του Κινήματος που πιστεύουν ότι η διαφαινόμενη επιστροφή του «ΠΑΣΟΚ» στον τίτλο του θα οδηγήσει στην επανασυσπείρωση των πολιτών που διαφοροποιήθηκαν ή αποστασιοποιήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια και θα σημάνει από μόνη της μια νέα εποχή στην πορεία της Δημοκρατικής Παράταξης. Πρόκειται για μια αισιόδοξη άποψη που αγνοεί το γεγονός ότι το όνομα «ΠΑΣΟΚ» δεν στάθηκε ικανό να αποτρέψει την εκλογική του κατάρρευση στα χρόνια της κρίσης.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 309
Toυ Θοδωρή Γιάνναρου
Ήταν πρωί μιας μέρας του Μάη μερικά χρόνια μετά τον μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη και ο Αλέξανδρος ξύπνησε νωρίς το πρωί, να πάει μέχρι την "Υπηρεσία Επιτήρησης”, για τα νομιμοποιητικά έγγραφα που χρειαζόταν για το ταξίδι του στη Θεσσαλονίκη -είχε βλέπετε μήνες να δει την κόρη του, που μερικές μέρες πριν, είχε ζητήσει να τον δει. Είχε πολλά να του πει, που όμως δεν λέγονταν από το τηλέφωνο. Ήταν παντρεμένος, αλλά είχε να δει τη γυναίκα του πολύ καιρό -από τότε που εκείνη επέλεξε να ενταχθεί στην Υπηρεσία Επιτήρησης της Τάξης και είχε μετατεθεί σε άλλη περιοχή αρκετά έως πολύ μακριά. Οι γάμοι είχαν ακυρωθεί στο σύνολό τους και ο όρος οικογένεια είχε εξαλειφθεί ακόμα και από το καθημερινό λεξιλόγιο, με τον καθένα να παλεύει μόνος του. Ιδιοκτησίες δεν υπήρχαν -απλά η Ομοσπονδία παρείχε στέγη σε όλους, αλλά μέχρι εκεί. Χρήματα δεν υπήρχαν, παρά άυλοι πόντοι στο ειδικό καρτελάκι, που κάθε πολίτης ήταν υποχρεωμένος να έχει κρεμασμένο στο λαιμό του και το οποίο ήταν η μοναδική περιουσία που επιτρέπονταν να κατέχει κάποιος! Μπόνους πόντους λάμβαναν και μάλιστα αρκετούς έως πολλούς, μόνον οι συνεργάτες και οι αξιωματούχοι της Ομοσπονδίας που βέβαια δεν χρειαζόταν να ζουν μαζί με τις μάζες -τον όχλο όπως ονόμαζαν τους άλλους…
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 271
Αν η κατάσταση σχηματοποιηθεί σε δύο σοβαρά μπλόκ, ΗΠΑ και Ευρώπη από την μία πλευρά και Ρωσία με Κίνα από την άλλη, οι γενικότερες ισορροπίες δεν δείχνουν ιδιαίτερα ευνοϊκές για την Δύση
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Πολλά λέγονται και γράφονται για την απομόνωση της Ρωσίας σαν συνέπεια της απροσδόκητης εισβολής της στην Ουκρανία. Και φέρνουν σαν παράδειγμα την αντίδραση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και πολλών, αν κι όχι όλων, από τους συμμάχους τους εναντίον της. Πολλοί παρατηρητές αρχίζουν να διαπιστώνουν πως αντί να κοπεί η επικοινωνία της Ρωσίας από τον υπόλοιπο κόσμο αρχίζει να κινδυνεύει η Ευρώπη από μια παρόμοια απομόνωση. Παρατηρώντας προσεκτικά τους ψήφους στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών κατά της Ρωσίας βλέπουμε πως οι 40 χώρες που απείχαν η δεν έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία εκπροσωπούν αριθμητικά τo 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και περίπου το 25% της οικονομίας του.
Μάλιστα η υποστήριξη προς την Ρωσία αυξήθηκε μεταξύ της ψηφοφορίας της 2ας Μαρτίου και της ψήφου της 25ης Μαρτίου. Οσον αφορά τις κυρώσεις κατά του Κρεμλίνου οι χώρες που αρνήθηκαν να τις υιοθετήσουν αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία και πως μόνο οι Δυτικές χώρες τις υιοθέτησαν. Και όχι όλες. Λχ η Ουγγαρία, η Σερβία το Ισραήλ δεν προχώρησαν στην υιοθέτηση πολλών μέτρων, ενώ η Τουρκία κράτησε έκδηλα φιλορωσική στάση – με το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον μάλιστα να δείχνουν ικανοποιημένοι!
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 284
Ο αρχηγός των μπολσεβίκων και μετέπειτα ανατροπέας της μοναδικής στη Ρωσία του 20ου αιώνα πολυκομματικής Κυβέρνησης, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Κεμάλ στη συνέχεια, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην μικρασιατική καταστροφή του 1922.
Γράφει ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος
Ο αείμνηστος Κώστας Παπαϊωάννου (1925-1981), μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος και ο καλός του φίλος Μπόρις Σουβάριν (1895-1984), εκ των ιδρυτών του Κ.Κ. Γαλλίας και σύντροφος του Λένιν, υπήρξαν οι δύο διανοούμενοι που στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με οδήγησαν στο να «ανακαλύψω» ποιος ήταν ο εμπνευστής της αποκαλούμενης «Οχτωβριανής Επανάστασης» που μετέτρεψε τον μαρξισμό και την ουτοπία του σε σύστημα βίας και ανάλγητου ολοκληρωτισμού.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 260
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Ηττήθηκε ο λαϊκισμός στις γαλλικές εκλογές; Ναι, όμως οι φετινές εκλογές ανέδειξαν τις δυνάμεις του σε μια σοβαρή σταθερά της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Αν όντως οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες θέλουν να τον αντιμετωπίσουν, οφείλουν κατ’ αρχάς να τον πάρουν στα σοβαρά. Μέχρι στιγμής τον αντιμετώπισαν με αφ’ υψηλού περιφρόνηση, σαν τον ψυχισμό κοινωνικών στρωμάτων που αδυνατούν να κατανοήσουν τον σύγχρονο κόσμο. Γιατί οι ίδιοι θεωρούν την ευημερία προνόμιο των «άλλων»; Γιατί δεν εμπιστεύονται την παιδεία που τους προσφέρεται αφού ξέρουν ότι δεν εξασφαλίζει την κοινωνική κινητικότητα; Γιατί αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τους δημοκρατικούς θεσμούς; Γιατί πιστεύουν ότι αυτοί είναι φτιαγμένοι για να υπηρετούν τις ελίτ και αναζητούν ισχυρή ταυτότητα για να καλύψουν την υπαρξιακή τους ανασφάλεια. Η Λεπέν και ο Ζεμούρ τούς προσφέρουν τη γαλλική ταυτότητα. Ο Μελανσόν, ένα σύμπλεγμα από ταυτότητες που ξεκινά από την ισλαμοφιλία, τους woke και φτάνει έως την παραδοσιακή ταξική οργή της Αριστεράς κατά παντός υπευθύνου. Ο επιτυχημένος λαϊκισμός δεν απευθύνεται απλώς στον «λαό». Τον κατασκευάζει. Τον φτιάχνει και τον φέρνει αντιμέτωπο με μιαν άλλη ταυτότητα που είναι οι λεγόμενες ελίτ. Και ο «λαός» και οι «ελίτ» είναι ρευστές πραγματικότητες. Δουλειά των πολιτικών είναι να φτιάξουν το δοχείο που θα τους δώσει σχήμα.

Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.