Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πέρα από τους τακτικισμούς και τις ρητορικές κενολογίες, η ελληνική βιομηχανία έχει ανάγκη από συγκεκριμένες αποφάσεις, σταθερό περιβάλλον και λιγότερη γραφειοκρατία

Το ότι υπάρχει ακόμα στην Ελλάδα βιομηχανία, είναι ένα θαύμα –αυτό που πέτυχαν κάποιοι ηρωϊκοί βιομήχανοι και επιχειρηματίες, καθημερινά καθυβριζόμενοι από τα πολιτικά κέντρα του ζόφου και της παρακμής.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια μάς τάϊσαν αντιαμερικανισμό και μάς πούλησαν όλα τα φούμαρα του πλανήτη για την Αμερική. Τώρα τί πραμάτεια έχουν;

Από την αριστερά φάγαμε αντιαμερικανισμό με την κουτάλα. Στην διάρκεια της επίσκεψης Κλίντον ο υπόκοσμος των Εξαρχείων και οι τραμπούκοι της αριστεράς έδωσαν ρέστα, διέλυσαν την Αθήνα, εξευτέλισαν την χώρα. Πού είναι τώρα όλα αυτά τα μπουμπούκια; Απλώς κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο, γιατί εκπροσωπούνται στην εξουσία –η οποία τούς αφήνει ελεύθερους να καίνε, να δέρνουν, να αρπάζουν, να πουλάνε «προστασία» και κάπου εκεί το σίδερο κολλάει στην βράση. Εξάλλου, έχουν και εκπρόσωπό τους στο πρωθυπουργικό γραφείο. Αυτόν που λέει «στα τσακίδια» στους επενδυτές.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, καλόν είναι να δούμε από πιο κοντά τί προσφέρει στην χώρα ο κλάδος των τροφίμων,που ειναι ο πρασινος χρυσος της

Διατηρεί χαμηλούς τόνους, αποφεύγει τα πολλά λόγια, αλλά ρίχνει μεγάλο βάρος στα έργα. Κυρίως δε σε αυτά που ανοίγουν δρόμους για το μέλλον. Παρόμοια έργα είναι αυτά που περιέχουν καινοτομία, άϋλες προστιθέμενες αξίες και βεβαίως την απαιτούμενη για την χώρα μας εξωστρέφεια.

Του Σάκη Μουμτζή

Αυτό ήταν το σύνθημα που φώναζαν στις πορείες -την δεκαετία του 70- οι αριστεριστές και που το υιοθετούσαν και οι σφυροδρεπανάκηδες Ρηγάδες και κάποιοι Κνίτες που ήταν εκτός «γραμμής». Το επίσημο σύνθημα της ΚΝΕ ήταν τότε «αλλαγή πολιτικής, στην Μόσχα ο Καραμανλής».

Όλα αυτά τα συνθήματα ήταν «δουλεμένα» στα γραφεία των νεολαιών και είχαν απαραιτήτως την έγκριση της κομματικής καθοδήγησης. Ως εκ τούτου, υστερούσαν σε ευρηματικότητα και αυθορμητισμό μπροστά στα συνθήματα των «ποιητών» των ποδοσφαιρικών γηπέδων που, σε χρόνο μηδέν, συνέθεταν τα δικά τους, ανάλογα με την ροή του αγώνα και τα σφυρίγματα των διαιτητών.

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Θυμάμαι ήμουν στη Λευκωσία την 1η Ιανουαρίου του 2010 όταν απαγορεύθηκε το κάπνισμα στους εσωτερικούς χώρους, εστιατορίων, μπαρ και λοιπά μαγαζιά μαζικής εστίασης. Το μέτρο εφαρμόστηκε από την μέρα αυτή και τηρήθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα.

Θυμάμαι επίσης ότι ήμουν στο Λονδίνο όταν στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς εφαρμόστηκε η απαγόρευση πληρωμής εισιτηρίου στον οδηγό, αν δεν είχες ηλεκτρονική κάρτα. Βεβαίως με τα μετρητά πλήρωνες 40% επιπλέον την αξία του εισιτηρίου. Το έκαναν προκειμένου να σε αποθαρρύνουν να πληρώσεις με μετρητά.