Του Φάνη Ζουρόπουλου*.

Ο Φρανσουά Πουκεβίλ (1770-1838) ταξιδιώτης, περιηγητής, συγγραφέας, γιατρός, πολεμιστής και πνευματικός άνθρωπος, ξεκίνησε σαν ιερωμένος στο Παρίσι αλλά μετά από την Γαλλική επανάσταση και τις ιδέες της, πέταξε το ράσο και φόρεσε την κόκκινη στολή του στρατιώτη για να ακολουθήσει τον Ναπολέοντα στην εκστρατεία του στην Αίγυπτο!…

Το 1799 επιστρέφοντας από την Αίγυπτο πιάστηκε αιχμάλωτος από Μπαρμπαρέζους πειρατές. Το πειρατικό πλοίο ναυάγησε στην Πύλο και το πλήρωμα μαζί με τους αιχμαλώτους αιχμαλωτίστηκαν και πάλι από τους Τούρκους… Μεταφέρθηκαν στην Τριπολιτσά όπου ο Πουκεβίλ έμεινε 7 μήνες αιχμάλωτος, έμαθε Ελληνικά και τελικά καταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη από όπου απελευθερώθηκε και γύρισε στο Παρίσι. Αμέσως εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Ταξίδι στο Μοριά, Κων/λη, Αλβανία και άλλα μέρη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας» όπου αφιερώνει αρκετά κεφάλαια στην Βοστίτσα (Αίγιο).

* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Δεν μου αρέσει να περιαυτολογώ αλλά λίγοι έχουν κοροϊδέψει τον Γιωργάκη Παπανδρέου όσο εγώ μέσα από δεκάδες άρθρα και σχόλια, εξακολουθώντας να πιστεύω ότι το άξιζε. Και όχι μόνο όταν έγινε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός, αλλά από τότε που πρωτοεμφανίστηκε σαν υποψήφιος βουλευτής Αχαΐας γύρω στο 1980, αν θυμάμαι καλά!... Ομως, δεν του αξίζει να προβληθεί σαν κύριος υπεύθυνος της σημερινής κατάστασης, όπως αποφάσισαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι συνιστώσες τους εξαγγέλλοντας την σύσταση μιας ακόμα εξεταστικής επιτροπής. Είναι άδικο, βρώμικο και ύποπτο πολιτικά να αναζητηθούν ευθύνες μόνο σε αυτούς που διαχειρίστηκαν την κρίση και όχι σε αυτούς που την δημιούργησαν. Πως είναι δυνατόν να κατηγορούνται μόνο αυτοί που μη μπορώντας πλέον να δανειστούν από τις αγορές πήραν σκληρά μέτρα και όχι αυτοί που μας έφθασαν εκεί! Ο Γιωργάκης ήταν ο τελευταίος και πιο αφελής από αυτούς που έπιασαν το τιμόνι τις τελευταίες στιγμές πριν από την πρόσκρουση με το ...παγόβουνο. Προηγήθηκε η εξαετία Κ. Καραμανλή και Πάκη Παυλόπουλου οι οποίοι  μας επαναλάμβαναν ψευδώς ότι η "οικονομία είναι θωρακισμένη". Γιατί στον Καραμανλή όμως, να πρέπει να αναγνωρίζεται σαν δικαιολογία ότι έπεσε στην παγκόσμια κρίση και ότι είναι θύμα ξένων υπηρεσιών που τον ανάγκασαν να μας χρεοκοπήσει και να μας βάλει σε περιπέτειες; Και έτσι να είναι γιατί η εξεταστική σταματά σ' αυτόν; Γιατί η ΝΔ του Σαμαρά, που πήρε πράγματι σκληρά μέτρα είναι κακή και προδοτική και η ΝΔ του Καραμανλή που δεν πήρε κανένα μέτρο και ανάγκασε τους άλλους να τα πάρουν όλα μαζί είναι καλή;

* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Κάπου εκεί στην δεκαετία του ‘80, στις έρευνες που έκανα στην Αυστρία και την Γερμανία για τον εντοπισμό των πρωταγωνιστών των εγκλημάτων της Βέρμαχτ στην Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα , είχα συναντήσει ένα παλαίμαχο ναζί που είχε υπηρετήσει στην 117 Μεραρχία της Βερμαχτ και είχε ζήσει όλα τα γεγονότα του 1943 και 1944 στην Αιγιάλεια. Είχε γλιτώσει, είχε κάνει την αυτοκριτική του και ζούσε ήσυχος έξω από το Σάλτσμπουργκ σ’ ένα ειδυλλιακό χωριουδάκι, όπου διεύθυνε ένα μικρό ξενοδοχείο. Μετά την τέταρτη μπύρα θυμόταν πολύ περισσότερα από την δράση του στην κατοχή και ξέφευγε λίγο από τα στερεότυπα «δεν θυμάμαι» και «εκτελούσα διαταγές»...

* Του Φάνη Ζουρόπουλου


Στο 2ο Δημοτικό Σχολείο από όπου αποφοίτησα πριν πολλά χρονιά οι δασκάλες μας, η κυρία Ευρυδίκη και η κυρία Ρήνα μας έβαζαν να φτιάχνουμε πινακίδες από χαρτόνι στα οποία γράφαμε «Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά» και άλλα παρεμφερή συνθήματα για να εμπεδώσουμε μερικά πράγματα. Αργότερα στο Γυμνάσιο Αρρένων Αιγίου οι καθηγητές μας έμαθαν ότι ο πολιτισμός μιας χώρας είναι ευθέως ανάλογος με την κατανάλωση σαπουνιού στη χώρα αυτή. Σήμερα μπορεί να καταναλώνουμε πολύ σαπούνι, δεκάδες σαμπουάν, αφρόλουτρα και να χρησιμοποιούμε πολυσύνθετα καθαριστικά χώρου, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι είμαστε πολιτισμένοι όσο θέλουμε να πιστεύουμε και ειδικότερα σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Του Φάνη Ζουρόπουλου

Ο ΣΥΡΙΖΑ με την σύμπραξη των ΑΝΕΛ είναι κυβέρνηση, τα προβλήματα όμως που ξεκίνησαν από την επόμενη ημέρα της συγκρότησής της κάθε ημέρα και αυξάνονται! Εκτός από τις δυσκολίες «συγκατοίκησης» μ’ ένα ακραίο δεξιό κόμμα όπως είναι οι ΑΝΕΛ (που προς το παρόν συμφωνούν με τις επιλογές, επαναπαυόμενοι στα υπουργεία που ζήτησαν και πήραν Καμμένος και σία), η αμφισβήτηση από την αριστερή πλατφόρμα στην Κ.Ε. για τον τρόπο χειρισμού του χρέους και της Βαρουφάκειας τακτικής, η διαφοροποίηση Μηλιού και 3-4 ακόμα βουλευτών και οι πιέσεις της ετερόκλητης βάσης (δηλαδή των ψηφοφόρων) για γρήγορη υλοποίηση των προεκλογικών εξαγγελιών, αλλά και την κατάληψη διαφόρων πόστων, κάνουν καθημερινά αφόρητη την ζωή του Τσίπρα και της ηγετικής πυραμίδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η «ποικιλία» στην κορυφή της διακυβέρνησης έχει δημιουργήσει και διαφορετικές απόψεις στην αντιπολίτευση, όσον αφορά τον τρόπο αντιμετώπισής της. Ξεχωρίζουν τρεις κυρίως τάσεις, που ακόμα όμως δεν έχουν κατασταλάξει στην στρατηγική αντιμετώπισης της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ: