Σε μια λαμπρή τελετή απονεμήθηκαν στις 20 Νοεμβρίου 2017 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τα Marketing Excellence Awards, ο μεγαλύτερος και πιο καταξιωμένος θεσμός στο χώρο αυτό, που ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία και παρουσιάστηκε φέτος ακόμα πιο πληθωρικός και ανανεωμένος.

Στη φετινή επετειακή διοργάνωση εμπλουτίστηκαν οι θεματικές ενότητες και οι κατηγορίες περιλαμβάνοντας συνολικά 24 βραβεία. Δημιουργήθηκε ειδική κατηγορία Being the Best of the Best, όπου βραβεύτηκε το έργο με τον πιο πρωτότυπο και πρωτοποριακό σχεδιασμό marketing και το έργο με την υψηλότερη βαθμολογία, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Περιλήφθηκαν βασικοί τομείς ανάπτυξης της Οικονομίας όπως ο Τουρισμός και οι Εξαγωγές. Ενώ υπήρξε στόχευση στην καινοτομία και την ανάπτυξη της Επιχειρηματικότητας μέσω της ανάδειξης καλών στρατηγικών και πρακτικών Μάρκετινγκ σε Start-Ups.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αυτοί που δημιούργησαν την Λερναία Ύδρα που κατατρώγει την ελληνική κοινωνία, σήμερα είναι και οι κρατικοποιημένοι όμηροί της

Τελικά, αυτοί που άρχισαν να οικοδομούν το απίθανο και πολυπλόκαμο πελατειακό κράτος στην Ελλάδα είναι σήμερα και τα θύματά του –πέρα, βέβαια, από τον ελληνικό λαό. Και όταν κάνουμε λόγο για «λαό», εννοείται αυτό το κομμάτι του που δεν συμμετέχει στο πελατειακό κράτος αλλά πληρώνει τα σπασμένα του, τα οποία και αντιπροσωπεύουν πολλά δισεκατομμύρια ευρώ. Ιδού γιατί.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ηταν δύσκολη η περασμένη εβδομάδα. Ο νους μου πάει στη μερίδα αυτή των συμπολιτών μας που με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον του ελληνισμού, για να το πω σεμνά, περίμενε το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής. Πώς θα τέλειωνε η τιτάνια αυτή προσπάθεια της χώρας για το μεγάλο άλμα της προόδου; Θα κέρδιζαν όντως τη μάχη εναντίον της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης οι νέες δυνάμεις της προόδου, οι καταδικασμένες να προοδεύουν; Γι’ αυτό τις λένε και προοδευτικές, εξάλλου. Θα έλαμπαν οι νέες ιδέες που περιβάλλουν ως φωτοστέφανο ελπίδος για όλους μας –και το τονίζω για όλους μας– τα πρόσωπα των νέων ηγετών του ΠΑΣΟΚ; Κι αν γινόταν καμιά στραβή και δεν εκλεγόταν η κ. Γεννηματά, τότε πώς θα ήταν το μέλλον του τόπου; Τι τόπο θα παραδίδαμε στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας; Προς τα πού θα στρέφονταν οι νέες γενιές; Και ποια προοπτική θα είχε η Ευρώπη χωρίς την εμπνευσμένη ηγεσία της κ. Γεννηματά;


Γράφει ο Ευάγγελος Βενιζέλος

Για να αποφύγω τον πειρασμό της παραταξιακής αυτοαναφορικότητας, αρχίζω από την εκτίμησή μου για την κατάσταση της χώρας.

Επτά χρόνια μετά την υπαγωγή σε προγράμματα στήριξης και προσαρμογής (2010)   και δέκα χρόνια μετά τη σωρευτική εμφάνιση όλων των χαρακτηριστικών της βαθειάς οικονομικής κρίσης (2007), η χώρα δεν έχει δυστυχώς επανέλθει σε κατάσταση κανονικότητας. Η δευτερογενής κρίση που προκλήθηκε το 2015 κοστίζει  πολύ. Το πιο μεγάλο εμπόδιο βρίσκεται όμως στον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε στις προκλήσεις των δέκα τελευταίων ετών το πολιτικό σύστημα και κυρίως η ίδια η κοινωνία. Βρίσκεται στη διάχυτη αντίδραση απέναντι στον ορθολογισμό και στην ακαταμάχητη - ακόμη - γοητεία της θεωρίας της ήσσονος προσπάθειας, του απλοϊκού ψεύδους, της κραυγαλέα ανυπόστατης υπόσχεσης, της απατηλής επαγγελίας.


Του Φάνη Ζουρόπουλου*

Ο Τσακαλώτος και ο Χουλιαράκης δηλώνουν ότι είναι Μαρξιστές ,παρόλο που εφαρμόζουν σουπερ καπιταλιστικές- αρπαχτικές μεθόδους στην πολιτική που χαράσσουν και εφαρμόζουν. Αυτοί εισηγούνται στον Τσίπρα , το παιδί δεν καταλαβαίνει και πολλά…  αυτοί χαράσσουν την ταξική πολιτική που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το δίδυμο επινόησε την εσκεμμένη εξόντωση της μεσαίας τάξης ,που στην ουσία είναι καθεστωτική παράβαση και την διαφημίζουν μάλιστα σε όλους τους τόνους.....



Γράφει ο Δημοσθένης Κούρτοβικ

Οι εκλογές της Κεντροαριστεράς κατέρριψαν δύο μύθους: Οτι δεν υπάρχουν οι πολιτικά άστεγοι με «προοδευτικές» ιδέες (είναι στεγασμένοι μια χαρά στο ΠΑΣΟΚ) και πως ο κεντρώος χώρος αντιπροσωπεύει την εκσυγχρονιστική μερίδα της κοινωνίας – ο θρίαμβος της πασοκικής νομενκλατούρας το κάνει να ακούγεται οδυνηρά κωμικό...


Του Πάσχου Μανδραβέλη

Π​​ριν από τρία χρόνια είχε γίνει viral (δηλαδή διαδόθηκε πολύ μέσω του Διαδικτύου) μια φωτογραφία της οδού Σταδίου. Ηταν από τα Χριστούγεννα του 1961 και έδειχνε την πόλη ζωντανή, με φωτισμένες βιτρίνες και ανθρώπους –πολλούς ανθρώπους– στα πεζοδρόμια. Υπήρχε η αίσθηση της γιορτής.


Η πολιτική αβεβαιότητα στη Γερμανία μπορεί να ενισχύσει τις ευρωσκεπτικιστικές φωνές, πολύ δε περισσότερο όταν η διενέργεια εκλογών τον προσεχή Μάρτιο, σημαίνει ότι θα πρέπει να φτάσουμε στον Μάιο ή ενδεχομένως και στον Ιούνιο του 2018 για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.

Η εκτίμηση ανήκει στον Μιχάλη Τσινισιζέλη, καθηγητή Διεθνών και Ευρωπαικών Σπουδών στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, που σαν σοβαρότερους κινδύνους από τις εξελίξεις στη Γερμανία, βλέπει αφενός την ενδυνάμωση όσων αμφισβητούν την ιδέα της ενωμένης Ευρώπης, αφετέρου την απώλεια μεγάλου μέρους του 2018 για τις δρομολογούμενες αλλαγές στην αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης.

Δεν πιστεύει ωστόσο ότι οι εξελίξεις θα επηρεάσουν καθοριστικά το ελληνικό ζήτημα, καθώς η Merkel θα παραμείνει υπηρεσιακός Καγκελάριος, και άρα δεν πρόκειται να υπάρξει κενό εξουσίας στη Γερμανία. Μιλά για τις αιτίες που οδήγησαν σε ναυάγιο το σχηματισμό της κυβέρνησης "Τζαμάικα", επιχειρεί να ερμηνεύσει γιατί το CDU απέρριψε τη λύση μιας κυβέρνησης μειοψηφίας και επέλεξε τις εκλογές, ενώ θεωρεί μέρος του ρίσκου της απόφασης Merkel, το ενδεχόμενο αύξησης της δύναμης του AfD, δηλαδή της Εναλλακτικής για τη Γερμανία.