Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η άλλη πλευρά του Αιγαίου φαντάζει κοντά και μακριά. Κοντά γιατί είναι μια ανάσα από τα ελληνικά νησιά και μακριά γιατί το κλίμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων δημιουργεί φόβους και ανησυχίες.

 

Γράφει ο Λάμπρος Γ. Ροϊλός :

Οι απειλές της Τουρκίας:

Εκτός από τους χάρτες που έδειξε ο Σουλτάνος στη συνέλευση του ΟΗΕ τον περασμένο Σεπτέμβριο, αφενός εκείνον της Συρίας για τη ζώνη «ασφαλείας» των 30 χιλιομέτρων που ήθελε να επιβάλει και αφετέρου της Παλαιστίνης, που σταδιακά έδειχνε στον χάρτη να γίνεται αυτή τμήμα τουΙσραήλ, έχει δείξει δημόσια και τον χάρτη για την «Γαλάζια Πατρίδα».



Πολλά ακούγονται και γράφονται τα τελευταία χρόνια για την ελληνική αποβιομηχάνιση, η οποία ήταν αποτέλεσμα λαθεμένων αποφάσεων, ενεργειών, παραλείψεων και άστοχων επιλογών ιθυνόντων, οι οποίοι όμως δεν έχουν ως σήμερα λογοδοτήσει.
   
Του Γιώργου Κωνσταντινιδη{*}

Μία παράμετρος που έχει παραγκωνιστεί από το δημόσιο διάλογο αποτελεί η περιορισμένης αποτελεσματικότητας βιομηχανική πολιτική που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα, κυρίως από τη δεκαετία του ’80 και μετά.


Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

«Με αφορμή την είδηση ότι ο  πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης,  θα τεθεί επικεφαλής στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ και θα φυλάσσεται από 100 αστυνομικούς προκειμένου να  στηρίξει το φοιτητικό κίνημα και να  εκδηλώσει την αντίθεση του στην παραβίαση του ασύλου και στο δόγμα της κυβέρνησης "Νόμος και τάξη". Μόνο ένας Αλέξης θα μπορούσε να είναι και με  τον παπά και με τον ζευγά. Η αντίφαση στο μεγαλείο της. Με τους αστυνομικούς στην εκδήλωση μνήμης του Πολυτεχνείου να φυλάνε τον τέως Πρωθυπουργό…  αν το ακούγαμε πριν λίγο καιρό μόνο ως ανέκδοτο θα μπορούσε να φανεί... απίστευτο και όμως αληθινό!» 

Για όλους εμάς που γεννηθήκαμε τη δεκαετία του ’80 το Πολυτεχνείο έμοιαζε με μια ρομαντική ιστορία. Αυτό πάντα με γοήτευε σε αυτή την ημέρα. Πως οι φοιτητές κλεισμένοι μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου έστησαν ραδιοφωνικό σταθμό, περνούσαν μηνύματα στην κοινωνία και είχαν δίπλα τους μεγάλο κομμάτι του λαού, με τα  συνθήματα ΨΩΜΙ –ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να έχουν κυρίαρχο συμβολισμό…


Του Χρήστου Χωμενίδη

Τριάντα χρόνια ύστερα από την πτώση του τείχους στο Βερολίνο πώς να μη θυμηθώ τις μέρες και τις νύχτες στη Μόσχα το 1990;