Του Τάκη Σουβαλιώτη.

Ο αθλητισμός είναι ταγμένος από τη φύση του να μας ηρεμεί. Να μας κάνει ειρηνικούς ανθρώπους. Και να παρακολουθούμε τυα διάφορα αγωνίσματα στα γήπεδα με τα πιο φιλικά αισθήματα για όλους τους αθλητές, που παίρνουν μέρος σε αυτά (τα αγωνίσματα). Αυτή την αποστολή έχουν όλα τα αθλήματα. Και το ποδόσφαιρο φυσικά. Δυστυχώς όμως το τελευταίο, το ποδόσφαιρο, δεν την έχει συνειδητοποιήσει αυτή την αποστολή του. Ή δεν την έχει επαρκώς συνειδητοποιήσει.

Γι’αυτό και καλλιεργεί εσκεμμένα πολλές φορές στους οπαδούς όλων των ποδοσφαιρικών ομάδων έναν φανατισμό. Έναν φανατισμό που αγγίζει τα όρια του παροξυσμού και κάνει τη μία ομάδα να αντιμετωπίζει την άλλη με τα πιο εχθρικά αισθήματα. Με τις πιο άγριες διαθέσεις. Ακόμη και με εγκληματικές διαθέσεις. Με αποτέλεσμα σε όλους τους ποδοσφαιρικούς αγώνες να σημειώνονται και διάφορα έκτροπα. Να σημειώνονται τόσο σοβαρά επεισόδια, που κάνουν διστακτικό όλο και περισσότερο κόσμο για να πηγαίνει στα γήπεδα. Στα οποία επαναλαμβάνω εκτυλίσσονται πολύ συχνά και σκηνές, που παραπέμπουν σε πολεμικές συρράξεις. Αποκαρδιωτική όμως εικόνα για το ποδόσφαιρό μας έχουμε τόσο από τους «στημένους» αγώνες, όσο και από την κακοδιαχείριση που γίνεται στα οικονομικά του. Το ποδόσφαιρό μας και κατά μία γενικότερη παραδοχή υποφέρει από πολλά προβλήματα, γι’αυτό και δεν μας δίνει τα διδάγματα που οφείλει να μας δίνει. Και αν δεν εξυγιανθεί και σε ένα μεγάλο βάθος, θα τον χάσει τον δρόμο του. Αν δεν τον έχει χάσει.

Author: Το Βήμα της Αιγιάλειας

Ανεξάρτητη eφημεριδα άποψης.