Tου Μάξιμου Σενετάκη*

Ως άνθρωπος είμαι φύση συναινετικός και μετριοπαθής – έτοιμος πάντα να ακούσω καλόπιστα και να υιοθετήσω απρόσκοπτα κάθε εμπεριστατωμένη άποψη. Ως πολίτης είμαι υπέρμαχος της ατομικής ευθύνης και της συλλογικής προσπάθειας. Θεωρώ ότι η Δημοκρατία ένα πλέγμα δικαιωμάτων αλλά και υποχρεώσεων. Ως πολιτικός θεωρώ αδιαπραγμάτευτο το εθνικό συμφέρον έναντι του όποιο κομματικού ή μικροπολιτικού. Πρώτα η Πατρίδα και μετά το κόμμα.

Του Μάνου Βουλαρίνου

 Θα ήθελα, όμως, να σας παρακαλέσω να μου επιτρέψετε να μην ασχοληθώ με τίποτα από όλα αυτά. Γιατί απόψε (τώρα που γράφω είναι Τρίτη 7 του Μαρτίου, επέτειος των εκλογών του 2004) ο νους μου ταξιδεύει στον πρώτο Συριζαίο πρωθυπουργό της Ιστορίας. Το άνθρωπο που ηγήθηκε της ορίτζιναλ Π.Φ.Α. (Πρώτης Φοράς Αριστεράς) κυβέρνησης. Τον Κωνσταντίνο τον Εργατικό, τον Κωνσταντίνο τον Ικανό, τον Κωνσταντίνο τον Αποτελεσματικό, τον Κωνσταντίνο τον Ακούραστο (γράφω πολλά από τα επίθετα που συνοδεύουν τον μέγαλο ηγέτη, καθώς ακόμα ο ιστορικός του μέλλοντος δεν έχει ασχοληθεί με την περίπτωσή του και έτσι δεν ξέρουμε ποια από τις αρετές του θα υπερισχύσει στα μελλοντικά βιβλία της ιστορίας.


Μέσα σε μια πολύ εγκάρδια και ζεστή ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε σε γνωστό εστιατόριο της Αθήνας το επίσημο εορταστικό δείπνο για τα 20 χρόνια από την πρώτη έκδοση του περιοδικού European Business Review (EBR)



Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
 
Ακόμα και σήμερα, οι «δραχμιστές» αγνοούν πλήρως ποια είναι η εφιαλτική τεχνική διαδικασία εξόδου από την ευρωζώνη, ητοι το περιφημο σχεδιο Γιουνκερ,που ο πρωθυπουργος εχει αποκρυψει απο τον ελληνικό λαό


Ένα κείμενο που αντικατοπτρίζει  την πραγματικότητα, χωρίς ευχολόγια και παραινέσεις, μπορεί κάποιες φορές τα λόγια να πληγώνουν,  μα οι πράξεις είναι εκείνες που λυτρώνουν... Διαβάστε το αξίζει τον κόπο !!!
Του Δημήτρη Μπουραντά

Επειδή θεωρώ μάταιο να επαναλαμβάνω όσα έγραφα δεκαετίες πριν (όπως και πολλοί άλλοι) για την οικονομία, τον πολιτισμό, την πολιτική, την ανάπτυξη και την κοινωνία. Πιστεύω ότι είναι ίσως ενδιαφέρον να διηγηθώ ένα πρόσφατο όνειρο μου.

«Έβλεπα να είμαι σε μια γιορτή στον κήπο ενός ακριβού ξενοδοχείου πάνω στην αμμουδιά στο Σούνιο, δίπλα στον ναό του Ποσειδώνα. Εκεί ήταν μαζεμένοι πολλοί αγαπημένοι μου. Όλα ήταν υπέροχα. Όλοι το γλεντούσαμε, ξέγνοιαστοι και χαρούμενοι.