Υφυπουργός | Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου

Της Σοφίας Βούλτεψη

Στον Έβρο ο Ερντογάν προσπαθεί να πετύχει μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: Να δείξει στους Τούρκους ότι διώχνει τους πρόσφυγες και να προκαλέσει συνοριακό επεισόδιο με την Ελλάδα. Για να φέρει σε πέρας το σχέδιό του χρησιμοποιεί ως ορμητήριο τις νησίδες του Έβρου. Τις ίδιες νησίδες χρησιμοποιεί και ο ΣΥΡΙΖΑ ως ορμητήριο για μια νέα εκστρατεία πολιτικού τυχοδιωκτισμού. Την ώρα που η Τουρκία δημιουργεί «δεξαμενές» ανθρώπων για να γράψει το νέο κεφάλαιο της εργαλειοποίησης των προσφύγων, ο ΣΥΡΙΖΑ γράφει άλλο ένα κεφάλαιο στο βιβλίο της πολιτικής του ιδιοτέλειας.

Ρεπορτάζ του Κάμπου | Facebook

Του Λευτέρη  Χαραλαμπόπουλου

Κάποια στιγμή πρέπει να θυμηθούμε ξανά βασικές αρχές της δημοσιογραφίας

Οι… πρόωροι θάνατοι δημοσιοτήτων είναι μια από τις παλαιότερες δημοσιογραφικές αμαρτίες.

 

Όπως είπε και ο μεγάλος αμερικανός συγγραφέας – και χιουμορίστας – Μαρκ Τουείν: «οι αναφορές στον θάνατό μου είναι κάπως υπερβολικές». Μάλιστα, δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά το νόημα ήταν αυτό.

Το κλίμα σε «κατάσταση ανάγκης». Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ* – Ανανεωτική  Αριστερά

ΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

 

Και αυτό το καλοκαίρι η συντελούμενη κλιματική αλλαγή όχι μόνο έκανε αισθητή την παρουσία της, αλλά ταυτοχρόνως έδειξε, ότι, όσο περνάει ο χρόνος, γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη τόσο για την ανθρώπινη οντότητα όσο και για την βιοποικιλότητα.

 

Παράλληλα γίνεται ορατή η αδυναμία των κοινωνιών, που συνθέτουν την παγκόσμια κοινότητα, να αντιμετωπίσουν τα γενεσιουργά αίτια της κλιματικής αλλαγής, τα οποία είναι παράγωγα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

 

 42 πολιτικοί, νομικοί και δημοσιογράφοι υπερασπίζονται τη δημοσιογραφία ως  «θεματοφύλακα της δημοκρατίας»

του Κώστα Σερέζη(*)

 

Τον Κωνσταντίνο Καλλιγά (1928-1993) τον γνώρισα προτού τον συναντήσω (1). Χρόνια πολλά πριν, αρχές της δεκαετίας του 1960. Έκανα ήδη τα πρώτα μου βήματα στη ραδιοφωνία της Κύπρου ως κειμενογράφος, παρουσιαστής ειδήσεων και εκφωνητής σε διάφορες εκπομπές. Ο τότε διευθυντής του ραδιοφώνου Ανδρέας Χριστοφίδης, μου ανέθεσε να επιμελούμαι και να παρουσιάζω κάποια κείμενα που έρχονταν από την Αθήνα. Έφεραν την υπογραφή του Κωνσταντίνου Καλλιγά. Ήταν κείμενα γραμμένα στη γραφομηχανή, πάνω σε διαφανές χαρτί και σε πυκνές σειρές. Πυκνά όμως ήταν και τα νοήματα αυτών των κειμένων, όπως γρήγορα διαπίστωσα. Έτσι που οι φράσεις ήταν φορτωμένες με σκέψεις και απόψεις, συχνά μακροσκελείς με πλούσιες παρενθέσεις, κείμενο κατάλληλο περισσότερο για δημοσίευση και κατ’ ιδίαν ανάγνωση παρά για εκφώνηση, έπρεπε να γίνει πιο «ραδιοφωνικό», όπως λέγαμε, με μικρότερες φράσεις, εύληπτες στο ευρύ κοινό, με εναλλαγές φωνών και προσθέτοντας τις κατάλληλες μουσικές σε μια προσέγγιση κλασικού ραδιοφώνου, όπως συνηθίζονταν τότε. Εξετάζοντας με περισσότερη φροντίδα αυτά τα κείμενα για να γίνουν οι αναγκαίες παρεμβάσεις είδα πόσο γνήσια ιδεολόγος ήταν ο συνεργάτης από την Αθήνα σε ό,τι έγραφε και ανέλυε. Πόσο διαποτισμένος ήταν από ένα βαθύ αίσθημα δικαίου και ανθρωπιάς. Δεν ήταν κείμενα που αναφέρονταν στην Κύπρο και το πρόβλημά της οπότε θα ήταν πιο άμεση για τον τόπο αυτή η ευαισθησία. Ήταν προβληματισμοί πάνω στις διεθνείς εξελίξεις της εποχής εκέινης, που τις αντίκριζε με γνώση και ευθύνη, μ’ ένα οικουμενικό πνεύμα, σαν γεγονότα που συνέβαιναν στη γειτονιά μας.

ΕΡΕΥΝΑ: Χωρίς Ρώσους και Ουκρανούς δεν... - Ενημέρωση της Περ. Πελοποννήσου

Του Θανάση Φροντιστή*

     Όσο περνάει ο καιρός, όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, όσο βαθαίνει η ενεργειακή κρίση, τόσο η Ευρώπη συνειδητοποιεί τον αναντικατάστατο ρόλο της Ρωσίας στην προμήθεια ενέργειας. Την οποία, υπακούοντας στα Αμερικανικά κελεύσματα, την στρίμωξε στη γωνιά, πιστεύοντας ότι τελείωσε μ’ αυτήν μια για πάντα. Ξεχνώντας όμως, δυστυχώς, την πλήρη σχεδόν εξάρτησή της από αυτήν στον τομέα της ενέργειας,  λογαριάζοντας δηλ., δυστυχώς, χωρίς τον… ξενοδόχο. Τώρα, πληρώνει τις συνέπειες, που όσο πλησιάζει ο χειμώνας, γίνονται όλο και πιο βαριές.