Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα

Αποτελεί ΠΡΟΤΥΠΟ ΖΩΗΣ – ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ – ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ – ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ / ΠΡΑΞΗ. Και άλλα πολλά και σημαντικά στην πορεία της ζωής του. Γράφω για τον ξεχωριστό ΕΛΛΗΝΑ (και φίλο μου): τον ΘΑΝΑΣΗ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗ.



Αν η χώρα μας με κατάλληλα φορολογικά κίνητρα καταφέρει να προσελκύσει οικιστικές και άλλες υψηλής αξίας επενδύσεις από το εξωτερικό  σε υψηλού επιπέδου περιοχές, το χρέος της εξαφανίζεται μέσα σε μία πενταετία.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Διαπρεπής και διεθνούς επιπέδου νομικός, σχολαστικός και ευφυής συγγραφέας, γιος του αείμνηστου Κωνσταντίνου Στεφανάκη, υπουργού της Ενώσεως Κέντρου, ο βενιζελογενούς προελεύσεως Γεώργιος Κ. Στεφανάκης είναι πριν απ΄όλα, φορέας σπινθηροβόλου πνεύματος και υπό αυτό το πρίσμα χαίρεται κανείς να συζητά μαζί του. Συγγραφέας πρόσφατα του βιβλίου «Αποστασίας Ανατομή» (Εκδοσεις Σιδερη),ο Γ.Κ.Στεφανάκης, προσπαθεί να αποδείξει και το πετυχαίνει κατά τη γνώμη μας, ότι η αλήθεια ως απόλυτη αξιολογική κρίση δεν ανήκει στον παρόντα κόσμο.



Του Δημήτρη Καμπουράκη

…διότι αν τα πάρει θα κλάψουνε αριστερές μανούλες. Και τότε, όσα δεν άκουσε ο Κυριάκος στο de bate, θα τ’ ακούσουν οι σύντροφοι που έχουν τα μούτρα να του κάνουν και κριτική. Μα καλά, δεν ξέρουν ότι τώρα που ο Σύριζα έγινε κεντροαριστερά, στο πρώτο άρθρο του καταστατικού του θα αναγράφεται η φράση του Γιώργου Κατσιφάρα «χωρίς τον Ανδρέα δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας»;



Του Τάκη Σουβαλιώτη.


Τα όσα θα σημειώσω σήμερα, θα εστιάζονται στη βενιζελική παράταξη. Στην οποία αναφέρθηκε κατά την τελευταία προεκλογική περίοδο και ο εθνικός μας μίμος Αλέξης Τσίπρας, όταν βρέθηκε στην Κρήτη. Στον τόπο που γεννήθηκε ο ιδρυτής, ο Ελ. Βενιζέλος. Αυτή η πολιτική παράταξη, η βενιζελική παράταξη, μέχρι και την είσοδό μας στη μεταπολίτευση το 1974, είχε έναν συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό.



Ένας ικανός και ταλαντούχος μάνατζερ, θα πρέπει να διαθέτει σοβαρά ψυχικά αποθέματα για να αναλάβει τη διοίκηση και διαχείριση μιας δημόσιας επιχείρησης ή ενός Δημοσίου Οργανισμού.

του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Οι περισσότερες Δημόσιες  Επιχειρήσεις και σχεδόν όλοι οι Δημόσιοι Οργανισμοί βρίσκονται σε τραγική οικονομική κατάσταση και πολύ δύσκολα ανταποκρίνονται στην αποστολή τους. Κλασική από την άποψη αυτή είναι η περίπτωση της ΔΕΗ, η οποία απειλείται με κατάρρευση.