* Του Φάνη Ζουρόπουλου

Γι’ αυτό έγινε λοιπόν τόση φασαρία και χαλάστηκαν τόσα εκατομμύρια; Για να ξαναβγεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, να εξαφανιστούν Λαφαζάνης - Ζωή και να μπει ο Λεβέντης (σαν νέα δύναμη…) στη Βουλή;… Αφού όμως το αποφάσισε ο «σοφός και πιο έξυπνος λαός του κόσμου» δεν μας πέφτει λόγος, αυτός ξέρει!... Εμείς απλά θα επισημάνουμε τα δέκα μεγάλα μέτωπα που άνοιξαν μόλις έκλεισαν οι κάλπες και καλείται να διαχειριστεί η νέα κυβέρνηση, μέτωπα καθοριστικά για το μέλλον της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Η πρώτη δοκιμασία αρχίζει την Πέμπτη (24/9) στη σύνοδο του ΕWG, ενώ πρέπει παράλληλα να σχεδιαστούν, μέχρι 15 Οκτωβρίου 4 προϋπολογισμοί που θα περιλαμβάνουν νέα μέτρα 7 δις ευρώ έως το 2019. Παράλληλα, η κυβέρνηση πρέπει να τρέξει γρήγορα τον αγώνα εύρεσης εσόδων, για να πληρώσει μια υστέρηση 4,15 δις ευρώ στο 8μηνο…

* Του Φάνη Ζουρόπουλου

Φίλος από τα παλιά, μόνιμος κάτοικος Νέας Υόρκης από το 1970 με σπουδές στο ΜΙΤ στην εφαρμογή της Μαθηματικής Λογικής στη θεωρία της πληροφορίας (από τους πρώτους που έκαναν καριέρα πάνω στο αντικείμενο), συνταξιούχος πια, αλλά πάντα με προσβάσεις στην εξέλιξη της επιστήμης του, την οποία παρακολουθεί στενά, μου έδωσε μια πολύ σημαντική πληροφορία:

Μια μεγάλη Αμερικανική εταιρία πληροφορικής κέρδισε πρόσφατα διεθνή διαγωνισμό του Τουρκικού Υπουργείου Παιδείας ύψους 600εκ. δολαρίων με θέμα «Εγκατάσταση διαδραστικού πίνακα σε κάθε τάξη των Δημοτικών σχολείων της Τουρκίας και διαδραστικού θρανίου»… Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οποιαδήποτε εργασία μαθητή θα γίνεται μέσω υπολογιστή στο θρανίο του. Όλο το υλικό θα αρχειοθετείται και μέσω ενός ειδικού software θα γίνεται εξονυχιστική ανάλυση των κλίσεων και των αδυναμιών κάθε μαθητή!... Θα υπάρχει ειδική σύνδεση με άλλες βάσεις δεδομένων έτσι ώστε στη μετέπειτα φοίτηση, στην δημόσια εκπαίδευση πάντα, να δίνεται σαφής επαγγελματικός προσανατολισμός και καλλιέργεια των κλίσεων κάθε μαθητή χωριστά, ως άτομο!

* Του Φάνη Ζουρόπουλου

Φθάσαμε για μια φορά ακόμα μπροστά στις κάλπες, σ’ ένα ντέρμπι στην κυριολεξία, που προοιωνίζεται σκηνικό ακραίας πόλωσης μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ. Λογικά ο ΣΥΡΙΖΑ με όλα αυτά τα τραγικά λάθη που έχει διαπράξει θα έπρεπε να έχει καταποντιστεί ή να έχει συρρικνωθεί στο ποσοστό που πήρε στις εκλογές του 2009, το 4,60%, ή στις πρώτες εκλογές του 2012 16,75% ή στις δεύτερες ένα μήνα αργότερα 26,89%. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 έλαβε 36,34%. Και οι δημοσκοπήσεις τώρα μετά τη διάσπαση τον δείχνουν κάπου μεταξύ 25-28%. Μετά από το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ έχει «μπετονάρει» ένα υψηλό ποσοστό μεταξύ 25-35% το οποίο δεν φαίνεται πως υποχωρεί ακόμη και όταν χρεώνεται σαν κόμμα καταστροφικές αστοχίες. Και αυτό είναι που χρειάζεται ψυχιατρική και όχι πολιτική ανάλυση ή μάλλον μια σύνθετη ψυχιατρικοπολιτική (!) για να αναλυθεί!...

* Του Φάνη Ζουρόπουλου

Φθάσαμε σε απόσταση αναπνοής από τις κάλπες της 20ης Σεπτεμβρίου. Ακόμα μια εβδομάδα, με τον ξύλινο λόγο των πολιτικών να δεσπόζει στην επικαιρότητα (και ας καίγεται ο κόσμος γύρω μας από σημαντικά γεγονότα…) και να «πυροβολεί» μια κουρασμένη, κατάκοπη, απηυδισμένη από αυτούς τους ίδιους πολιτικούς, από το κράτος, ακόμα και από τον ίδιο της τον εαυτό, κοινωνία… Είναι σίγουρο ότι η εξαντλημένη αυτή κοινωνία δεν δίνει σημασία, μάλλον δεν ακούει καν αυτές τις κονσερβαρισμένες προεκλογικές συζητήσεις.
Η αγωνία της εστιάζεται στο να ανακαλύψει μέσα από αυτό τον μαζικό οχετό της πληροφόρησης που δέχεται καθημερινά, αυτόν που θα την πείσει πως θα της εξασφαλίσει στοιχειώδεις όρους ασφαλείας και στοιχειώδη έστω κοινωνική ηρεμία.

* Του Φάνη Ζουρόπουλου

Ο «πρύτανης» της οικονομικής δημοσιογραφίας, ο ασυμβίβαστος Ευρωπαϊστής, ο ιδρυτής της Ενωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (του Ελληνικού τμήματος), ο «δάσκαλός» μου, ο συνάδελφος μου, μα πάνω από όλα ο φίλος μου Αθανάσιος Παπανδρόπουλος, μου σύστησε για τις διακοπές ένα σημαντικό και επίκαιρο βιβλίο, με τίτλο «Ποτέ πια πτώχευση» του ομότιμου  καθηγητή της Πολιτικής οικονομίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Γιώργου Μπήτρου, (εκδόσεις «Επίκεντρο», 2015).

Είναι ένα βιβλίο, που σε βάζει κατευθείαν στις αιτίες που ο ασύδοτος κρατισμός δεν επιτρέπει εδώ και πολλές δεκαετίες την ανάπτυξη και την έξοδο από την κρίση χρέους της Ελλάδος. Και για το λόγο αυτό διαβάζεται «χωρίς ανάσα» όπως λέμε, ή μάλλον με κομμένη την ανάσα, μια και ήλθε ακριβώς την στιγμή που ο λαϊκισμός και η ασυναρτησία κυβερνώντων και ΜΜΕ, ψάχνουν για εχθρούς για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, αποκρύπτοντας τα πραγματικά αίτια της κρίσης...