Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

 Πρόεδρε Κυριάκο, με το αναφαίρετο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, εκτιμώ (και πιστεύω) ότι ήρθε «το πλήρωμα του χρόνου» για να εκδιώξεις – απομακρύνεις – καθαιρέσεις διάφορους «εκλεκτούς» Κυβερνητικούς παράγοντες που σηματοδοτούν με τις Ενέργειές τους το υπόδειγμα της Ανοησίας – Επιπολαιότητας ή Εγκεφαλικής ερήμωσης…


Είναι τεράστιες οι επενδυτικές ανάγκες της χώρας,η οποία πρέπει να μπει στην ψηφιακή εποχή και να προστατεύσει  το ανθρωπινο κεφάλαιο της.


Του Παναγιώτη Παπάζογλου*

Με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου,έκλεισε  πολιτικά ένας κύκλος, καθώς αφήσαμε πίσω μας και την τελευταία κυβέρνηση της περιόδου των μνημονίων. Στη νέα περίοδο λοιπόν που ήδη από τριμήνου διανύει η χώρα,οι προκλήσεις είναι σοβαρές  υπαγορεύουν κρίσιμες επιλογές.Μια από αυτές είναι η προσέλκυση και πραγματοποίηση επενδύσεων.Στο επίπεδο αυτό,το κράτος έχει να παίξει έναν σημαντικό ρόλο, περισσότερο όμως, ρυθμιστικό και της άρσης των εμποδίων για την ανάπτυξη υγιούς επιχειρηματικότητας, αλλά δεν θα αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης. Όλες οι επιμέρους προτεραιότητες που θα αναφέρω, πηγάζουν από αυτή την παραδοχή:



Oι ομάδες και τα άτομα που, δυνάμει, επιθυμούν να καταβάλουν προσπάθεια συμμετοχής στην ελληνική κοινωνία πρέπει να μπορούν να μείνουν στην Ελλάδα δηλώνει στο Liberal.gr η Σώτη Τριανταφύλλου με αφορμή το μεταναστευτικό-προσφυγικό προσθέτοντας όμως ότι «τους όρους της φιλοξενίας του θέτουν οι οικοδεσπότες. Ταυτόχρονα ασκεί κριτική στη στάση της αριστεράς τονίζοντας πως «η αριστερά είναι μια κακοήθης δύναμη που έχει δημιουργήσει ένα αμείλικτο Κατεστημένο με μύθους και ψέματα».

 

Ποτέ δεν «έλαμψε» τόσο η υποκρισία της πολιτικής ορθότητας και των εγχωρίων «θεραπαινίδων» της.

Βγήκε ένας ΣΥΡΙΖΑιος Βουλευτής – ο Γιαννούλης – και διαμαρτυρήθηκε γιατί κάποιοι πρότειναν, λέει, να οργανωθεί υπαίθριο μπάρμπεκιου με χοιρινά κοψίδια κοντά σε καταυλισμό λαθρομεταναστών…

Του Θανάση Κ.

Μέχρις εδώ άποψή του…


Επειδή σε εξώφυλλό του τον αποκάλεσε «Ξερριζωτή», ο Τούρκος πρόεδρος μήνυσε το γνωστό γαλλικό περιοδικό.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Το άρθρο ήταν καταπέλτης. Για τον Τούρκο πρόεδρο Ρέτζιο Ταγίπ Ερντογάν αφ’ ενός και για τον Αμερικανό ομόλογο του Ντόναλντ Τράμπ αφ’ ετέρου. Ο μεν Αμερικανός πρόεδρος κατηγορήθηκε από το γαλλικό περιοδικό «…για προδοσία των Κούρδων μαχητών που επί πέντε χρόνια έδωσαν σκληρές μάχες κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, τείνοντας έτσι πολύτιμη χείρα βοηθείας στις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις…». Το ρόλο τους αυτόν εξάλλου είχε εξάρει ο ίδιος ο Ντόναλντ Τράμπ, δηλώνονταςότι επρόκειτο «…για απίστευτους μαχητές έξυπνους και αφοσιωμένους στο ρόλο τους…».