Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ετοιμάζεται να μπει στο γερμανικό Κοινοβούλιο το πιο φιλοεπιχειρηματικό κόμμα της Ευρώπης

Το διαπίστωνε κανείς βλέποντας τις προεκλογικές αφίσσες του Κόμματος των Δημοκρατών Φιλελευθέρων της Γερμανίας (FDP). Έδειχναν περισσότερο να διαφημίζουν ένα ανδρικό άρωμα παρά μία πολιτική παράταξη. Αλλά και η διαφημιστική ρητορική του κόμματος ήταν παράξενη. Έδιναν την αίσθηση μίας πολιτικής ανανέωσης, σε κάθε περίπτωση πολύ καλά μελετημένης. Δεν είχε δε καμμία σχέση με το παρελθόν. Συνθήματα όπως «και η ανυπομονησία μπορεί να είναι αρετή» πλαισίωναν την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός αξύριστου άνδρα με ανοιχτό πουκάμισο, που προσκαλούσε τους νέους να μάθουν να επιχειρούν.

Του Αντώνη Τριφύλλη

Μία ερμηνεία για την απορροφητικότητα των ψευδών του

Ας αρχίσουμε με ένα ανέκδοτο για συναδέλφους ηλικιωμένους και ένα κουΐζ για τους υπόλοιπους. Στο καφενείο του χωριού, με μέτωπο στην θάλασσα, τρεις απόστρατοι αλιείς πίνουν τον καφέ τους. Σιωπούν. Οι σιωπές με τα χρόνια είναι τρόπος τους.

Του Θάνου Βερέμη*

Με εξαίρεση λίγους υπουργούς, η κυβέρνηση δεν διαθέτει επαγγελματίες που αναδείχθηκαν στο πεδίο.

Ίσως γι’ αυτό αδυνατεί να λειτουργήσει ορθολογικά, να αντιληφθεί την διάκριση των εξουσιών που χρειάζεται κάθε δημοκρατία και να προστατέψει τους πολίτες από τις βιαιοπραγίες οποιασδήποτε οργανωμένης μειοψηφίας.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Με επίδειξη ψυχραιμίας, λογικής και κοινωνικής ευαισθησίας, το υπουργείο του κ. Γαβρόγλου αντιμετώπισε τα επεισόδια στο Πανεπιστήμιο Πατρών. «Οι διαφωνίες επιλύονται με διάλογο και όχι με τη βία», απεφάνθη. Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με τη σώφρονα στάση του καθηγητού; Υποθέτω ότι θα έχει και εναλλακτικές. Εάν οι διαπραγματεύσεις δεν ευοδωθούν, εάν οι διαφωνίες ανάμεσα στους τρωγλοδύτες που δέρνουν και τα σπάνε και στους καθηγητές τους αποδειχθούν αγεφύρωτες, μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιον διεθνή οργανισμό, όπως ο ΟΗΕ. Και αφού οι κυανόκρανοι επιβάλουν την ανακωχή, έστω προσωρινή, να συναντηθούν οι εμπλεκόμενοι στη Γενεύη ή τη Ζυρίχη, πάντως σε ουδέτερο έδαφος, για να καταλήξουν εάν προτιμούν διζωνική, ομοσπονδία ή δύο χωριστά κράτη. Η υποκρισία έχει όρια. Η βλακεία δυστυχώς δεν έχει.

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Υπάρχει μια μερίδα στελεχών που νιώθουν κομματικά παραγκωνισμένοι και πολιτικά ξεπερασμένοι από την τακτική του Κυριάκου απέναντι σε κοινωνικές ομάδες και συντεχνίες, για παράδειγμα οι ταξιτζήδες. Δεν μπορούν καν να την καταλάβουν, καθώς είναι εθισμένοι στη λογική του προσεταιρισμού τους