Της Βασιλικής Γεωργιάδου
Ο εθισμός στις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές και η απάθεια απέναντί τους είναι ό,τι χειρότερο για την δημοκρατία μας

Διαβάζω τη φράση του υπουργού κ. Πολάκη για τους «φιλελέδες συνοδοιπόρους του Κυριάκου» που θα τους κάνει «Σοβιετία» το καθεστώς της διακυβέρνησης και προσπαθώ να μην την πάρω σοβαρά. Άλλη μία ακρότητα του συγκεκριμένου υπουργού, που κάνει πολιτική καριέρα προκαλώντας: από τους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας μέχρι το 38,69% που ψήφισε Ναι στο δημοψήφισμα της 5ηςΙουλίου 2015. Όπως έγραψε και ένας φίλος (κανονικός και στο Facebook), «να μην γινόμαστε ντελιβεράδες τέτοιων απόψεων» σχολιάζοντας και αναπαράγοντάς τες.

ΓΙΩΡΓΟΥ Σ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑ
Με το φαινόμενο των ακοστολόγητων τροπολογιών να κάνει εκ νέου την εμφάνισή του, σε συνέχεια των άσχετων με τα νομοσχέδια στα οποία εντάσσονται και των εκπρόθεσμων εκτάκτων ρυθμίσεων, άρχισε χθες στην Ολομέλεια της Βουλής η συζήτηση του δεύτερου εκ των τριών νομοθετημάτων που η κυβέρνηση εισήγαγε με συνοπτικές διαδικασίες προς ψήφιση την τρέχουσα εβδομάδα. Το σχέδιο νόμου είναι του υπουργείου Υγείας.

Του Κώστα Νεοφώτιστου
Σήμερα έκλεισε ακριβώς ένας μήνας από την αρχή μιας ιστορίας γέλιου. Ήταν τον περασμένο Ιούνιο όταν ξεκίνησα να αποδείξω πως δεν έχω ανασφάλιστο όχημα, πως το αυτοκίνητο που μου έχουν χρεώσει δεν υπάρχει σαν αριθμός κυκλοφορίας, πως το λάθος το έκανε η Εφορία το 1994 και παρά τις ενέργειες μου από το 94 μέχρι και το 2002 παρέμεινε αδιόρθωτο.

Του Αλέξη Παπαχελά

Ο δυτικός κόσμος έχει ακόμη ελπίδα όσο υπάρχουν ενεργοί πολιτικοί σαν τον Τζον Μακέιν. Χάρηκα όταν έχασε από τον Μπαράκ Ομπάμα, με του οποίου τις θέσεις συμφωνώ πολύ περισσότερο. Από την άλλη, πιστεύω ότι κάθε πολιτικός, όπου και αν εκλέγεται, πρέπει να δει προσεκτικά το περίφημο βίντεο από την προεκλογική εκστρατεία του τo 2008. Σε μια συζήτηση με κοινό, μία οργισμένη γυναίκα πήρε το μικρόφωνο και άρχισε να βρίζει τον Ομπάμα. Ο Μακέιν της πήρε το μικρόφωνο και δήλωσε κοφτά: «Οχι, κυρία μου, έχετε άδικο, είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος και πατριώτης». Εχασε την εκλογική αναμέτρηση, αλλά κέρδισε υστεροφημία, αυτό το άυλο και εξαιρετικά ανθεκτικό αγαθό που αποδεικνύεται πολύτιμο για έναν πολιτικό έπειτα από μία ήττα ή τον θάνατό του.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
​Δεκαετίες τώρα, όλοι συμφωνούν ότι «κάτι» έπρεπε να γίνει. «Κάτι», σαν αυτά τα απλά που όταν τα μεταφέρεις στο περιβάλλον του δημόσιου λόγου γίνονται αυτονόητα με ειδικές ανάγκες. Ε ναι, κάτι έπρεπε να γίνει στο πανεπιστήμιο. Ξεκινώντας από τα σκουπίδια και τη βρώμα, περνώντας στα μισοάδεια αμφιθέατρα, στους εκβιασμούς των καθηγητών, στη βία, στις βιοτεχνίες μολότοφ, στη διακίνηση ναρκωτικών και φτάνοντας ώς τα κακογραμμένα συγγράμματα, στις σχολές που λειτουργούν μόνο για να συντηρούν θέσεις εργασίας, στην αποσκελετωμένη γραφειοκρατία, στον ασφυκτικό τους εναγκαλισμό με την πολιτική εξουσία, κοινώς με το βαθύ κράτος της εκπαίδευσης. Το δημόσιο πανεπιστήμιο χρειαζόταν ριζικές λύσεις για να μπορέσει να συνεχίσει να ζει στον σημερινό κόσμο.

