Σε περιόδους συνολικών ανατροπών, όπως σήμερα, οι επιχειρήσεις πρέπει να αποβάλουν ξεπερασμένες αντιλήψεις για την ταυτότητά τους και τις σχέσεις εξουσίας στο εσωτερικό τους.

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος.

Μπορεί μία επιχείρηση να αλλάξει; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι περισσότερο αρνητική παρά θετική, και τούτο διότι η επιχειρηματική μονάδα είναι, πριν απ’ όλα, ανθρώπινος οργανισμός –και οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουν. Όπως αναφέρει δε ο Ρόλαντ Ράϊτερ, σύμβουλος επιχειρήσεων και καθηγητής στο Χάρβαρντ, το μεγαλύτερο εμπόδιο για τις αλλαγές μέσα σε μία επιχείρηση είναι η ταυτότητά της –όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους, που πολλές φορές αρνούνται στοιχειώδεις αλλαγές στην ζωή και στις αντιλήψεις τους, επικαλούμενοι την ταυτότητά τους.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Το πιο ενδιαφέρον στην υπόθεση της έκρηξης μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στη Σκουφά είναι η υπόθεση της αστυνομίας ότι ενδέχεται να ήταν πείραμα. Κάποια φιλόδοξα παιδιά, έτοιμα να αρχίσουν τον αγώνα τον καλό, πέρασαν εξετάσεις στην πρακτική εφαρμογή όσων διάβασαν στο εγχειρίδιο. Δεν ξέρω τι βαθμό τούς έβαλαν οι δάσκαλοί τους. Υποθέτω όχι σπουδαίο. Μια έκρηξη που άφησε πίσω της μόνον δύο ελαφρά τραυματισμένους μπορεί να σε αφήσει και μετεξεταστέο. Στην Ανάσταση τα βαρελότα και οι σαΐτες κάνουν περισσότερη ζημιά. Ας πρόσεχαν τα παιδιά.



Πολλά πρόσφατα γεγονότα σε δημοκρατικές χώρες,είναι απότοκα της μαζικής επέλασης σε παγκόσμιο επίπεδο νέων μορφών κρατισμού και συναφούς αυταρχισμού

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Ο Κάρολος Μαρξ και ο Βλαδίμηρος Λένιν –ο άνθρωπος ο οποίος, υποτίθεται, εφήρμοσε τον μαρξισμό– είχαν ένα κοινό σημείο. Γνώριζαν πολύ καλά την φύση του καπιταλισμού και τον χαρακτήρα αυτών οι οποίοι, σε αντίστοιχες εποχές, τον εκπροσωπούσαν. Γι αυτό, ο Μαρξ, μέσα από τα γραπτά του, εκδηλώνει τον κρυφό θαυμασμό του για αυτούς τους καπιταλιστές που «μπορούν συνεχώς να αλλάζουν τον κόσμο και να επαναστατικοποιούν τα μέσα παραγωγής», ενώ ο Λένιν, με ειρωνική υπεροψία, έλεγε ότι «οι καπιταλιστές είναι ικανοί να πουλήσουν στους δήμίους τους το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν».



Του Φίλιππου Σαχινίδη*

Το 2018 θα είναι η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που η Ελλάδα θα έχει υπερβεί το στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα. Η επίδοση αυτή σε μια χώρα με παράδοση δημοσιονομικής χαλαρότητας θα μπορούσε να συνιστά τομή στην άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής.



Γράφει ο Παντελής Καψής

Τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την κρίση και μαζί με την άνοδο των λογής λογής λαϊκιστικών κινημάτων σε Ευρώπη και ΗΠΑ, οι «ελίτ» έχουν βρεθεί στο στόχαστρο. Αυτές ευθύνονται για τον εκτροχιασμό και για την αυξανόμενη ροπή των ψηφοφόρων να υποστηρίζουν αυταρχικές, ξενοφοβικές και λαϊκιστικές πολιτικές. Και ο λόγος είναι ότι λειτουργούν αλαζονικά, έχουν αποκοπεί από τον μέσο πολίτη. Είναι έτσι;