Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Λίγο μετά το ξημέρωμα με τον αέρα να λυσσομανά μια κυρία τυλιγμένη στη ρόμπα της κρατά μια νάιλον τσάντα που μέσα περιέχει ένα μπολ, χτυπά την πόρτα του διπλανού σπιτιού,  το κρεμά στο πόμολο και φεύγει. Ελάχιστα λεπτά μετά μία γιαγιά κάνει την εμφάνισή της το παίρνει και καθώς περνούσα άκουσα να μονολογεί, «να έχεις την ευχή μου, παιδί μου». Δάκρυα κύλισαν στα μάτια μου.


Ατσαλάκης Γεώργιος Επίκουρος Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης
Τσούμπρης Βασίλειος φοιτητής Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
Εργαστήριο Ανάλυσης Δεδομένων & Πρόβλεψης
 


Η ανάπτυξη ενός φαινομένου, όπως μιας ασθένειας, πολλές φορές σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, εξελίσσεται ακολουθώντας το σχήμα της σιγμοειδούς καμπύλης που χαρακτηρίζει την φυσιολογική ανάπτυξη. Αντίστροφα, αν ένα φαινόμενο αναπτύσσεται κατά μήκος μια σιγμοειδούς καμπύλης, η διαδικασία ανάπτυξης που ακολουθεί θα πρέπει να  είναι φυσιολογική.


του Λάμπρου Γ. Ροιλου(*)

«Ουδέν κακόν αμιγές καλού» παρατηρούσαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.(Στωϊκοί φιλόσοφοι).

Διαπίστωση ουσίας; Παρηγοριά;

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε επαρκώς και πέραν του μέτρου, με τις ειδήσεις απωλειών σε ανθρώπινες ζωές, σε οικονομικές ζημιές, των ορατών τε και αοράτων συνέπειών της μεγαλύτερης πανδημίας των 100 τελευταίων ετών, από την Ισπανική γρίπη (1918) των 50 εκατ. νεκρών, επί συνολικού παγκοσμίου πληθυσμού τότε 1,8 δις.


του Ντένις Καμπελ(*)

 Μια κρίση που μπορεί να διαρκέσει μέχρι την άνοιξη του 2021 | tanea.gr

 Πόσο καιρό θα πρέπει να δίνουμε τη μάχη με τον κορωνοϊό; Τουλάχιστον μέχρι την επόμενη άνοιξη, υποστηρίζουν στελέχη του βρετανικού συστήματος υγείας. Ο καθηγητής Κρις Ουίτι, επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος της κυβέρνησης του Λονδίνου, θεωρεί πως αυτή η πρόβλεψη αποτελεί το χειρότερο σενάριο και ελπίζει πως ο χρόνος που θα χρειασθεί πραγματικά θα είναι μικρότερος. Σύμφωνα με τις προβλέψεις των επιστημόνων, ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της κάθε χώρας, περίπου 60% με 80%, θα μολυνθεί από τον ιό Covid-19 και περίπου το 10% με 15% θα χρειασθεί νοσηλεία.



Και μετά ακολουθεί ένας αγνώστων διαστάσεων κρατισμός.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Μπορεί ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να τονίζει ότι η κυβερνητική παρέμβαση στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού δεν αποτελεί εξαγορά από το κράτος, πλην όμως ελάχιστοι είναι οι παρατηρητές που αποδέχονται την αποψη αυτή. Και ακόμα λιγώτεροι συμφωνούν με την τοποθέτηση του ότι η διοχέτευση απίστευτου χρήματος στην αγορά βοηθά τη διατήρηση της ελεύθερης αγοράς. Τα γεγονότα που συνοδεύουν την πανδημία και την καταπολέμηση της συνηγορούν ότι η μεταπολεμική φιλελεύθερη τάξη μπαίνει σε κινούμενη άμμο. Από την πλευρά του, το ΔΝΤ τόνισε τις «πρωτοφανείς δράσεις πολιτικής που αναλαμβάνουν οι κεντρικές τράπεζες και οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο». Η οικονομική ανταπόκριση στην οικονομική κρίση του 2007-09 ήταν αρκετά μεγάλη. Ωστόσο, απαντώντας στη νόσο Covid-19 οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής για την πανδημία, ξεκινούν ακόμα μεγαλύτερες και περισσότερο ριζοσπαστικές παρεμβάσεις. Η θέση της οικονομίας σε πολεμική βάση υποτίθεται ότι είναι προσωρινή. Μια ματιά ωστόσο στα 500 χρόνια κυβερνητικής και κρατικής εξουσίας, υποδηλώνει ένα άλλο αποτέλεσμα: το κράτος είναι πιθανό να διαδραματίσει πολύ διαφορετικό ρόλο στην οικονομία – όχι μόνο κατά τη διάρκεια της κρίσης αλλά και πολύ καιρό αργότερα.



Γράφει ο Χρίστος Αλεξόπουλος

 Τα σύγχρονα πλανητικής εμβέλειας προβλήματα, από την πανδημία του κορωνοϊού και την ρύπανση του περιβάλλοντος μέχρι την κλιματική αλλαγή και τις μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, αναδεικύουν εμφατικά ως προϋποθέσεις για την συνέχιση της ιστορικής διαδρομής της ανθρωπότητας την ανάγκη συνεργασίας των κοινωνιών για βιώσιμες συνθήκες ζωής και οικονομικής ανάπτυξης με ανάλογο προσανατολισμό και ισορροπία με τα υπόλοιπα κοινωνικά συστήματα.

Ολόκληρη η υφήλιος βρίσκεται σε ένα είδος κατάστασης πολιορκίας. Από χώρα σε χώρα επεκτείνονται τα μέτρα περιορισμού των πολιτών στα σπίτια τους, το πάγωμα κάθε δραστηριότητας (lockdown) και η ανάγκη εξασφάλισης κρατικής άδειας για την όποια, μικρή ή μεγάλη, μετακίνηση. Υπάρχουν όμως και έντονες εστίες απειθαρχίας κι «αντίστασης».


Του ΘΟΔΩΡΟΥ  ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που προκαλεί ο κορωνοϊός είναι διαφορετική σε ό,τι αφορά τα αίτια και την εξέλιξή της, από κάθε άλλη οικονομική κρίση που έχουμε ζήσει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι η συμμετρία με την οποίαν πλήττονται οι οικονομίες της Δύσης και η αβεβαιότητα για τον χρόνο λήξης της, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το 2020.