ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΟΥΛΙΩΤΗ
Κωμικοτραγικές καταστάσεις εκτυλίχθηκαν χθες το μεσημέρι σε Βουλή και ΓΑΔΑ με αφορμή την εισβολή μελών της αναρχικής ομάδας «Ρουβίκωνας» στο Περιστύλιο του Κοινοβουλίου. Αστυνομικοί που ενεπλάκησαν άμεσα στη διαχείριση του περιστατικού και άλλοι που παρακολουθούσαν μέσω ασυρμάτου τις εξελίξεις περιγράφουν στην «Κ» πρωτοφανή περιστατικά, που πυροδότησαν αιχμηρά σχόλια και ειρωνικά χαμόγελα στο εσωτερικό του σώματος. Ενδεικτικά, ενώ με εντολή του γενικού αστυνομικού διευθυντή Αττικής Αλκιβιάδη Ασημακόπουλου κάποια μέλη της αναρχικής ομάδας προσήχθησαν και μεταφέρονταν στη ΓΑΔΑ με περιπολικά της Αμεσης Δράσης, στο ύψος της αμερικανικής πρεσβείας το κέντρο επιχειρήσεων έδωσε εντολή οι προσαχθέντες να αφεθούν ελεύθεροι και μάλιστα, ζητήθηκε από τα πληρώματα της Αμεσης Δράσης να μεταφέρουν τα μέλη του «Ρουβίκωνα» πίσω στο σημείο απ’ όπου τα είχαν προσαγάγει.

Του  Νίκου  Γκιώνη

Η έξοδος στις αγορές τις τελευταίες ημέρες , που επεχείρησε  η  Κυβέρνηση είχε μια ανεκτή  εξέλιξη, που όμως δεν είναι παρά μία δυνητική παράμετρος  στην οικονομία. Βέβαια, ουσιαστικά  ήταν ένα  γύρισμα  στο 2014. Τότε  που μετά την πώληση  του ομολόγου Σαμαρά ,   οι εξελίξεις  είχαν μια συγκρατημένη αισιόδοξη προοπτική. Η συνέχεια  έκτοτε  και ως τα τώρα, γνωστή και πλέον αμιγώς  χωροθετημένη.

Του Γιάννη Σιδέρη
Ο Αλέξης Τσίπρας έλαμπε στο γυαλί όταν κατήγγειλε. Ήταν ο αδιαμφισβήτητος τιμωρός, ο πολιτικός με τη ρομφαία της εκδίκησης, ο εξάγγελος της λαϊκής δικαιοσύνης,  της δικαίωσης του «προδομένου λαού». Χθες, στην συνέντευξη στον Alpha, χωρίς να είναι τραγικός, ήταν απλώς μια ξεθωριασμένη εικόνα του παλιού Τσίπρα. Τώρα, την επαύριο μιας εξόδου στις αγορές, σαφώς λιγότερο επιτυχούς από την προηγούμενη, προσπάθησε να την κεφαλαιοποιήσει, φιλοτεχνώντας την εικόνα του μετριοπαθούς πρωθυπουργού. Μια εικόνα που είναι έξω από την πολιτική του κουλτούρα, από τα asset της επιθετικής συμπεριφοράς του που τον έχρισαν πρωθυπουργό.

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΗΛΙΟΥ
Σ​​το επιχειρηματικό περιβάλλον, η εταιρική εικόνα των επιχειρήσεων είναι το σημαντικότερο άυλο κεφάλαιο που, σε πολλές περιπτώσεις, έχει μεγαλύτερη αξία και ισχυρότερη επίδραση ακόμα και από τα οικονομικά κεφάλαια, διότι μέσω αυτής εκφράζεται και επιτυγχάνεται η μέγιστη συνεργειακή αλληλεπίδραση των εμπλεκόμενων φορέων και δυναμικών της επιχείρησης. Τα κύρια συνθετικά στοιχεία που προσδίδουν αξία στην επιχειρηματική εικόνα και στα εμπορικά σήματά της είναι η ποιότητα, η αξιοπιστία και η υπεροχή προϊόντων και υπηρεσιών και, συνακόλουθα, αξία στην ίδια την επιχείρηση. Απόδειξη του καθοριστικού ρόλου που διαδραματίζει η εταιρική εικόνα στη σύγχρονη επιχειρηματικότητα είναι η διάθεση από τις επιχειρήσεις σημαντικών πόρων για τη δημιουργία και την καθιέρωσή της, καθώς και για δράσεις κοινωνικής υπευθυνότητας (υγεία, περιβάλλον, πολιτισμός, αθλητισμός κ.ά.), που στοχεύουν σε πλεόνασμα αποτυπώματος κοινωνικής ευαισθησίας.

