Του Στέφανου Κομνηνού*
«...Και εσείς στην Ελλάδα με τα τόόόσα προβλήματα, πως υποστηρίζετε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που βρίσκονται σε δυσκολία;» με ρώτησαν ευρωπαίοι συνάδελφοι πριν από λίγους μήνες, όταν σε μια παγωμένη πόλη του Βορρά, σχεδιάζαμε ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της Κομισιόν, την «Έγκαιρη Προειδοποίηση». Και δυστυχώς, δεν άργησα να εισπράξω τον ειρωνικό μορφασμό τους, όταν το μόνο που είχα να συμπληρώσω απέναντι σε έναν καταιγισμό πρωτοβουλιών, για την οικογενειακή επιχείρηση, τη διευκόλυνση της διαδοχής, τις δικτυώσεις, τη διττή εκπαίδευση, την εναλλακτική χρηματοδότηση, τη συμβουλευτική υποστήριξη και την έγκαιρη πτώχευση, ήταν η ελληνική πρωτοτυπία, της ...επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των μη εξυπηρετούμενων υποχρεώσεων απέναντι στο δημόσιο.

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΟΥΛΑ
Νέα δεδομένα δημιουργεί στην κούρσα για την αρχηγία της νέας Κεντροαριστερής παράταξης η επιλογή του κ. Γιώργου Καμίνη να θέσει υποψηφιότητα απέναντι στην κ. Φώφη Γεννηματά.

Η σχετική πρόθεση του δημάρχου Αθηναίων διέρρευσε το απόγευμα αιφνιδιάζοντας την Χαρ. Τρικούπη καθώς μέχρι χθες δεν είχε ακουστεί καν ως ενδεχόμενο στην συγκεκριμένη διαδικασία να εμπλακούν και πρόσωπα εκτός των κομμάτων που μετέχουν στη ΔΗΣΥ, με τους περισσότερους στο ΠΑΣΟΚ να αμφιβάλουν ακόμη και για την εμπλοκή του κ. Στ.Θεοδωράκη.

Του Γιώργου Καρελιά
Αλίμονο στη χώρα αν στις επόμενες εκλογές έχουμε μετωπική ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ. Ένα ενδιάμεσο μεγάλο κόμμα είναι αναγκαίο. Τα πολλά κόμματα και κομματίδια, αρχηγοί και αρχηγίσκοι ευνοούν πρωτίστως τις επιδιώξεις του Αλέξη Τσίπρα

Στον πολιτικό χώρο μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ (Κέντρο, Κεντροαριστερά, Σοσιαλδημοκρατία, Μεταρρυθμιστική Παράταξη ή όπως αλλιώς την αποκαλούν) κινούνται σήμερα δύο υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Συνωστίζονται και μερικές ακόμα, πολύ μικρές έως ανύπαρκτες εκλογικά. Είναι είτε μέσα στη Δημοκρατική Συμπαράταξη (πχ ένα μέρος της παλιάς ΔΗΜΑΡ) είτε έξω (πχ Ωρα Αποφάσεων των Αννας Διαμαντοπούλου και Γιώργου Φλωρίδη -ο τρίτος της αρχικής ομάδας Γιάννης Ραγκούσης έφυγε για την ΔΗΣΥ).

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Η Παιδεία είναι ζωντανός οργανισμός. Οσοι κοιμούνται και ξυπνούν με την έγνοια της, όσοι ανασκάπτουν την επιφάνεια για να κοιτάξουν κατάματα τα βλαμμένα της όργανα, όσοι εν ολίγοις τη θεραπεύουν, μόνον αυτοί αντιλαμβάνονται τις αλλαγές στο πρόσωπό της και προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους στις ανάγκες της ωριμότητός της. Πάρτε τον Γιάννη Μιχελογιαννάκη για παράδειγμα. Είχε πει εκείνο το περίφημο «ανδρός πεσούσης πας ανήρ ανδρεύεται» και έκτοτε, γυρεύοντας κι ο ίδιος τι ήθελε να πει, άρχισε να τρέχει από κόμμα σε κόμμα κυνηγώντας το ανήσυχο πνεύμα του. Εξαφανίστηκε από το προσκήνιο για μερικούς μήνες και προχθές καταλάβαμε τον λόγο. Μελετούσε τον τομέα που τον ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα, την Ανώτατη Εκπαίδευση. Κατέβασε γραμματικές και συντακτικά, εντρύφησε σε νόμους και διατάγματα και στο τέλος είχε την τόλμη να παραδεχθεί το λάθος του. Και να ψηφίσει την ακύρωση του νόμου Διαμαντοπούλου που είχε υπερψηφίσει πριν από μερικά κόμματα και κάτι χρόνια.

Του Ιωακείμ Γρυσπολάκη

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αφού κατήργησε τα πρότυπα σχολεία, το ολοήμερο και το ψηφιακό σχολείο, άρχισε και ολοκλήρωσε την τελειωτική καταστροφή του νόμου 4009 για τα ΑΕΙ. «Νόμος Γαβρόγλου» θα ονομάζεται πλέον η απαξίωση, η ισοπέδωση, η εσωστρέφεια και η απορρύθμιση των πανεπιστημίων

Οι ιρακινές δυνάμεις, που ανακατέλαβαν την Μοσούλη, αντίκρισαν μία ισοπεδωμένη πόλη από τα τέρατα του Ισλαμικού Κράτους. Είχαν προ διετίας καταλάβει μία πόλη ανθούσα και προ ημερών παρέδωσαν (όχι οικειοθελώς) μία κατεστραμμένη πόλη.

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Στο Προεδρικό Διάταγμα Γαβρόγλου, στο άρθρο 3 παράγραφος 7, ορίζεται μόνο ότι «η σημαία παραμένει ανηρτημένη στον ιστό του σχολείου, όπως προβλέπεται σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες».

Η έπαρση της σημαίας παράλληλα με την ωδή του εθνικού ύμνου από τους μαθητές δεν περιλαμβάνονται πλέον στο πρόγραμμα των δημοτικών σχολείων. Μετά την καθιέρωση της κλήρωσης για την επιλογή των σημαιοφόρων, το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να κάνει ένα βήμα παρακάτω, ορίζοντας πως στα δημοτικά σχολεία θα ακολουθείται το τελετουργικό της έπαρσης που τηρείται για τα δημόσια κτίρια της χώρας, και όχι το έως τώρα τελετουργικό βάσει του οποίου τα παιδιά τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο με το βλέμμα στη γαλανόλευκη.

Γράφει ο Κίμων Στεριώτης

- Η ξαφνική ένταση των Γεωπολιτικών Κινδύνων λόγω της εκτόξευσης από τη Βόρεια Κορέα νέου διηπειρωτικού πυραύλου που μπορεί να πλήξει αμερικανικές πόλεις θα προκαλέσει μια ισχυρή αντίδραση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ; Θα υπάρξουν επιπτώσεις στις αγορές; Πάντως όλοι οι αναλυτές συμφωνούν ότι η Κίνα δεν φαίνεται διατεθειμένη να "πείσει" τη Βόρειο Κορέα…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γάτσιος
Το μέγεθος και η σφοδρότητα της κρίσης που πλήττει –ανοικτά πλέον– τη  χώρα εδώ και οκτώ χρόνια είναι, σε μεγάλο βαθμό, συνέπεια της αδυναμίας της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συμβαίνει και να αντιδράσει αποτελεσματικά. Η χώρα θα έπρεπε, ήδη προ ετών, να είχε επανέλθει σε αδιάπτωτη πορεία κοινωνικής ανάταξης και οικονομικής ανάπτυξης. Εν τούτοις, αυτό δε συνέβη και είναι αμφίβολο αν θα συμβεί σύντομα και έγκαιρα, διότι όσο η κρίση παρατείνεται τόσο δυσκολότερες καθίστανται, αφ’ ενός μεν η επίλυση των προβλημάτων πουσυνεχώς πολλαπλασιάζονται, αφ’ ετέρου δε η υπερνίκηση της ηττοπάθειας και της παραίτησης που κατακυριεύουν τους πολίτες. Μέχρι σήμερα, ως κοινωνία και ως έθνος, χάνουμε τη μάχη της κρίσης διότι, κατά κύριο λόγο, έχουμε ηττηθεί κατά κράτος στο πνευματικό και στο ηθικό επίπεδο. Η κοινωνία μας πάσχει από διανοητικό αποπροσανατολισμό και αυτό έχει ως παρεπόμενο αποτέλεσμα την πλήρη έλλειψη συλλογικής αυτοπεποίθησης, αποφασιστικότητας και αισιοδοξίας, δηλαδή των τριών πλέον απαραίτητων στοιχείων για την επιτυχία, είτε σε ατομικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο.