• Βρίσκεστε εδώ:  
  • Αρχική
  • Άρθρα -Απόψεις

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 689



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

​Ηταν λίγο μετά τη δικτατορία όταν ο Μάνος Χατζιδάκις περνώντας έξω από μία από τις ιστορικές ταβέρνες στην πλατεία Προσκόπων στο Παγκράτι άκουσε κάποιον νέο που τον φώναξε «φασίστα». Κοντοστάθηκε, πλησίασε στο τραπέζι όπου καθόταν η παρέα από όπου είχε έρθει η φωνή και ρώτησε ποιος τον είπε φασίστα. Εννοείται ότι κανείς δεν αντέδρασε. Εκείνος τότε τους είπε ότι δεν τον νοιάζει αν τον θεωρούν «φασίστα», ή αν είναι φασίστας, αρκεί να μην είναι σαν αυτόν που τον αποκάλεσε έτσι. Τη γνωστή αυτή ιστορία θυμήθηκα ακούγοντας τους κυβερνητικούς να υποστηρίζουν ότι οι διαμαρτυρίες των κατοίκων της Λέσβου υποκινήθηκαν από «φασιστοειδή στοιχεία». Δεν τους περνάει απ’ το μυαλό ότι οι κάτοικοι ενδέχεται να έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο απελπισίας με τη διάρρηξη των ιστών της καθημερινότητας από τους μετανάστες και τις οικονομικές, αλλά και ψυχολογικές συνέπειες που αυτή συνεπάγεται, ώστε να μην τους νοιάζει πια αν κάποιος ή κάποιοι τους αποκαλούν «φασιστοειδή». Αρκεί να μην είναι σαν και αυτούς που τους απευθύνουν τον χαρακτηρισμό.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 901



Γράφει ο  Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Μία πρωτοβουλία που έπρεπε να είχε αναληφθεί εδώ και πολλά χρόνια, τελικά έγινε πράξη χάρη στον σκηνοθέτη και παραγωγό Κωνσταντίνο Τσεκλένη και την βοήθεια του Cosmote TV

Αν θυμάμαι καλά, πρόταση για το γύρισμα μίας ταινίας με αντικείμενο το ελληνικό κρασί και την σύνδεσή του με τον πολιτισμό και το ευ ζην είχα υποβάλει στον Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών (ΟΠΕ) το 1985, με αφορμή μάλιστα την ελληνική συμμετοχή στην 5η Διεθνή Έκθεση Κρασιού Vinexpo, που από το 1983 γινόταν κάθε δύο χρόνια στο Μπορντώ της Γαλλίας. Θυμάμαι επίσης ότι την πρόταση είχαν στηρίξει ηθικά τότε οι Βασίλης Κουρτάκης, Γιάννης Μπουτάρης, Παύλος Καρακώστας, Γιώργος Τσάνταλης και οι τότε ανερχόμενοι οινολόγοι Δημήτρης Χατζηνικολάου και Ευάγγελος Γεροβασιλείου. Αρχικά ο ΟΠΕ είχε δει πολύ θετικά το θέμα. Αλλά στην συνέχεια η όλη ιστορία πήρε την άγουσα για τις ελληνικές καλένδες, για λόγους που από μόνοι τους είναι αντικείμενο πολυσέλιδου βιβλίου.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 698


 
Γράφει ο Κώστας  Χριστίδης*

Εξαιρετικό ενδιαφέρον είχε το συνέδριο που διοργάνωσε ο ΣΕΒ την 23η & 24η Απριλίου 2018 με θέμα : ‘’Σχεδιάζουμε το Μέλλον με Επενδύσεις’’. Όπως είπε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου, ‘’η έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να γίνει από την ίδια πόρτα που μπήκαμε σε αυτήν. Θα γίνει με επενδυτικά κεφάλαια για νέες παραγωγικές δραστηριότητες και όχι με δανεικά κεφάλαια για εισαγωγή και κατανάλωση. Χρειαζόμαστε συνεπώς μία φιλο-επενδυτική μεταρρυθμιστική στροφή για να διπλασιάσουμε το συντομότερο δυνατόν τις παραγωγικές επενδύσεις και να δημιουργήσουμε ξανά νέες δουλειές και συνθήκες ευημερίας’’.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 741



Γράφει ο Νίκος Κωνσταντάρας

Σε διάσημο δοκίμιο του 1946, «Η πολιτική και η αγγλική γλώσσα», ο Τζορτζ Οργουελ εξέθεσε το πολύ απλό και πειστικό επιχείρημα ότι η χρήση απλής γλώσσας –απαλλαγμένης από κοινοτοπίες, ξένες λέξεις και ανακρίβειες– θα βελτίωνε το επίπεδο της πολιτικής σκέψης. Εκτοτε, όποιος γράφει για τη σχέση γλώσσας - πολιτικής αισθάνεται την ανάγκη να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό το ζήτημα, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί με τον Αγγλο συγγραφέα, δημοσιογράφο και στρατιώτη. Στην Ελλάδα σήμερα, όμως, αποδεικνύεται ότι η απλοποίηση της γλώσσας μπορεί να φθάσει σε τέτοιο υπερβολικό βαθμό ώστε να ακυρώνεται η θεωρία αυτή, καθώς και η ίδια η έννοια της πολιτικής σκέψης και συζήτησης.

Πληροφοριακά Στοιχεία
Άρθρα - Απόψεις
Εμφανίσεις: 737



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ο Βασίλης Αυλωνίτης υπήρξε, αν όχι ο πιο ταλαντούχος, ένας από τους πλέον ταλαντούχους κωμικούς του καιρού του. Αυτό το πρόσωπο που περνούσε από την αφέλεια στην πονηριά, από την έκπληξη στην συνοφρυωμένη θυμοσοφία χρειαζόταν το ταλέντο της πηγαίας υποκριτικής. Ο Χορν είχε πει κάποτε στον φίλο Βασίλη Παπαβασιλείου: «Eνας είναι ο ηθοποιός στις σκηνές του “Μια ζωή την έχουμε” που διαδραματίζονται στο κελί της φυλακής. Ο Αυλωνίτης. Εγώ πάντα έπαιζα τον εαυτό μου». Κοκεταρία ενός άλλου μεγάλου ηθοποιού, αλλά συγχρόνως και αναγνώριση ενός μεγάλου ταλέντου. Ο Αυλωνίτης και οι χαρακτήρες του ενσάρκωναν μια Ελλάδα που είχε συνείδηση της μικρότητάς της. Λύτρωνε το αίσθημά της με το γέλιο. Αναγνώριζε όμως τη μικρότητα και την έπαιρνε στα σοβαρά. Και τη διακωμωδούσε με τρυφερότητα αναλαμβάνοντας το βάρος της και την ευθύνη της. Ποτέ αφ’ υψηλού, όπως οι αγενείς Λαζόπουλοι του καιρού μας. Η κωμωδία είναι ευγενής τέχνη επειδή αναλαμβάνει την ευθύνη της κωμικής πλευράς τής ύπαρξης, αντιπαραθέτοντάς τη στη σοβαρότητα. Εάν η κωμωδία δεν έχει συνείδηση της σοβαρότητας στην οποία απευθύνεται, τότε ξεπέφτει στην επικράτεια του γελοίου.