Του Θανάση Μαυρίδη- LIberal

Πρέπει να έχουμε χάσει την επαφή μας με την πραγματικότητα. Διαβάζω πάλι και πάλι τον λόγο για τον οποίον βραβεύουν σήμερα τον πρωθυπουργό μας στο Παρίσι. Επειδή, λέει άλλα είπε και άλλα έκανε κι έτσι κράτησε την Ελλάδα στην Ευρώπη. Κι ο Αλέξης Τσίπρας πάει να αποδεχτεί αυτό το βραβείο της Politique Internationale. Ο Αλέξης κερνάει αξιοπρέπεια.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ένας Ελληνας πρωθυπουργός δήλωνε: «Απειλούν να μας διώξουν από τη Σένγκεν. Μικρό το κακό λέω εγώ». Ηταν η εποχή της δόξας του. Υποσχόταν στον λαό του πως θα τα αλλάξει όλα, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη ολόκληρη και αισθανόταν παντοδύναμος, αρχηγός μιας χώρας τόσο δυνατής που μπορούσε να καταργήσει τα θαλάσσια σύνορά της αφού τίποτε και κανείς δεν μπορούσε να τα απειλήσει. Μιας χώρας τόσο μεγάλης που δεν είχε πρόβλημα να ανοίξει τις αγκάλες της και να μετατρέψει την επικράτειά της ολόκληρη σε hotspot. Εξαθλιωμένοι άνθρωποι που πνίγονταν στις λάσπες του χειμώνα είχαν αποκλείσει τη σιδηροδρομική σύνδεση της Ελλάδας με την υπόλοιπη Ευρώπη και άλλοι είχαν κατασκηνώσει σε κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Λίγους μήνες πριν, ο κυβερνητικός εταίρος αυτού του πρωθυπουργού και υπουργός της Αμυνας είχε απειλήσει τους Γερμανούς πως θα γεμίσει δύο αεροπλάνα με τζιχαντιστές και θα τα στείλει στο Βερολίνο. Αστοχία φαιάς ουσίας; Θάρρος, θράσος, αλαζονεία; Ταύτιση της διεθνούς σκηνής με τον Τέρενς Κουίκ και τον Φλαμπουράρη; Διαλέγετε και παίρνετε.


Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Ο εκπεσών πρόεδρος της Ζιμπάμπουε είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση ολοκληρωτισμού για ανθρώπους που συνδέουν την ελευθερία με τη φυλετική ταυτότητα και όχι με την προσωπικότητα του ανθρώπου. Αλλωστε δεν υπάρχει ούτε μία «επαναστατημένη» χώρα που να μην κατέληξε σε δικτατορία

 Στον δυτικό κόσμο, η «ανθρωπιστική» σκέψη έχει καταδικάσει εδώ και πολλές δεκαετίες την αποικιοκρατία. Η τέχνη, η διανόηση, η Ιστορία, η πολιτική έχουν πάντα έναν καλό λόγο για τα επαναστατικά κινήματα που απελευθέρωσαν τον Τρίτο Κόσμο από τους «δυνάστες» του.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Πώς θα σιτίζονταν οι βιοτέχνες της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, οι αλληλέγγυοι και οι συναφείς επιτηδευματίες αν εξαφανιζόταν από τον ορίζοντα το φάντασμα της ξενοφοβίας και της ισλαμοφοβίας; Πρόβλημα για όχι και τόσο δυνατούς λύτες. Προχθές Δευτέρα οι κάτοικοι της Λέσβου κήρυξαν γενική απεργία και συγκεντρώθηκαν για να αντισταθούν στην απειλή που αισθάνονται ότι αποτελεί για τη ζωή τους η ανεξέλεγκτη εισβολή μεταναστών. Ποιοι είπατε; Οι κάτοικοι της Λέσβου; Μα αυτοί δεν τους είχαν υποδεχθεί το 2015 με ανοικτές τις αγκάλες; Αυτοί δεν έλεγαν «φέρτε μας κι άλλους να τους βοηθήσουμε»; Αυτοί δεν προτάθηκαν για Νομπέλ Ειρήνης; Αυτούς δεν επισκέφθηκε η αειθαλής Βανέσα Ρεντγκρέιβ; Η Αντζελίνα Τζολί; Πού πήγε η καλή τους η καρδιά; Πώς σκλήρυνε έτσι; Ποιο πλήγμα δέχθηκε το μαλακό υπογάστριο του ανθρωπισμού τους; Πώς αλλάζει έτσι ο άνθρωπος. Είναι ξενόφοβοι οι κάτοικοι της Λέσβου; Είναι ισλαμόφοβοι; Βιοτέχνες του αντιρατσισμού και αλληλέγγυοι, γρηγορείτε. Οι δουλειές ανοίγουν επιτέλους.


Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δομήθηκε πάνω στις ανάγκες των «πελατών» του. Στην πραγματικότητα, ούτε ιδεολογίες υπήρξαν ούτε ταξικά κόμματα ούτε και στρατηγικές θεσμικής βελτίωσης της δημοκρατίας. Ό τι ζητούσαν οι «πελάτες» αυτό έδινε και το «μαγαζί». Οι «ανάγκες της κοινωνίας» (αρπαχτές, πελατειασμός κτλ) προσδιόριζαν και τις κατευθύνσεις με τις οποίες οι πολιτικοί σχηματισμοί προσδιόριζαν και τα «μανιφέστα» τους.


Του Κώστα Γιαννακίδη

Στον προϋπολογισμό προβλέπεται η πώληση των εταιρειών υδάτων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Θα περίμενε κανείς να δει κινητοποιήσεις και μαύρα πανιά. Πρωτοβουλίες να φτιάχνουν ανθρώπινες αλυσίδες. Μανούλες να δηλώνουν ότι δεν θα ρισκάρουν το νερό του παιδιού τους. Τίποτα. Ούτε κουβέντα

 Στις δημοτικές εκλογές του 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποστηρίξει κάτι σαν «δημοψήφισμα» στη Θεσσαλονίκη. Επρόκειτο για μία πρωτοβουλία πολιτών που αντιδρούσαν στην ιδιωτικοποίηση της εταιρείας υδάτων.


Του Αλέξανδρου Διαμάντη

Την αναβολή της συζήτησης της επίκαιρης επερώτησης της Νέας Δημοκρατίας για τον Πάνο Καμμένο αποφάσισε η Διάσκεψη των Προέδρων μετά το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα, με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, εξαιτίας του γεγονότος ότι αύριο Πέμπτη θα είναι στο Παρίσι.

Η συζήτηση της επερώτησης θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα χωρίς ωστόσο να είναι γνωστή ακόμη η ακριβής ώρα.


Του Γιώργου Καρελιά

Το ερώτημα με ποιον θα συνεργαστεί ο νέος φορέας το θέτουν διάφοροι πονηροί, εξ αριστερών και εκ δεξιών. Αλλά ο νέος φορέας της Κεντροαριστεράς ή θα είναι αυτόνομος ή δεν θα υπάρξει. Οσοι το θέλουν μπαλαντέρ πότε της ΝΔ και πότε του ΣΥΡΙΖΑ ας μείνουν ή ας πάνε απευθείας εκεί

 Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη υποχωρούν παντού. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις (πχ Πορτογαλία) επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε τις αιτίες. Το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα με την καθίζηση από το 2012 του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος που εξέφρασε αυτό που αποκαλείται Κέντρο, Κεντροαριστερά, Σοσιαλδημοκρατία. Ούτε εδώ έχει σήμερα ιδιαίτερη σημασία η ανάλυση των αιτιών, άλλωστε έχει γίνει κατά κόρον.