Του Γιώργου Κύρτσου

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης περιγράφει την επενδυτική απογείωση, ενώ συμβάλλει στην επενδυτική καχεξία

Η στροφή 180 μοιρών στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2015 και ολοκληρώθηκε, σε επίπεδο θεωρίας, με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου προγράμματος-μνημονίου, η σταθεροποίηση της οικονομίας και η βελτίωση της προοπτικής της, καθώς και οι επιδόσεις-ρεκόρ στον τομέα του τουρισμού, είναι τα καλά νέα για την ελληνική οικονομία. Παραμένουν όμως τεράστια κενά στην οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται και η κάλυψή τους δεν μοιάζει να είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης Τσίπρα.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η επίσκεψη-show του Γάλλου προέδρου στην Αθήνα ίσως τελικά αποδειχθεί εφιαλτική για την περαιτέρω πενταετή πορεία του στο ύπατο γαλλικό αξίωμα. Ιδού γιατί…

Ως Έλληνας δημοσιογράφος με πολύ στενούς δεσμούς με την Γαλλία παρακολουθώ καθημερινά τις ειδήσεις από όλα σχεδόν τα μεγάλα γαλλικά τηλεοπτικά κανάλια –καθώς, βέβαια, και τα δύο διεθνή γαλλικά κανάλια, το TV5 και το France 24. Μού έκανε έτσι εντύπωση το γεγονός ότι στα γαλλικά τηλεοπτικά Μέσα (TF1, TF2, M6, κ.α.) η επίσκεψη του προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα δεν αναφέρθηκε καν στις ειδήσεις τους. Στα δε διεθνή κανάλια, οι σχετικές αναφορές είναι ζήτημα αν κράτησαν περισσότερο από 70 δευτερόλεπτα.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
​​Η ομορφιά του χώρου της Πνύκας είναι η γύμνια του. Οι Αθηναίοι που έχτιζαν μετά μανίας και άνευ ευτελείας ό,τι κενό συναντούσαν στο διάβα τους επέλεξαν για τη δημοκρατία τους μια γυμνή πλαγιά ανάμεσα στον λόφο των Νυμφών και τον λόφο των Μουσών. Εχτισαν το βήμα, έστησαν τον βωμό του Αγοραίου Διός, τα απολύτως απαραίτητα δηλαδή, και πέραν τούτου ουδέν. Ενας κενός χώρος όπου κατέθεταν τις απόψεις τους για την κοινή τους ζωή, η γεωφυσική αναπαράσταση μιας χοάνης που καταπίνει τις διαφορές και τις αντιθέσεις, ο στόχος της δημοκρατίας. Τίποτε δεν ξεχωρίζει, εκτός από τον λόγο του αγορητή.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Οι αλλαγές στην ρητορική του πρωθυπουργού και οι αγκαλιές με τον Γάλλο πρόεδρο, τον οποίο πριν λίγους μήνες έβριζε ως «νεοφιλελεύθερο», κρύβουν μία οδυνηρή πραγματικότητα

Είναι φανερό ότι ο Αλέξης Τσίπρας με βαρειά καρδιά αλλάζει ρητορική, ακολουθεί νέες κατευθύνσεις και κάνει λόγο για επενδύσεις και ανάπτυξη. Είναι προφανές ότι πρόκειται για μεταμόρφωση, η οποία όμως κατά βάθος δεν έχει ίχνος ειλικρίνειας. Πρόκειται για κινήσεις τακτικής που, για μιαν ακόμη φορά, σκοπό έχουν να εξαπατήσουν. Μπροστά στην δημοσκοπική του κατάρρευση και στο ενδεχόμενο μία νέα κεντροαριστερά να πιάσει διψήφιο ποσοστό στις προσεχείς εκλογές, ο πρωθυπουργός προετοιμάζει την μετά την ήττα του περίοδο. Τίποτα άλλο δεν τον ενδιαφέρει. Η εξουσία είναι γι’ αυτόν αυτοσκοπός.

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΟΥΛΑ
Δεν είχαν περάσει παρά λίγες μέρες από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία και ο κ. Αριστείδης Μπαλτάς είπε την περιβόητη φράση «η αριστεία είναι ρετσινιά». Εχω την αίσθηση πως ήταν από τις πρώτες δηλώσεις που ταρακούνησαν ακόμη και τους πιο καλοπροαίρετους ότι κάτι αλλόκοτο επεφύλασσε στη χώρα η Πρώτη Φορά Αριστερά. Διότι είναι αλλόκοτο, βέβαια, να έχεις φτάσει τα 70 σου χρόνια και να χαρακτηρίζεις προβληματικούς τους ανθρώπους που θέλουν να ξεχωρίσουν με την αξία τους. Διότι αυτό πίστευαν και πιστεύουν ο κ. Μπαλτάς και άλλοι σύντροφοί του. Οτι η φιλομάθεια, η προσπάθεια, η εργατικότητα, η άμιλλα και εντέλει η επιβράβευση της αξίας δεν πρέπει να παίζουν κανένα ρόλο στην επαγγελματική διαδρομή ενός ανθρώπου.