Ένας από τους λόγους που οδήγησαν τις 550.000 άξιους νέους μας να εγκαταλείψουν την Ελλάδα στην τραγική μνημονιακή περίοδο, ήταν η γενική πολιτική περιφρόνηση, προς την αξιοκρατία…

Σε φουρτουνιασμένη θάλασσα το ταξίδι σωτηρίας του Τσιπραϊκού ΣΥΡΙΖΑ προς τη δημοκρατική Ευρώπη. Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα: των «κινηματικών», που ο Λέων Τρότσκι τους ενέτασσε στην κίνηση «Διαρκής Πάλη» και στο στρατόπεδο ενός ξεφούσκωτου ευρωαριστερού μετώπου, το οποίο δεν γίνεται αποδεκτό μετά από το υπό αναδημιουργίαν κραταιό ευρωσοσιαλιστικό μέτωπο.



Γράφει ο Θανάσης Κ.

Μερικές πρώτες εντυπώσεις για τη νέα κυβέρνηση και τις πρώτες κινήσεις Μητσοτάκη.

Η εικόνα της ορκωμοσίας ήταν αληθινή ανακούφιση:


Έλεος και Κουράγιο Ελλάδα!
 
Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

Αυτό το «παλληκάρι» της Δημοσιογραφίας, της Δημόσιας Ζωής και – πρόσφατα – της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, δεν είχα την Τιμή και την Χαρά να έχω εκ του σύνεγγυς προσωπική γνωριμία. Τον «συνάντησα» στην οθόνη της Τηλεόρασης, σε ώρες ηλίθιας βαργιομάρας. Και γελούσα• και θύμωνα μαζί του. Το μόνο που θυμάμαι ήταν το όνομά του: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΓΔΑΝΟΣ και το άτριχο της κεφαλής, γιατί «κεφαλικά» μοιάζουμε• πουθενά, μα πουθενά αλλού…

 

Του Γιώργου Κωνσταντινιδη{*}

Το διεθνές οικονομικό και πολιτικό σύστημα έχει καταστεί πολυπολικό κατά τα τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη και εξαιτίας της ραγδαίας τεχνολογικής προόδου, προκαλώντας τεκτονικές αλλαγές σε όρους γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής, αναδιανέμοντας την οικονομική και πολιτική ισχύ και αυξομειώνοντας την γεωπολιτική και οικονομική «υπεραξία» κάποιων κρατών σε βάρος ή προς όφελος κάποιων άλλων.

 

 

 

Στη θέση του ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ να βασιλεύσει επιτέλους η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ με

συγκεκριμένο στόχο την ουσιαστική βελτίωση της ζωής του Homo sapiens,

ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ

Του Πάνου Παναγόπουλου Γεωπόνου - οικονομολόγου

Σύμφωνα με τη γενικότερη, πλανητική πλέον παραδοχή, εξαιρουμένων μόνον των αθεράπευτα αισι-όδοξων, οδηγούμαστε σε "ων ουκ έστιν αριθμός αδιέξοδα", με εκείνους που πραγματικά ανησυχούν να μην αποτελούν την πλειοψηφία και με αυτούς που κινητοποιούνται ή που είναι διατεθειμένοι  να κινητοποιηθούν, να μην ξεπερνούν ουδέ καν μοναδιαίο ποσοστό επί τοις εκατό. Υπό τις πολύ δυσά-ρεστες και σοβαρές αυτές εξελίξεις, θεωρώ υποχρέωση του καθενός που έχει άποψη σε τόσο θεμε-λιώδη ζητήματα, να κοινολογεί τις απόψεις του, είτε για περαιτέρω προβληματισμό, είτε για την άρση συγκεκριμένων εμποδίων, όπως λ.χ. τις άνευ νοήματος διαμάχες  μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, που όμως αποπροσανατολίζουν από την ουσία οικουμενικών εχέφρονων επιδιώξεων.