Του Μπάρδη Νικόλαου BHmagazino το Σάββατο 3 Ιουνίου 2017

Εκατό χρόνια από την έναρξη της ποιητικής διαδρομής του Κώστα Καρυωτάκη, το BHMAgazino εισέρχεται στη διατηρητέα τελευταία οικία του μεγάλου ποιητή και εξετάζει το ενδεχόμενο της δημιουργίας μουσείου στη μνήμη του

 Εκείνη την ημέρα ξύπνησε αργά, αλλά αποφασισμένος. Τα βήματά του ήταν βαριά, ένιωθε έναν κόμπο στον λαιμό... Κατά τις 2 μ.μ. ο Καρυωτάκης ξεκίνησε από το σπίτι του και ένα μισάωρο αργότερα βρέθηκε στο παραλιακό καφενείο «Ο ουράνιος κήπος», ιδιοκτησίας τότε Διονυσίου Καλλίνικου, όπου παρήγγειλε και ήπιε μια βυσσινάδα. Ο καφεπώλης παραξενεύτηκε, γιατί ο ποιητής, προτού φύγει, του άφησε στο τραπέζι 75 δραχμές πουρμπουάρ, ενώ η τιμή του αναψυκτικού ήταν μόλις 5 δραχμές. Ζήτησε ένα τσιγάρο να καπνίσει και μια κόλλα χαρτί, όπου έγραψε τις τελευταίες του σημειώσεις.

Πριν μερικά χρόνια όταν άκουγε κανείς  τη λέξη «Ρουβίκωνα» ψαχνόταν να δει τι είναι ;  Όσοι είχαμε κάνει Λατινικά στο σχολείο γνωρίζαμε πως ο Ρουβίκωνας ήταν ποταμός της Βόρειας Ιταλίας που  εξέβαλε στην Αδριατική Θάλασσα. Κατά την εκδίωξη του Ρωμαίου Βασιλιά υπήρξε νόμος που απαγόρευε στους Ρωμαίους στρατηγούς να διαβούν τον Ρουβίκωνα ποταμό με τις λεγεώνες τους προς αποφυγή πραξικοπήματος. Πολύ αργότερα αυτό έσπασε με την διάβαση του Ιούλιου Καίσαρα.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Αν θέλει πραγματικά ο Τσίπρας να διορθώσει κάπως το κακό που έκανε, πρέπει να μπει σε μια «παιδαγωγική» διαδικασία. Να αποκαλύψει ο ίδιος -όχι ο Βαρουφάκης- πόσο σκοτεινός «γαλαξίας» ήταν το κόμμα του και πώς ήθελε να απορροφήσει σε ένα άλλο σύμπαν τη χώρα

Οταν ο Γιώργος Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές του 2009, το ΠΑΣΟΚ ήταν ήδη ένα κόμμα που είχε περάσει στην Ιστορία. Και ακριβώς για αυτό τον λόγο δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την κρίση, οδηγώντας τη χώρα στα μνημόνια.

Από την άλλη, μπορεί οι «κληρονόμοι» να έκρυβαν τον θάνατο του παππού για να εισπράττουν τη σύνταξη, αλλά υπήρχε πολύς κόσμος που ήθελε να ακούει τις ιστορίες του. Αφού λοιπόν, τον αποζητούσε, στη θέση του εμφανίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Μερικές ομάδες από καλοζωισμένους συνδικαλιστές βρήκαν την ευκαιρία να «επανεκδώσουν» σε νέα version την πασοκική αφήγηση συνεχίζοντας την πολιτική παράδοση της Μεταπολίτευσης με τον πιο άκομψο και χυδαίο τρόπο…

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Ανάγκη μέγιστη, τέτοιοι λουμπενοελιτιστές πολιτικοί κατεργάρηδες, σαν τον Κατρούγκαλο, να εξοβελιστούν από το πολιτικό στερέωμα και να επιστρέψουν στον πάγκο τους

Ο Γεώργιος Κατρούγκαλος, (κατά το θρυλικό σύνθημα των Εξαρχείων για τον αείμνηστο αρχηγό της ΕΛΑΣ Νίκωνα Αρκουδέα) «δεν είναι άνθρωπος, είναι μια ιδέα».

Όποτε πέσω πάνω σε γραπτή ή τηλεοπτική του συνέντευξη κυριολεκτικά κολλάω, παρά το γεγονός ότι αρκεί μια φευγαλέα ματιά πάνω του για να καταφύγει από μόνος του ο εαυτός μου σε επικίνδυνες αυτοχειριαστικού τύπου αντιδράσεις: το πεπτικό μου δένει κόμπο τα έντερα του, τα κύτταρα του εγκεφάλου μου αυτοφλέγονται, τα νύχια μου γυρίζουν και καρφώνονται στο κρέας μου.