του Θόδωρου Σκυλακάκη*

Το σημαντικότερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι σήμερα το τεράστιο επενδυτικό κενό. Το γεγονός δηλαδή ότι παραλάβαμε μια οικονομία που έχει τις χαμηλότερες επενδύσεις στην Ευρώπη. Επί χρόνια οι συνολικές επενδύσεις στην Ελλάδα είναι μικρότερες από τις αποσβέσεις, με αποτέλεσμα η χώρα κάθε χρόνο να αποεπενδύει, υπονομεύοντας έτσι την ανάπτυξη, την απασχόληση και τα εισοδήματα.



Επειδή το πράγμα χοντραίνει συνεχώς, εκατοντάδες λαθρομετανάστες στη Λέσβο έχουν ξεσηκωθεί, καίνε αγροτικές εκτάσεις και απειλούν να κάψουν υποδομές του νησιού, όπως την παραγωγική μονάδα της ΔΕΗ…

Του Θανάση Κ.

Η αστυνομία τους «αντιμετώπισε» με δακρυγόνα και οβίδες κρότου λάμψης.

Δηλαδή, ΔΕΝ τους αντιμετώπισε…

«Κλέφτες κι αστυνόμους» παίζουν!


του Λάμπρου Γ. Ροιλου(*)


Στον βωμό της θεάς αυτής, που καθ' υπερβολή (και αστεϊσμό) των οπαδών των ομάδων αποκαλούν «θρησκεία», θα θυσιάσει ο πρωθυπουργός; : Την αρχή του χωρισμού των εξουσιών; Τον σεβασμό και την επιβολή των νόμων και της τάξης; Την τόσο επιτυχημένη και άρτια προγραμματισμένη, πολλά υποσχόμενη σε όλους τους τομείς μέχρι τώρα, πορεία της νέας κυβέρνησης της Ν.Δ.;

 

 

Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Ο αθλητισμός είναι ταγμένος από τη φύση του να μας ηρεμεί. Να μας κάνει ειρηνικούς ανθρώπους. Και να παρακολουθούμε τυα διάφορα αγωνίσματα στα γήπεδα με τα πιο φιλικά αισθήματα για όλους τους αθλητές, που παίρνουν μέρος σε αυτά (τα αγωνίσματα). Αυτή την αποστολή έχουν όλα τα αθλήματα. Και το ποδόσφαιρο φυσικά. Δυστυχώς όμως το τελευταίο, το ποδόσφαιρο, δεν την έχει συνειδητοποιήσει αυτή την αποστολή του. Ή δεν την έχει επαρκώς συνειδητοποιήσει.

Του Πλάτωνα Τήνιου*


Τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη -ως αποτέλεσμα της ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά όχι μόνο- βλέπουμε να κυριαρχούν αρνητικά επιτόκια στα κρατικά ομόλογα. Αυτό το φαινόμενο οδηγεί σε έντονη ανησυχία τους Γερμανούς αποταμιευτές. Βλέποντας τις αποταμιεύσεις τους να φυραίνουν, πιέζουν για ακόμη μεγαλύτερα πλεονάσματα στην Ευρωζώνη. Στην κάτω πλευρά της Ευρώπης έχουμε το συμμετρικό φαινόμενο χαιρεκακίας των θιασωτών παραδοσιακών κρατικών διανεμητικών συστημάτων συντάξεων. Θεωρούν ότι οι χειρότερες προοπτικές αποδόσεων δικαιώνουν την αποστροφή τους -ακόμη και μετά την κρίση- σε κάθε κεφαλαιοποιητικό σύστημα.