Αξιότιμη κυρία Merkel,

Τον Μάιο 1992 και τον Ιανουάριο 1993, με επιστολές μου προς τους Προέδρους Κυβερνήσεων των 11 Κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον Πρόεδρο της Επιτροπής Jacques Delors, μεταξύ άλλων, έγραφα:

“Το θέμα που τελευταία ανέκυψε, το Ελληνικό – Ελληνικότατο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ να καταβάλλεται προσπάθεια να προσφερθεί σ’ ένα συνονθύλευμα εθνοτήτων γύρω από την πόλη των Σκοπίων στα βόρεια σύνορά μας, μας έχει κυριολεκτικά αναστατώσει……Ουδείς ‘Ελλην Πρωθυπουργός είναι δυνατόν να αποδεχθεί και να προσυπογράψει αναγνώριση του εν λόγω κρατιδίου με ονομασία που καθ’ οιονδήποτε τρόπο θα περιλαμβάνει και τη λέξη Μακεδονία αυτούσια ή σε οποιοδήποτε παράφρασή της. Ένα τέτοιο γεγονός θα εσήμαινε την άμεσο παραίτηση αν όχι αποπομπή από τον Ελληνικό Λαό του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης’’…..



Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Η χειρότερη κατάντια για κάθε αριστερό είναι να παρακολουθεί τον εμβληματικό εκπρόσωπο της πιο αρρωστημένης Δεξιάς να κρατάει σε ομηρία το πολιτικό σύστημα. Να βλέπει έναν από τους πιο δεδηλωμένους παραδοσιακούς θιασώτες του δόγματος "Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια" να απειλεί ότι θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση, οδηγώντας την σε πιθανή προσφυγή στις κάλπες.



Ο Παναγιώτης Μαυρίδης σημειώνει πως την ώρα που ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος οι πολιτικές εντυπώσεις θόλωσαν. Η κυβέρνηση ουδέν έπραξε για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο Novartis. Αντιθέτως έπραξε πολλά για να στηθεί σκευωρία Novartis. Αποπειράθηκε θεσμική εκτροπή, η οποία θα εξελιχθεί σε πραξικόπημα αν η Δικαιοσύνη δεν πάρει τώρα το λόγο. Ο λαός θα μιλήσει μετά…

του Πάνου Μαυρίδη*

Εν αρχή οι πολιτικές εντυπώσεις…

Μας λένε για το διεθνές σκάνδαλο Novartis. Για τον πολυεθνικό κολοσσό που λυμαίνεται τον κοσμάκη. Βολικό για το αφήγημα της “ευαίσθητης Αριστεράς” που “προστατεύει” τους φτωχούς και αδύναμους. Μπράβο!



Χρειάζονται αυξημένα προσόντα και ικανότητες ενός Δημάρχου για να πετύχει

Στιβαρή διοίκηση, με αξιοκρατία, εντιμότητα, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα
                 
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Εν όψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών τον προσεχή Μάιο, σκόπιμο και χρήσιμο κρίνεται να ασχοληθώ σήμερα με το ρόλο και την λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μιας και εγώ διεκδικώ τον Δήμο Κηφισιάς και με πολύ λίγα λόγια να εξηγήσω το λόγο. Έχω υπηρετήσει ανιδιοτελώς και ανεπίληπτα τον Δήμο Κηφισιάς ως Δημοτικός Σύμβουλος επί δώδεκα συναπτά χρόνια και από όλα τα αξιώματα και τις αρμοδιότητες, με επιτυχία και αποτελεσματικότητα.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

Εντάξει, η ζωή προχωρά μπροστά αλλά δεν είμαστε ούτε ηλίθιοι, ούτε έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Όταν λοιπόν πεθαίνει από αναθυμιάσεις μαγκαλιού ένας 24χρονος (με άλλους τέσσερις να μεταφέρονται ημιθανείς στο νοσοκομείο, μεταξύ των οποίων και δυο 5χρονα δίδυμα) θα θυμίζουμε στους σημερινούς κυβερνητικούς νιπτοχέρηδες τι κραύγαζαν πριν τέσσερα-πέντε χρόνια κι ας τσαντίζονται.