Του Αντώνη Πανούτσου

Για πέντε χρόνια πριν καταλάβει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ ζωγράφιζε μια ελληνική κοινωνία από εμπόρους που κατεστραμμένοι αυτοκτονούν, παιδάκια που λιποθυμάνε από ασιτία και άστεγους που ψάχνουν στους κάδους για φαΐ. Υπήρχαν αλλά ήταν οι εξαιρέσεις. Ο κανόνας ήταν μια κοινωνία που συνηθισμένη σε ένα τρόπο ζωής που η κρίση είχε καταργήσει αθόρυβα κατέρρεε. Οι οικογένειες αρχικά έκοβαν τα ρούχα και τις εξόδους, αργότερα μείωναν τις αγορές στα σούπερ μάρκετ και καταργούσαν την θέρμανση. Μέχρι σταδιακά σχεδόν χωρίς να γίνει αντιληπτό στο μάτι, το ένα τρίτο να περάσει σε μια ζωή με υλικές και κοινωνικές στερήσεις. Το 30% των Ελλήνων που καταγράφηκε στις μετρήσεις της Εurostat. Ένα ποσοστό που φέρνει την Ελλάδα δύο θέσεις πάνω από τον πάτο της ευρωπαϊκής κατάταξης, με μόνο την Βουλγαρία και την Ρουμανία σε χειρότερη θέση.


Του Π. Κ. Ιωακειμίδη

Το μόνο που κατάφεραν οι εμπνευστές της επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα ήταν να δείξουν παγκοσμίως ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες

Οι διμερείς, επίσημες επισκέψεις σε ανώτατο πολιτικό ή πολιτειακό επίπεδο γίνονται προκειμένου να συμβάλουν στην βελτίωση των σχέσεων ανάμεσα στις χώρες, και όχι βέβαια στην επιδείνωση των σχέσεων ή στην ανάδειξη προβλημάτων, νέων ή παλαιών. Γι’ αυτό και το timing, ο χρόνος μιας επίσκεψης, επιλέγεται με ιδιαίτερη προσοχή και στάθμιση όλων των συναφών παραμέτρων. Συνήθως γίνονται όταν οι σχέσεις έχουν σημειώσει κάποια πρόοδο με την επίλυση χρονιζόντων προβλημάτων ή όταν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ευκαιρία με την αναγγελία κάποιας πρωτοβουλίας για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις διμερείς σχέσεις και το κλείσιμο παλαιών τραυμάτων.


  Του Αθανασιου Χ.Παπανδροπουλου
Την ωρα που η Βουλγαρια δυτικοποιειται,καποιοι οδηγουν τον Ελληνισμο στην πανσλαβιστικη παγιδα που εχει στησει η Ρωσια του Πουτιν,συνεχιζοντας το «οραμα»του Σταλιν.Τι εγραφε ο Οικονομικος Ταχυδρομος πριν 25 χρονια!

Στις 26 Αυγούστου 2017 ο ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και πρώην συνεργάτης του ΟΤ, Παναγιώτης Κ. Ιωακειμίδης, υπό τον τίτλο «Ελλάδα, Βιετνάμ, Φιλιππίνες», έγραφε, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:

«Τί το κοινό έχουν Ελλάδα, Βιετνάμ και Φιλιππίνες; Φαινομενικά τίποτα. Κι όμως αυτό το τρίο χωρών αποτελεί κάτι το ξεχωριστό παγκοσμίως ή εν πάση περιπτώσει ανάμεσα στις τριάντα επτά (37) χώρες του παγκόσμιου συστήματος στις οποίες διεξήγαγε δημοσκοπική έρευνα το Ινστιτούτο Pew. Μόνο στις τρεις αυτές χώρες η εικόνα της Ρωσίας είναι πλειοψηφικά θετική. Στην Ελλάδα συγκεκριμένα οι θετικές γνώμες φθάνουν στο 64% (έναντι 31% των αρνητικών), στο Βιετνάμ στο 83% οι θετικές έναντι 15% των αρνητικών, ενώ στις Φιλιππίνες στο 55% οι θετικές έναντι 26% των αρνητικών. Στις υπόλοιπες τριάντα τέσσερις χώρες οι αρνητικές γνώμες είναι συντριπτικά ισχυρότερες. Στην Ευρώπη π.χ. από τις δέκα χώρες που έχουν ερευνηθεί μόνο η Ελλάδα καταγράφει πλειοψηφία (και μάλιστα 64%) θετικών γνωμών για τη Ρωσία. Η επόμενη “φιλικά διακείμενη” χώρα, η Ουγγαρία, καταγράφει μόνο 39% θετικών γνωμών και 48% αρνητικών... Σ’ όλες τις άλλες χώρες οι αρνητικές γνώμες υπερτερούν συντριπτικά (82% στην Ολλανδία, 76% στη Σουηδία, 67% στη Γερμανία, 62% στη Γαλλία, κ.λπ.)».


Της Σώτη Τριανταφύλλου

Μόλις διάβασα ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Εντουάρ Λουίς, συγγραφέα και ακτιβιστή της άκρας αριστεράς, που έχει μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία. Πρόκειται για το χρονικό ενός βιασμού: την παραμονή των Χριστουγέννων ένας νεαρός Αλγερινός, ο Ρεντά, βιάζει τον Εντουάρ και προσπαθεί να τον στραγγαλίσει. Αλλά ο Εντουάρ, που ως μέλος της χρυσής νεολαίας εντρυφά στον Νίτσε και στην όπερα, δικαιολογεί τις πράξεις του Ρεντά: φταίει η φτώχεια την οποία αποδίδει στην αποικιοκρατία και στον ρατσισμό. Ο Ρεντά δεν είναι άτομο υπεύθυνο για τις πράξεις του: η βία, λέει ο μεγαλόψυχος συγγραφέας, προκύπτει από τις κοινωνικές δομές· ο Ρεντά είναι ο τελευταίος κρίκος των φρικαλεοτήτων που υπέστησαν οι Αλγερινοί. Γι' αυτό, το θύμα δεν θέλει να μηνύσει τον βιαστή του· εξάλλου, είναι εναντίον της καταστολής και των φυλακών. Μόνον όταν πρόκειται για Αλγερινούς, σπεύδω να προσθέσω· αν ο βιαστής ήταν Γάλλος, θα του άξιζε να σαπίσει στο κελί.



Πρωτοφανής σύγκρουση ανάμεσα στον αρθρογράφο Πάσχο Μανδραβέλη και τον τραγουδοποιό Διονύση Τσακνή ξέσπασε με αφορμή τις δηλώσεις της Νατάσσας Μποφίλιου ότι ψάχνει ηγέτη για να βγει στο βουνό.

Ο αρθρογράφος Πάσχος Μανδραβέλης με κείμενό του στην εφημερίδα «Καθημερινή» εξαπέλυσε προσωπική επίθεση κατά της τραγουδίστριας για τις απόψεις κάνοντας  αναφορές στη «θολοκουλτούρα της μεταπολίτευσης» και συνδέοντας τις δηλώσεις της ακόμη και με τους χουλιγκανισμούς στην Αθήνα.