Του  Φάνη  Ζουρόπουλου

Είναι ίσως πολύ νωρίς ακόμα να γράψουμε επικήδειο για την εξαφάνιση της ΔΗΜΑΡ από το πολιτικό προσκήνιο, ενός κόμματος που μόλις πρόσφατα πήρε 400.000 ψήφους και είχε αρχίσει να δίνει μία ελπίδα ότι μπορεί να επιβάλει μία νέα -αριστερή αυτή τη φορά- νοοτροπία στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ στο πως δηλαδή θα πρέπει να απεγκλωβιστούν από τις πελατειακές σχέσεις τους και να κυβερνούν με νέες μεθόδους. Εκτός αυτού οι 400.000 αυτοί πολίτες που έβαλαν την ΔΗΜΑΡ στη Βουλή ήταν ότι εκλεκτό και δημοκρατικό υπήρχε στον λεγόμενο αριστερό χώρο. Ομως δεν είναι καθόλου νωρίς να επισημανθούν τα παρομοιώδη λάθη του αρχηγού της Φ. Κουβέλη που οδήγησαν την ΔΗΜΑΡ σ’ αυτό το ατιμωτικό τέλος, αλλά και η Σταλινική νοοτροπία που υπάρχει στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν είναι τελικά και τόσο αδύναμη και μειοψηφική όσο θέλουν να την εμφανίζουν τα μετριοπαθή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

* Του Φάνη Ζουρόπουλου

Πόσο εύκολα μπορεί ένας άνθρωπος, υπό τις σημερινές συνθήκες, να μετατραπεί σε ανθρωπόμορφο κτήνος; Κάτω από ποιες συνθήκες συνηθισμένοι άνθρωποι, νομοταγείς πολίτες, ενάρετοι οικογενειάρχες, συμπονετικοί γονείς, καλοί επαγγελματίες, μπορούν  να γίνουν απάνθρωποι και σαδιστές; Πως απλοί και συνηθισμένοι άνθρωποι μπορούν όχι μόνο να αποδεχθούν αλλά και να διαπράξουν εγκλήματα χωρίς να θεωρούν ότι πρόκειται για κάτι κακό;
Η Γερμανοεβραία φιλόσοφος Χάνα Άρεντ είχε ερμηνεύσει το φαινόμενο μιλώντας για την «κοινοτοπία του κακού», έχοντας πλησιάσει κατά πολύ την πραγματικότητα.