Του Θανάση Κ.

Μπορεί όλοι να είμαστε χαρούμενοι και υπερήφανοι που η Ελλάδα πάει αρκετά καλά στην αντιμετώπιση της πανδημίας, όμως είναι καιρός πλέον να σκεφτούμε και την “επόμενη μέρα”

 

Που δεν θα είναι εύκολη… Υπάρχουν τρία προβλήματα – κι ένα τέταρτο, όπως θα δούμε –  που θα κληθούμε, κατά πάσα πιθανότατα να αντιμετωπίσουμε. Και γι’ αυτά πρέπει να ετοιμαζόμαστε


Του Αντώνη Κεφαλά  

Στην κάθε αυτόματη πύλη εισόδου του μετρό της Wuhan, όπου οι επιβάτες ακυρώνουν τα εισιτήρια τους, υπάρχει ένα κουτί, σύγχρονο, γυαλιστερό και περίπλοκο. Είναι μία συσκευή αναγνώρισης προσώπου (facial recognition). Τοποθετήθηκε για λόγους ασφάλειας! Στην ουσία αποτελεί μέρος ενός τεράστιου ηλεκτρονικού συστήματος συγκέντρωσης πληροφοριών. Η κυβέρνηση της Κίνας συσσωρεύει έναν τεράστιο όγκο προσωπικών στοιχείων για τον κάθε πολίτη – φορολογικές δηλώσεις, τραπεζικούς λογαριασμούς, λίστες αγορών, ιατρικά δεδομένα, παρεμβατική συμπεριφορά. Με βάση τα στοιχεία αυτά καταστρώνει τον Δείκτη Κοινωνικής Επίδοσης (social credit score). Ανάλογα με την επίδοση η κυβέρνηση αμείβει ή τιμωρεί, δίνοντας ή περιορίζοντας την πρόσβαση σε δημόσια αγαθά.

Χ. Κίσινγκερ: Ο κορωνοϊός θα αλλάξει την παγκόσμια τάξη για πάντα

Οι ηγέτες αντιμετωπίζουν την κρίση κατά βάση σε εθνικό επίπεδο, οι διαβρωτικές όμως συνέπειες της πανδημίας στις κοινωνίες δεν γνωρίζουν σύνορα

«Η σουρεαλιστική ατμόσφαιρα από την πανδημία μου φέρνει στο μυαλό το πώς αισθάνθηκα το 1944, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος της 84ης Μεραρχίας Πεζικού» γράφει ο Χένρι Κίσινγκερ σε άρθρο του στην Wall Street Journal.

Τότε όμως, σημειώνει,  η αμερικανική αντοχή σφυρηλατήθηκε από έναν ανώτερο εθνικό σκοπό. Τώρα, σε μια διχασμένη χώρα, μια αποτελεσματική και διορατική κυβέρνηση είναι απαραίτητη για να ξεπεραστούν εμπόδια πρωτοφανούς μεγέθους και παγκόσμιας διάστασης. Η διατήρηση της εμπιστοσύνης των πολιτών είναι κρίσιμη για την κοινωνική αλληλεγγύη, για τις σχέσεις των κοινωνιών μεταξύ τους και για την διεθνή ειρήνη και σταθερότητα, τονίζει.


                       
 της Βενετίας Κουσία

Η ζωή μας μετά από σχεδόν 10 χρόνια ύφεσης, που μόλις είχε αρχίσει να ανακτά την αισιοδοξία της, γέμισε και πάλι αβεβαιότητα. Κι ας έχει τώρα ικανή διοίκηση την οποία εμπιστεύονται οι περισσότεροι. Μετρά πολύ η διαχείριση του τώρα, αλλά ανησυχούμε και για τη δυνατότητα να συνεχίσουμε τη ζωή που μας αρέσει και παλέψαμε για να έχουμε.  Αλλάζουν οι ζωές μας. Αλλάζουν και οι συμπεριφορές μας.



Ζούμε μια βαθιά, θεμελιώδη, υπαρξιακή κρίση καθώς το πρώτο διακύβευμα είναι η ζωή

Γράφει ο Κώστας Κυριακόπουλος

 
Επειδή ο κόσμος και οι καθημερινές συμπεριφορές έχουν γυρίσει ανάποδα, τα μέσα έξω, σαν πενταβρώμικο πουκάμισο που το βγάζεις γρήγορα με μορφασμούς αηδίας για να πάψεις να βρωμάς, είναι αυτονόητο ότι θα δούμε πολλά. Που ήδη βλέπουμε, δηλαδή…