Του Γιάννη Σουλαδάκη

Μετά τις εκλογές του Ιούλη έχει διαμορφωθεί ένα νέο πολιτικό περιβάλλον, νέα κόμματα νέες εκπροσωπήσεις, το νέο πολιτικό περιβάλλον δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί, όμως κάποια βασικά συμπεράσματα μπορούν να βγουν.



Ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών ειρωνεύεται και απειλεί μια Ευρώπη που κρύβεται πίσω από το δάκτυλό της.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Άψογα κουστουμαρισμένος, με ωραίο αλλά ειρωνικο,αν όχι σαρκαστικό χαμόγελο, ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών, για όσους θέλουν να τον ακούσουν, δηλώνει ότι «η Τουρκία δεν είναι ξενοδοχείο για Ευρωπαίους Τζιχαντιστές». Οι τελευταίοι , που υπολογίζονται σε 2.000 και300 από αυτούς συνελήφθησαν εσχάτως, δραπετεύοντας από κουρδικές φυλακές,μετά την τουρκική εισβολή στη Βόρεια Συρία, είναι ή ήταν όλοι κάτοχοι ευρωπαϊκών διαβατηρίων. Άρα,με βαση το διεθνές δίκαιο είναι προβληματική η απέλαση τους στις χώρες από τις οποίες προέρχονται.Τι σκοπεύει. Α κάνει λοιπόν η τουρκική κυβέρνηση?



Του  Κώστα Χριστίδη   *

        Οι ‘’ριζοσπάστες αριστεροί’’ συχνά προβάλλουν ένα ευλογοφανές επιχείρημα: δεν ευθυνόμαστε εμείς, ισχυρίζονται, για τα δεινά της χώρας, ευθύνονται αυτοί που κυβέρνησαν επί σαράντα χρόνια, εμείς κυβερνήσαμε για λιγότερο από πέντε χρόνια. Το επιχείρημα είναι αβάσιμο. Δεν έχουν τόσο σημασία τα ονοματεπώνυμα ή οι κομματικές ταμπέλες αυτών που κυβέρνησαν όσο οι συγκεκριμένες πολιτικές που εφαρμόσθηκαν από το 1974 και μετά και που συνέβαλαν, με διαφορετικά ποσοστά ευθύνης, ώστε το ελληνικό κράτος να περιέλθει ουσιαστικά σε κατάσταση πτώχευσης τον Μάϊο 2010. Η χρεοκοπία επήλθε γιατί το παναρμόδιο και μεγαλομανές κράτος διόγκωσε, με διαρκώς αυξανόμενο αλόγιστο δανεισμό, το δημόσιο χρέος σε επίπεδο μη διαχειρίσιμο. Ο δανεισμός πραγματοποιήθηκε προκειμένου να διορισθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι (είναι χαρακτηριστικό ότι ο αριθμός τους, από 112.986 το 1974, είχε αυξηθεί σε 768.009 το 2010), να δοθούν εκατοντάδες χιλιάδες πρόωρες συντάξεις, να συνταξιοδοτηθούν 300.000 ‘’αντιστασιακοί’’, να κατασπαταληθούν δεκάδες δις ευρώ σε επιδοτήσεις ανύπαρκτων αγροτικών δραστηριοτήτων κλπ., στο πλαίσιο καλλιέργειας πελατειακών σχέσεων.


Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Πριν λίγες μέρες κουβεντιάζοντας με μια κυρία αλβανικής καταγωγής,  στο ερώτημα γιατί ήρθε τη δεκαετία του ’90 στην χώρα μας , έλαβα την παρακάτω απάντηση «η Ελλάδα για εμάς που είμαστε από τη Βόρεια Αλβανία φάνταζε με παράδεισο , μας έλεγαν θα πάτε εκεί, θα ζήσετε όμορφα, θα έχετε δουλειές και θα μπορέσετε να φτιάξετε μια όμορφη ζωή. Όλα αυτά μέχρι να πάρουμε την μεγάλη  απόφαση να φύγουμε. Μόλις πάρθηκε η απόφαση όλα άλλαξαν…».


Του Χρήστου Χωμενίδη

Σε ό,τι αφορά την αποδοχή της κυβέρνησης, τα ευρήματα της δημοσκόπησης που διεξήγαγε η εταιρεία Marc και δημοσίευσε χθες η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενα. Το πιάνεις στην ατμόσφαιρα, το αντιλαμβάνεσαι από την αυξημένη κίνηση στους δρόμους και στα μαγαζιά, ότι οι Έλληνες, μετά από δέκα ζοφερά χρόνια, επιτέλους ξεμουδιάζουν.