Γράφει ο Νίκος Κωνσταντάρας

Το επιχείρημα του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συνεργαστεί «με όλους τους υπουργούς της Αυστρίας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως συνεργάζομαι άλλωστε με τον ακροδεξιό κυβερνητικό εταίρο του κ. Τσίπρα» μπορεί να θεωρείται σπόντα εναντίον του Ελληνα πρωθυπουργού, ο οποίος καυχιέται για την προοδευτικότητά του και θέλει να ξεχνάει σε ποιο δεκανίκι βασίζεται. Εάν αυτός ήταν ο μοναδικός στόχος του προέδρου της Επιτροπής, τότε μικρό το κακό.


Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ο πολίτης αντιλαμβάνεται ότι η κανονικότητα της χώρας μας είναι μία κλωτσοπατινάδα ανάμεσα σε θεσμούς, μηχανισμούς, φαμίλιες, μεγαλοκαρχαρίες και λαμόγια. Στο τέλος αυτός ο πολίτης θα θεωρήσει αναπόφευκτη και την τοποθέτηση βόμβας στο Εφετείο
 
Ας δεχτούν μία ένσταση οι δικαστές μας: η βόμβα στο Εφετείο θα είχε τοποθετηθεί ακόμα και αν κυβέρνηση και Δικαιοσύνη διατηρούσαν μία σχέση που αντιστοιχούσε σε κάθε λέξη του Συντάγματος.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Σε παλαιότερες εποχές υποψήφιοι για τη Φιλοσοφική Σχολή ήσαν συνήθως οι σπασίκλες, τα «φυτά». Ησαν όμως και όσοι μαθητές αγαπούσαν την ανάγνωση της λογοτεχνίας. Δεν ήσαν απαραιτήτως οι ευφυέστεροι ή οι πλέον επιτυχημένοι, ούτε η αναφορά στις παλαιότερες εποχές δηλοί νοσταλγία ή εξιδανίκευση ενός σχολείου που μπορεί να μην ήταν αποτελεσματικό, ήξερε όμως να διδάσκει πειθαρχία, κυρίως δε να στοχεύει στη δημιουργία καλλιεργημένων πολιτών. Αυτά όλα εννοείται θεωρούνται παρωχημένα και αντιμετωπίζονται ως συντρίμμια μιας συντηρητικής και καταπιεστικής αντίληψης για την εκπαίδευση. Δεν ξέρω αν υπάρχουν στοιχεία για όσους εισάγονται στις Φιλοσοφικές Σχολές, ποιο είναι το επίπεδο της γενικής τους καλλιέργειας και πόσο αυτή η καλλιέργεια ανταποκρίνεται στη βασική απαίτηση της επιστήμης τους, ή της τέχνης τους, στην επάρκεια της κατανόησης ενός κειμένου. Αν δηλαδή είναι αναγνώστες και όχι απλώς διεκπεραιωτές ενός σχολικού προγράμματος που απωθεί την ανάγνωση αντιμετωπίζοντάς την ως χάσιμο χρόνου. Θα μου πείτε ζούμε στην εποχή των smartphones, των tablets, στην εποχή όπου η σκέψη θεωρείται απαραίτητη μόνον για τη στοιχειώδη επικοινωνία, η δε γνώση συσσώρευση πληροφοριών – όσο πιο πρόσφατων, τόσο το καλύτερο.



Του Σάκη Μουμτζή

Θα δεχτώ πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με οδηγό την μαρξιστική θεωρία.

Θα δεχτώ επίσης πως οραματίζεται μια σοσιαλιστική κοινωνία, που θα μας οδηγήσει στην αταξική κοινωνία. Τι πιο ωραίο πράγμα από τον «επίγειο Παράδεισο»! Ο Πανάγαθος τον υποσχέθηκε στους πιστούς στην άλλη ζωή, ο Μαρξ σε αυτήν.


Του Πάσχου Μανδραβέλη

Εκείνο το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» πού είναι; Πήγε διακοπές κι αλωνίζουν οι τραμπούκοι και ληστές στα ελληνικά πανεπιστήμια; Οπως διαβάζουμε, την Τετάρτη (20.12.2017) λίγο μετά τις 9 το βράδυ, άγνωστοι φορώντας κουκούλες μπήκαν στο κτίριο της διοίκησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Ανέβηκαν στον 3ο όροφο όπου με σφυριά και λοστούς προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές, έσπασαν τζάμια και ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ενώ πέταξαν και μπογιές. Ανάλογο περιστατικό είχε σημειωθεί στο ΠΑΜΑΚ και την προπερασμένη Πέμπτη (14.12.2017). Το περασμένο Σάββατο (16.12.2017) δεκαπέντε κουκουλοφόροι μπούκαραν στη Νομική όπου μια θεατρική ομάδα φοιτητών έκανε πάρτι και, χρησιμοποιώντας σιδερόβεργες, σφυριά και λουκέτα από μοτοσικλέτες, τραυμάτισαν τέσσερις φοιτητές κι άρπαξαν τις εισπράξεις. Δεν λέει να τελειώσει κι εκείνος ο διάλογος του υπουργού Προστασίας του Πολίτη με τις συλλογικότητες, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι των Εξαρχείων να μένουν απροστάτευτοι. Διάφορα καλόπαιδα πάνε στην περιοχή για να γλεντήσουν με μολότοφ και φωτοβολίδες σε ζωντανούς στόχους.