Του Σάκη Μουμτζή

Υπάρχουν ακόμα καλόπιστοι άνθρωποι που απορούν, αρχικά, και αγανακτούν, στην συνέχεια, που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποστασιοποιείται από τις συμπεριφορές του Π. Καμμένου. Διερωτώνται, πώς δεν βρίσκεται ένα στέλεχος του κόμματος να καταδικάσει τις διώξεις κατά των δημοσιογράφων και των σχολιαστών, που ενοχλούν με τα κείμενα τους τον υπουργό Εθνικής Αμύνης.


       Του Κώστα  Χριστίδη*                                                                      
 
Ένα παραδοσιακό τραγούδι αποχαιρετισμού του απερχόμενου έτους και καλωσορίσματος του επερχόμενου περιελάμβανε και τους εξής στίχους: ‘’Γέρε, χρόνε, φύγε τώρα / ήλθε ο νέος με τα δώρα / με τραγούδια και χαρά’’!  

ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ. ΑΘ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ*

Στη Μεταπολίτευση κυριάρχησε ένα μοτίβο που ήθελε την εκάστοτε αντιπολίτευση κυρίως όταν αυτή προερχόταν από τον αριστερό χώρο να πλειοδοτεί σε παροχές και… παραμύθια. Όταν στη συνέχεια γινόταν κυβέρνηση τα δεδομένα ήταν εντελώς διαφορετικά και εν τέλει ο ελληνικός λαός «ψαχνόταν» σε σχέση με το τι δεν πήγε καλά και τα όνειρά του έγιναν εφιάλτες.


Του Γιώργου Κράλογλου*

Όταν το "στοίχημα” στην Ε.Ε. είναι η αύξηση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής παραγωγής στο 20% και απαντάς με άνοδο της δικής σου παραγωγής κατά 16,3% (τη μεγαλύτερη της Ευρωζώνης) δικαιολογείσαι να λες στο ΔΝΤ "δεν θα πάρουμε...” . Και κουνάς το δάχτυλο στον Σόιμπλε. Λέγεσαι όμως Ιρλανδία. Αν λέγεσαι Ελλάδα, με -0,9%, (το μοναδικό στην Ε.Ε. ) άστα να πάνε...



Από Νίκο Ρούσση - Στρασβούργο

Σε βαθυ προβληματισμό έθεσε, όλους τους ενασχολούμενους με τα της Ευρωβουλής στο Στρασβούργο αλλά και τους ιθύνοντες σε Γερμανία-Γαλλία, το αποτέλεσμα ενός «ιδιότυπου γκάλοπ» που διεξήγαγε προχθές, η “Politico”, μεταξυ όλων των υποψηφίων για το χρίσμα του προέδρου της Ευρωβουλής, με μοναδικό ερώτημα «αν είναι υπέρ ή κατά του να υπάρχει μία μόνον έδρα του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες».