Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Το λέει ο ίδιος και, προφανώς, δεν κοκκινίζει. Ο άνθρωπος που έχει (εξ)ευτελίσει τους πάντες σε πανελλήνια σύνδεση παραπονιέται ότι δέχεται «μπούλινγκ» στο Διαδίκτυο
 
Είμαστε λαός της υπερβολής, αυτό είναι γνωστό. Εχουμε έτοιμο το πιο ακραίο επίθετο, τον πιο προσβλητικό χαρακτηρισμό να εκτοξεύσουμε. Δεν σκεφτόμαστε πριν το κάνουμε ότι, αν το κάνουμε, μπορεί κάποιοι άλλοι να μας το επιστρέψουν ίδιο και χειρότερο.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί στον καταυλισμό της Μόριας. Μια γυναίκα στη σκηνή της και δίπλα της ένα μωρό τυλιγμένο σε κουβέρτες. Αντί για φάτνη υπάρχει ένα πλαστικό τελάρο μανάβικου. Το πρόσωπο της γυναίκας τυλιγμένο σε μαντίλα είναι χαμογελαστό, καθώς το βλέμμα της στρέφεται προς το νεογέννητο. Το μήνυμα είναι καθαρό: η καινούργια ζωή είναι δυνατότερη από όλες τις κακουχίες. Οι συμπαραδηλώσεις της εικόνας με τις βιβλικές παραπομπές είναι επίσης καθαρές. Το είπε και ο Πάπας Φραγκίσκος: και ο Χριστός όταν γεννήθηκε πρόσφυγας ήταν. Και στο κάτω κάτω ποιος δεν υποκλίνεται μπροστά στο θέαμα μιας γυναίκας και του νεογέννητου βρέφους της; Και μόνον η εικόνα εμπνέει σεβασμό και ιερότητα. Δεν χρειάζεται να είσαι χριστιανός για να το αισθανθείς.


Γράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης

Ο υπουργός Νίκος Κοτζιάς είχε τη φαεινή έμπνευση να κάνει αγωγή στο λογοτεχνικό περιοδικό «AthensReviewofBooks» γιατί τον είπε παλιό σταλινικό. Ενας δεξιός κάνει αγωγή για αυτήν την κατηγορία, ένας παλιός κομμουνιστής κάνει απλώς αυτοκριτική. Αν ήμουν ακραίος δεξιός θα τον ψήφιζα δαγκωτό
 
Λογικά ο Νίκος Κοτζιάς θα πρέπει να είναι το ίνδαλμα των πιο σκληρών δεξιών της χώρας. Οχι για τη στάση του στο Κυπριακό, ή έστω όχι μόνο. Είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να βρεθεί απέναντι στα πιο ιερά πρόσωπα της αριστερής μυθολογίας, να εναντιωθεί στους κατεξοχήν οργανικούς εχθρούς της Δεξιάς, αυτούς που ποτέ δεν κατάφερε να νικήσει στην πραγματικότητα, για αυτό το μόνο που της έμενε στο τέλος ήταν να προσποιείται ότι τους θαυμάζει. Γιατί ήταν γεννήματα εποχών που το ηθικό πλεονέκτημα ήταν πραγματικό αντίδωρο αίματος και όχι πρόσχημα γιαλαντζί αυτοπροσδιορισμού όπως είναι σήμερα.


Γράφει ο Προκόπης Χατζηνικολάου

Στο βωμό των κοινωνικών μερισμάτων θυσιάστηκαν οι επενδύσεις. Η κυβέρνηση ένα μήνα πριν το τέλος του έτους έχει «παγώσει» το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) με στόχο να δημιουργήσει ένα τεράστιο υπερπλεόνασμα (από τους φόρους και τις εισφορές αποκλειστικά) και να επιτύχει τον προσωπικό της στόχο για διανομή μερίσματος ύψους 720 εκατ. ευρώ (συνολικά 1,4 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 680 περίπου δόθηκαν ως επιστροφή στους συνταξιούχους για παράνομες κρατήσεις που τους είχαν γίνει και στη ΔΕΗ για ληξιπρόθεσμες οφειλές).


Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Ο Καμμένος θέλει να πουλήσει νέο μακεδονικό αγώνα, για να διασωθεί εκλογικά. Επειδή, όμως, η αντιπολίτευση δεν φαίνεται διατεθειμένη να συνδράμει, υπάρχει κίνδυνος ο Τσίπρας να πέσει στην παγίδα του κουτοπόνηρου συνεταίρου του
 
Τι κωλοπιλάλα είναι αυτή που έχει πιάσει τον Πάνο Καμμένο με το «Μακεδονικό»; Τρεις φορές τους τελευταίους δύο μήνες βγήκε στο μεϊντάνι, για να διακηρύξει ότι αυτός, ως αρχηγός κόμματος, δεν πρόκειται να ψηφίσει θετικά, αν η λύση που θα προταθεί για το όνομα της γειτονικής χώρας θα περιέχει τη λέξη «Μακεδονία».