Του Πάνου Ευαγγελόπουλου

Η Λατινική Αμερική έχει δοκιμαστεί σε όλο το μήκος της ιστορίας της από εγχειρήματα επιβολής κολεκτιβιστικών θεσμών τα οποία έχουν ως συνέπεια την φτωχή απόδοση των οικονομιών της που συνίσταται στην αναιμική ανάπτυξη, την καταφανή ανισομερή διανομή του πλούτου, την εκτεταμένη φτώχεια, την αντιπαραγωγική και λιμνάζουσα κατανομή τεράστιων περιουσιακών αποθεμάτων που όλα μαζί οδηγούν σε μία ιδιότυπη κοινωνική σύνθεση που αδυνατεί να διαχειριστεί έναν αφάνταστο επίγειο παράδεισο. Από την ανακάλυψη της και καθ’ όλη την διάρκεια των νεότερων χρόνων, οι Ισπανοί και Πορτογάλοι κατακτητές, με διάφορα προσωπεία, τυχοδιώκτες κονκισταδόροι, ιεραπόστολοι της καθολικής εκκλησίας, επίσημοι τοποτηρητές των βασιλικών αυλών, εγκαθίδρυσαν σε όλη την Λατινική Αμερική απ’ άκρη σ’ άκρη τον φεουδαλικό κολεκτιβισμό με εμφανή χαρακτηριστικά στάσιμης δουλοπαροικίας που ακινητοποίησε την κοινωνική δυναμική και την οικονομική άνθηση για όλη την ιστορία της μέχρι σήμερα.

Του Αθαν.Χ.Παπανδροπουλου

Με στόχο την μετεκλογική συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία, για να βγει η χώρα από τα αδιέξοδα

Στην ίδρυση κόμματος, την δημιουργία του οποίου θα ανακοινώσει μέσα στο φθινόπωρο, προσανατολίζεται ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, και ήδη γύρω του συσπειρώνει αθόρυβα, πλην ουσιαστικώς, ευρύτερες σοσιαλδημοκρατικες δυναμεις και οχι μόνον. Όπως τονίστηκε σε ρεπορτάζ της  «Εστίας» τη Δευτέρα 31 Ιουλίου, με την νέα πολιτική κίνηση του κ. Βενιζέλου σχεδιάζουν να συμπαραταχθούν η «Ώρα Αποφάσεων» των Άννας Διαμαντοπούλου και Γιώργου Φλωρίδη, καθώς και το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη.

Γράφει ο Γιάννης Μαρίνος

 Μπορεί να διακηρύσσει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι «εν αρχή ην ο λόγος». Ομως πρώτος ήταν ο όφις που με ένα ψέμα έπεισε τον Αδάμ να δοκιμάσει τη θεσπέσια γεύση του απαγορευμένου καρπού.

Ετσι, ο τελευταίος εξέπεσε από τον Παράδεισο και εμείς όλοι μαζί του. Και έκτοτε βολοδέρνουμε έως σήμερα αποκομίζοντας τον επιούσιο με τον ιδρώτα του προσώπου μας. Εντούτοις, δεν επαύσαμε ποτέ να αναζητούμε ανά τους αιώνες την απόλαυση του απαγορευμένου καρπού. Αυτόν όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να τον ανευρίσκεις.