Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Δεν πρόκειται ούτε για εμμονή, ούτε για αριθμολαγνεία. Αλλά για την ανάγκη να καταλάβουμε όλοι σ’ αυτή την χώρα ότι στη διετία ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η οικονομία έχει βυθιστεί. Το αποδεικνύουν τα στοιχεία που συνεχίζει να δίνει στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ, σε πολλές περιπτώσεις συγκριτικά με το 2014. Ενδεικτικά:

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής εκτός από την κάλυψη των δαπανών για τη διαβίωση των γερμανικών στρατευμάτων, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να δώσει στους Γερμανούς ένα σημαντικό ποσό ως δάνειο, μέρος του οποίου χρησιμοποιήθηκε και για τον πόλεμο στη Βόρεια Αφρική.

Του ΑΡΗ  ΠΕΤΆΣΗ*

«Λύσεις» εδραζόμενες πάνω σε εκρηκτικά υλικά:

1.) Οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου (1959), που έφεραν την Τουρκία πίσω στην Κύπρο,  κατά παράβαση της Συνθήκη της Λωζάνης (1923), έγιναν αποδεκτές πρώτα από τα δύο ανώτατα στελέχη του ελλαδικού πολιτικού προσωπικού.  Καυχιόντουσαν κιόλας πως «έλυσαν» το κυπριακό πρόβλημα.

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

«Όπως ακριβώς η αθεΐα, ως το ξεπέρασμα της έννοιας του Θεού, αποτελεί την ανάδειξη του θεωρητικού ουμανισμού, έτσι και η κοινοκτημοσύνη, ως το ξεπέρασμα της ατομικής ιδιοκτησίας, αποτελεί τη δικαίωση της πραγματικής ανθρώπινης ζωής με την έννοια του ‘ανθρώπου που ανήκει στον εαυτό του’, και αναδείχνει τον πρακτικό ουμανισμό. Η αθεΐα είναι ουμανισμός που συνδέεται με τον εαυτό του μέσω του ξεπεράσματος της θρησκείας και η κοινοκτημοσύνη είναι ουμανισμός που συνδέεται με τον εαυτό του μέσα από το ξεπέρασμα της ατομικής ιδιοκτησίας. Μόνο όταν ξεπεράσουμε αυτή τη διαμεσολάβηση, η οποία είναι, ωστόσο, μια απαραίτητη προϋπόθεση, θα μπορέσει να υπάρξει θετικά και αυθεντικά ως προς τον εαυτό του ο θετικός ουμανισμός»

Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.

Μία νεολαία χωρίς όραμα και προσανατολισμό, εντελώς παραπλανημένη και με στερεότυπα, απλά περιμένει τον…Γκοντό. Γιατί προκαλεί θλίψη η εικόνα της Ελλάδας.