- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 272
Του Π.Κ. Ιωακείμιδη
Ευρωβουλευτές από άλλες πολιτικές ομάδες έθεσαν ειδικότερα ζητήματα για τα οποία κατηγορείται η Ελλάδα, απωθήσεις προσφύγων, περιορισμούς στην ελευθεροτυπία.
Η προχθεσινή παρουσία και ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπήρξε μια εύστοχη αλλά και επιβεβλημένη ενέργεια. Μετά την υψηλού συμβολισμού και καθολικής επιδοκιμασίας ομιλία του στο αμερικανικό νομοθετικό σώμα, Κογκρέσο, τον περασμένο Μάιο, ο Πρωθυπουργός έπρεπε να εξισορροπήσει τις όποιες εντυπώσεις με αντίστοιχη περίπου ομιλία του στο ευρωπαϊκό νομοθετικό σώμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αντίθετα απ’ ό,τι φαίνεται να πιστεύουν ορισμένοι, το Ευρωκοινοβούλιο είναι σήμερα ένα πραγματικό, γνήσιο νομοθετικό σώμα, συν-νομοθέτης (με το Συμβούλιο Υπουργών) στο 80% περίπου της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εχει επομένως δύναμη και ασκεί επιρροή. Ως εκ τούτου ο Πρωθυπουργός ορθώς ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση της προέδρου του Οργάνου Ρομπέρτα Μέτσολα. Αλλωστε η πρόεδρος και η πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου είναι της ίδιας πολιτικής οικογένειας με αυτή του Πρωθυπουργού και της ΝΔ – του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 271
Ποια είναι τα απαιτούμενα προσόντα για έναν μάνατζερ στη σύγχρονη εποχή. Η ένταση του ανταγωνισμού και η επιτάχυνση της παραγωγής κρίσεων, γεννούν νέες συμπεριφορές.
Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Οι προκλήσεις για τον σημερινό ηγέτη είναι μεγάλες. Κατ’ αρχάς η παγκοσμιοποίηση που σμίκρυνε τον κόσμο και η έλλειψη διεθνών αποτελεσματικών εποπτικών και ελεγκτικών μηχανισμών παράγουν κρίσεις. Επίσης, η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας όπου η πληροφόρηση έγινε στιγμιαία και προκαλεί την ένταση του ανταγωνισμού, αλλάζουν το επιχειρηματικό και καταναλωτικό τοπίο. Δημιουργούν νέες συνθήκες συμπεριφοράς.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 231

Ένα από τα σοβαρά μειονεκτήματα της σοσιαλδημοκρατίας, στο ιδεολογικό κυρίως επίπεδο, είναι η αδυναμία της να καταλάβει από ποιο σημείο και μετά οι αναδιανεμητικές πολιτικές που εφαρμόζει γίνονται αντιπαραγωγικές και τελικά αντικοινωνικές. Στο πλαίσιο αυτό, όχι λίγες φορές, η σοσιαλδημοκρατία δαιμονοποιεί τις αγορές και το βάρος τους στην άσκηση οικονομικής πολιτικής όταν η τελευταία είναι το προϊόν της αποκαλούμενης «υπεροχής της πολιτικής».
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 224
του Γιάννη Δραγασάκη*
Τα δελτία θυέλλης διαδέχονται το ένα το άλλο σε καθημερινή βάση. Οι επίδοξοι προφήτες του καιρού μας δεν μπορούν να καταλήξουν αν αυτό που έρχεται θα πρέπει να ονομαστεί τέλεια καταιγίδα ή τέλειος τυφώνας. Όμως, το θέμα δεν είναι να προβλέψουμε «αυτό που έρχεται» αλλά να κατανοήσουμε αυτό που ήδη ζούμε. Ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλάζει τον κόσμο προς το χειρότερο. Η παγκόσμια φτώχεια αναζωπυρώνεται. Η επαπειλούμενη επισιτιστική κρίση και οι οικολογικές καταστροφές προετοιμάζουν νέες μεταναστευτικές ροές. Η ακρίβεια πλήττει τα εισοδήματα και αποδιοργανώνει τις οικονομίες, αλλά αυτό που έρχεται μπορεί να μην είναι η αποκλιμάκωση, αλλά η επιδείνωση, γιατί η άνοδος των επιτοκίων δεν θα θεραπεύσει την ενεργειακή ακρίβεια που τροφοδοτεί το πληθωρισμό. Έτσι η Παγκόσμια Τράπεζα προσθέτει σε αυτό που έρχεται και τον αυξημένο κίνδυνο στασιμοπληθωρισμού, τη συνύπαρξη δηλαδή ακρίβειας και ανεργίας, ό,τι χειρότερο για τον κόσμο της εργασίας και τις κοινωνίες συνολικά. Στο μεταξύ η πανδημία παραμένει ενεργή και κανείς δεν αποκλείει νέες εξάρσεις ή νέες πανδημίες. Όλα αυτά περιπλέκονται με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, οι επιπτώσεις της οποίας προσθέτουν στη μακρά λίστα «αυτού που έρχεται» νέα δεινά, άλλα προβλέψιμα και άλλα έξω από το γνωστικό μας πεδίο. Αυτό που ζούμε λοιπόν, όπως κι αν ονομαστεί, είναι μια πολλαπλή δομική κρίση μακράς διάρκειας, μια συρροή αλληλεξαρτώμενων και αλληλοτροφοδοτούμενων επισφαλειών, οικονομικών, γεωπολιτικών, και υπαρξιακών, για να χρησιμοποιήσω έναν άλλον όρο από μια συζήτηση που διεξάγεται στο πλαίσιο του ΔΝΤ (Confronting a perfect long storm, στο imf.org).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 227
του Χρήστου Δόγα
Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς επόπτες; Επί 12 έτη αποτελούσαν «μια κάποια λύση». Η επώδυνη συνταγή για τη θεραπεία της ελληνικής οικονομίας ήταν δική τους. Οι ίδιοι επέβλεπαν σχολαστικά και την εφαρμογή της. Ο «ασθενής» έπρεπε απλώς να εκτελεί τις εντολές, αφού ο ίδιος δεν εμφάνισε ποτέ μια δική του, πειστική συνταγή.
Πλέον, με την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία, η Ελλάδα παύει να αποτελεί εξαίρεση.
Ανακτά τη χαμένη (εξαιτίας δικών της λαθών) ελευθερία και υπόκειται στους ίδιους ελέγχους και περιορισμούς που ισχύουν για όλα τα μέλη της ευρωζώνης.

Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.