Του Γιώργου Κωνσταντινιδη{*}

Το διεθνές οικονομικό και πολιτικό σύστημα έχει καταστεί πολυπολικό κατά τα τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη και εξαιτίας της ραγδαίας τεχνολογικής προόδου, προκαλώντας τεκτονικές αλλαγές σε όρους γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής, αναδιανέμοντας την οικονομική και πολιτική ισχύ και αυξομειώνοντας την γεωπολιτική και οικονομική «υπεραξία» κάποιων κρατών σε βάρος ή προς όφελος κάποιων άλλων.

 

 

 

Στη θέση του ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ να βασιλεύσει επιτέλους η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ με

συγκεκριμένο στόχο την ουσιαστική βελτίωση της ζωής του Homo sapiens,

ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ

Του Πάνου Παναγόπουλου Γεωπόνου - οικονομολόγου

Σύμφωνα με τη γενικότερη, πλανητική πλέον παραδοχή, εξαιρουμένων μόνον των αθεράπευτα αισι-όδοξων, οδηγούμαστε σε "ων ουκ έστιν αριθμός αδιέξοδα", με εκείνους που πραγματικά ανησυχούν να μην αποτελούν την πλειοψηφία και με αυτούς που κινητοποιούνται ή που είναι διατεθειμένοι  να κινητοποιηθούν, να μην ξεπερνούν ουδέ καν μοναδιαίο ποσοστό επί τοις εκατό. Υπό τις πολύ δυσά-ρεστες και σοβαρές αυτές εξελίξεις, θεωρώ υποχρέωση του καθενός που έχει άποψη σε τόσο θεμε-λιώδη ζητήματα, να κοινολογεί τις απόψεις του, είτε για περαιτέρω προβληματισμό, είτε για την άρση συγκεκριμένων εμποδίων, όπως λ.χ. τις άνευ νοήματος διαμάχες  μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, που όμως αποπροσανατολίζουν από την ουσία οικουμενικών εχέφρονων επιδιώξεων.



ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΡΕΒΕΛΑΚΗ

Ο δημόσιος διάλογος κινείται γύρω από δύο θέματα τα οποία, αν και όψεις του ιδίου ζητήματος, δεν έχουν συσχετιστεί.

Το πρώτο θέμα επικεντρώνεται στη “διαρροή εγκεφάλων”: νέοι, πτυχιούχοι, εγκαταλείπουν μαζικά την Ελλάδα. Οι παλαιότερες μεταναστευτικές κινήσεις ήταν προλεταριακές και προέρχονταν από μια ισχυρή εθνική δημογραφία. Η σημερινή μετανάστευση διαφοροποιείται. Είναι ποιοτική και αντλεί από συνεχώς μειούμενα δημογραφικά αποθέματα, όπως έδειξε η έρευνα της ΔιαΝΕΟσις.



Του Κώστα Στούπα

Η χαλαρή ψήφος των ευρωεκλογών φαίνεται ευνόησε τη Νέα Δημοκρατία ενώ η βεβαιότητα της νίκης της Νέας Δημοκρατίας σε συνδυασμό με το γεγονός πως οι εκλογές έγιναν σχεδόν στη μέση του Καλοκαιριού ευνόησαν τον ΣΥΡΙΖΑ.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Τόσα χρόνια μάς βασανίζουν σύνθετα ζητήματα και πολύπλοκα προβλήματα. Τόσα χρόνια σπάμε τα μούτρα μας στο αυτονόητο, επειδή δεν διακρίνουμε το φιλοσοφικό εύρος και πλάτος που κρύβει στη σκιά του. Λες ας πούμε: «Μα πού είναι η αστυνομία;». Και δεν αντιλαμβάνεσαι ότι το πραγματικό ερώτημα είναι: τι το ον, τι το μη ον. Τα άβατα που τα ελέγχει ο υπόκοσμος μπορεί να φαίνονται άβατα, όμως δεν είναι ακριβώς άβατα. Δεν είναι λύση, έλεγαν, να μπει η αστυνομία στα Εξάρχεια, οπότε, ώσπου να βρεθεί η λύση, ας μην μπαίνει, γιατί είναι λάθος από φιλοσοφική άποψη. Το πανεπιστημιακό άσυλο, η γριά μάγισσα της δημοκρατίας μας, δεν είναι δυνατόν να λυθεί με έναν νόμο και πέντε παρεμβάσεις που θα τον εφαρμόσουν. Είναι ζήτημα πολύπλοκο όπου εμπλέκονται η Ιστορία, ο Διαφωτισμός, η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης.