Του Πάσχου Μανδραβέλη

​Στον μπαχτσέ της Αριστεράς φύεται πλέον κάθε φρούτο. Κυρίως τα παράξενα. Είναι λυπηρό ότι ο χώρος έχασε μια ολόκληρη θεωρία και δεν μπόρεσε να φτιάξει άποψη για τα γεγονότα. Γκρινιάζει για ό,τι κι αν συμβεί. Σαν θρησκευτική σέχτα, που περιμένει τη Δευτέρα Παρουσία, καταφέρεται εναντίον όσων μπορεί να ευχαριστούν τους απλούς καταναλωτές. Ετσι, μια αριστερή οργάνωση που φέρει τον ξενικό τίτλο «Reworkers» πλειοδοτεί σε επίθετα κατά της καταναλωτικής γιορτής, που –ως καπιταλιστική– έχει επίσης ξενικό τίτλο: «Black Friday».


Του  Μιχάλη Μιχαήλ

Δύο δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κόσμος αγκαλιάζει την προσπάθεια του νέου φορέα και οδηγούμαστε σε ένα τριπολικό πολιτικό χάρτη. Αυτό σημαίνει ότι οι πρωταγωνιστές του εγχειρήματος οφείλουν να δείξουν την ανάλογη ευθύνη. Ολοι. Ακόμα και αυτοί που δεν συμμετείχαν...

Η δημοσκόπηση της Metron Analysis, που δημοσιεύτηκε από «Τα Νέα Σαββατοκύριακο», είναι αποκαλυπτική για τις διεργασίες στη Κεντροαριστερά, μετά την εκλογή της Φώφης Γεννηματά. Επιβεβαιώνει την προηγηθείσα μέτρηση του ΠΑΜΑΚ ότι ο υπό σύσταση νέος φορέας έχει τα φόντα να καταστεί ο τρίτος πόλος αφού καταγράφονται, για πρώτη φορά δημοσκοπικά, μετακινήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ προς αυτόν. Διαπιστώνεται η εντυπωσιακή απήχηση της προσπάθειας στην κοινή γνώμη και οι ευοίωνες προοπτικές που ανοίγονται.


Γράφει ο Γιώργος Λαγαρίας

Όταν ήμασταν μικροί και είχαμε λευκώματα (σ.σ. για τους άνω των 35, οι μικρότεροι να προχωράνε στην επόμενη παράγραφο), κάναμε μια ερώτηση: «Τι θα έκανες αν είχες μια στιγμή παντοδυναμίας»; Η σχεδόν ομόφωνη απάντηση; «Θα την εξασφάλιζα». Από αυτή τη μικρή φράση, αποκαλύπτεται πόσο υποτιμήσαμε όλοι το ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς σκεφτόμασταν «κόμμα διαμαρτυρίας» και «αριστερή παρένθεση», την ώρα που η σκέψη στο μυαλό του Αλέξη ήταν «κράτος». Τα λάθη που κάναμε οι Έλληνες ήταν πολλά, σχεδόν όσα οι πλάνες μας.

 
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

 Στο προηγούμενο σημείωμά μου, ανέλυσα σκεπτικό ως προς τους κρύφιους σκοπούς και απώτερες σκέψεις του κόμματος που μας κυβερνά, μέσω της υποβάθμισης της παιδείας, με τολμηρό και αρκετά τεκμηριωμένο τρόπο, μια τολμηρή και προωθημένη συμπερασματική σκέψη, την οποία οφείλουν να εξετάσουν τα πολιτικά κόμματα, έστω και αν διαφωνούν, έτσι ώστε να γνωρίζουν που, πως και πότε θα στηρίξουν τον αντιπολιτευτικό τους λόγο, αλλά και να βρίσκονται συνεχώς σε εγρήγορση για την αποτροπή, αν διαπιστωθεί σε κάποιο προχωρημένο στάδιο του σχεδίου αυτού. Σήμερα θα συμπληρώσω μερικά ακόμη στοιχεία τα οποία τείνουν στον ίδιο κρύφιο και απώτερο αυτό σκοπό των κυβερνώντων να ελέγξουν την κοινή γνώμη .  


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αθόρυβα αλλά αποτελεσματικά, η ελληνική βιομηχανία τροφίμων συμμετέχει ενεργά σε ευρωπαϊκά προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας και προστασίας του περιβάλλοντος

Μιλώντας πρόσφατα σε εκδήλωση για τις τράπεζες τροφίμων και τον κοινωνικο-οικονομικό ρόλο τους, ο κ. Ευάγγελος Καλούσης, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) αλλά και μέλος του ΔΣ της ευρωπαϊκής οργάνωσης FOODPRINT, ανέφερε ότι οι σπατάλες ειδών διατροφής στην χώρα μας ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Αλλά και εκτός Ελλάδος η κατάσταση δεν είναι καλύτερη, όταν ειδικές έρευνες κάνουν λόγο για σπατάλη που ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.


Του Άγγελου Κωβαίου

Ενθουσιασμένος από τις τιμές και τη γοητεία της γαλλικής πρωτεύουσας, ο Πρωθυπουργός έσπευσε να αποκηρύξει τη Γερμανία και να καταδικάσει την Ευρώπη των «άτυπων συζητήσεων». Ξεχνά όμως ότι αυτός ο ίδιος τις νομιμοποίησε...

 
Πήγε στο Παρίσι, βραβεύτηκε από έναν επαγγελματικό σύλλογο και ένα αμφιβόλου ποιότητας και επιρροής έντυπο, έφαγε πρωινό με τον Εμανουέλ Μακρόν και έδωσε μία δήθεν βαρύγδουπη συνέντευξη στην Le Figaro.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το θέαμα της γενικευμένης κλωτσοπατινάδας που παρακολουθήσαμε στα γραφεία του Δήμου Μάνδρας μπορεί να μην μας ξενίζει ιδιαίτερα. Oλοι μας κάπου έχουμε δει κάτι σχετικό, όλοι μας έχουμε ακούσει αγριοφωνάρες και ωραίες βρισιές. Δυστυχώς, ζούμε στη χώρα που σε υποχρεώνει να ξέρεις τι γεννάει το ανορθόγραφο μυαλό ενός Καρανίκα. Oταν οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους, όταν η γλώσσα δεν έχει αντίκρισμα στην πραγματικότητα, κοινώς όταν το συνδετικό υλικό της κοινωνίας απονεκρώνεται, τα μόνο εργαλεία συνεννόησης που απομένουν είναι τα μουγκρητά, οι κραυγές και οι γροθιές. Oλοι αυτοί που κυνηγούνταν για να χτυπήσει ο ένας τον άλλον, στην πραγματικότητα έτρεχαν πίσω από μια λέξη που έχει προ πολλού χάσει τη σημασία της, τη λέξη «ευθύνη». Ποιος έχει την ευθύνη για τους θανάτους και τις καταστροφές; Και τι σημαίνει «αναλαμβάνω τις ευθύνες εάν μου αποδοθούν» που είπε η κ. Δούρου;


 Του Αλέκου Παπαναστασίου

Η κατάργηση της έσχατης λύσης της πολιτικής επιστράτευσης, η αλλοπρόσαλλη πολιτική Σπίρτζη και τα «τυχερά» που επανήλθαν έθρεψαν ένα τέρας και μετέτρεψαν την πάλαι ποτέ τακτοποιημένη ΑΜΕΛ σε «παράγκα» – πολιτικού παζαριού και ταλαιπωρίας

«Στηρίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων για αξιοπρεπή διαβίωση σε καιρούς κρίσης, σε συνδυασμό με ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο για τις μεταφορές και τις συγκοινωνίες, που θα εξυπηρετεί το επιβατικό κοινό και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, με σεβασμό στο περιβάλλον».