Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι ώρα για την σιωπηρή πλειοψηφία να αναλάβει τις ευθύνες της

Μπήκαμε για καλά στον 21ο αιώνα, αυτόν της παγκοσμιοποίησης, της γνώσης, της ψηφιακής τεχνολογίας και των ριζικών αλλαγών. Κατά συνέπεια, οι νέοι καιροί, οι νέες συνθήκες ζωής, οι νέες υποχρεώσεις και τα νέα δικαιώματα απαιτούν και νέους ανθρώπους. Το ζήτημα είναι πώς, μέσα από τον μικροσυμφεροντολόγο με την στενή προοπτική, με την κοντή ανάσα, θα αναδυθεί ο νέος, ο ακέραιος, ο έντιμος και υπεύθυνος πραγματοποιός.


Της Ευτυχίας Λαμπροπούλου

Απόψε βρέθηκα με  φιλική παρέα ,  για το καλό είπαμε να παίξουμε κανένα χαρτάκι λόγω των ημερών για να περάσει η ώρα.  Ωραίες που  είναι εκείνες οι στιγμές του παιχνιδιού… δεν βλέπεις τίποτα άλλο, παρά μόνο τα χαρτιά που περνούν από μπροστά σου και προσπαθείς να συγκρατήσεις φιγούρες και αριθμούς . Αδειάζεις, χάνεσαι , δεν σε νοιάζει κανείς  παρά μόνο ο μπαλαντέρ, ο βαλές, η ντάμα και ο ρήγας.  Το παιχνίδι έληξε σχετικά νωρίς , λεφτά δεν υπήρχαν μόνο γράφαμε πόντους …  δεν προλάβαμε καλά – καλά να βγούμε  στην εξώπορτα , μας πλησιάζει ένας λαχειοπώλης,  μας κοιτάζει ευθεία στα μάτια και μας  λέει «πάρτε το τελευταίο και τυχερό».  Άραγε αυτή τη φράση σε πόσους άλλους πριν από εμάς την είχε πει ποιος ξέρει ; Για το καλό και μόνο πήραμε το «τελευταίο» κρατικό λαχείο.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι αρνητικές και κακόβουλες αναφορές σε επιχειρήσεις και ανθρώπους τους, είτε είναι πραγματικές είτε όχι, μπορούν να προκαλέσουν «ανήκεστες βλάβες» στην φήμη και την εικόνα τους, ιδιαίτερα στην σημερινή διαδικτυακή εποχή

Καλύτερα να σού βγει το μάτι παρά το όνομα λέει η λαϊκή σοφία και στην σημερινή εποχή των «ψευδών ειδήσεων» δικαιώνεται απόλυτα. Η διάσταση αυτή της σημερινής επικοινωνιακής πραγματικότητας δεν πρέπει πλέον να αγνοείται από τις επιχειρήσεις, για κάποιες από τις οποίες η φήμη και η εικόνα τους αποτελούν μεγάλης σημασίας άϋλο κεφάλαιο. Υπάρχουν δε περιπτώσεις που μάς δείχνουν ότι το τελευταίο μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε μια μέρα ή μια νύχτα. Προσοχή, λοιπόν, υπάρχουν λάθη που κοστίζουν!


Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ημουν τόσο σίγουρος ότι θα κερδίσω τη λοταρία των αποδείξων! Απογοητεύτηκα... Μπορώ πάντα να διατηρώ την ελπίδα μου για του χρόνου. Ο Δεκέμβρης θα είναι από εδώ και πέρα ένας μαγικός μήνας με την εξουσία να επιδεικνύει την ανθρωπιά της
 
Δεν κέρδισα τίποτα στη λοταρία. Είχα περίπου 2.500 λαχνούς, αριθμός που, σε συνδυασμό με το πλήθος των νικητών, μου δημιούργησε ψευδαίσθηση όχι ελπίδας, αλλά βεβαιότητας.


Του Σάκη Μουμτζή

Σε διάφορους κύκλους επικρατεί η αντίληψη πως τώρα, επιτέλους, είναι ευκαιρία να λύσουμε το πρόβλημα με τους γείτονές μας. Υποστηρίζουν πως αρκετά κράτησε αυτή η παράνοια, που οδήγησε την πατρίδα μας σε διεθνή απομόνωση.

Ως εκ τούτου, προτρέπουν τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να υπερψηφίσουν την κυβερνητική πρόταση, εφόσον βέβαια αυτή πληροί τις ελληνικές θέσεις, όπως αυτές αναθεωρήθηκαν στη δεκαετία του 2000.

Το κλειδί σε αυτήν την υπόθεση, είναι η ύπαρξη κυβερνητικής θέσης. Με απλά λόγια, δεν μας ενδιαφέρει η θέση του Α. Τσίπρα ούτε η θέση του Π. Καμμένου, αλλά η κοινή τους θέση. Αυτοί κυβερνούν, αυτοί οφείλουν να συμφωνήσουν.