Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Το τηλεοπτικό show καλά κρατεί στη χώρα μας. Από την μια είδαμε την αθλιότητα Βαρουφάκη, που κατέθεσε στη Βουλή στικάκι προϊόν υποκλοπής από τις συνεδριάσεις του Eurogroup το πρώτο εξάμηνο του 2015, και από την άλλη την επιστράτευση της ΕΡΤ, προκειμένου με ρεπορτάζ να μας πείσουν ότι φυλάσσονται με συνεχείς περιπολίες, τόσο τα θαλάσσια σύνορα στο ανατολικό Αιγαίο, όσο και αυτά στον Έβρο.



«Το άρθρο του Ανδρέα Δρυμιώτη κατά Σαμαρά (με τίτλο:«Περί αχαριστίας») - στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής - είναι μια θλιβερή υπόμνηση πως ο φανατισμός και η μικρόνοια δεν είναι «προνόμια» μόνο των ανώριμων ανθρώπων. Δυστυχώς και σημαντικοί άνθρωποι μπορούν να υποκύψουν στους «πειρασμούς» της δηλητηριώδους εμπάθειας…

Πρώτα πρώτα, ουδείς κατάλαβε γιατί αποφάσισε να γράψει σήμερα - στα καλά καθούμενα - έναν λίβελο κατά… Σαμαρά. Ο κ Δρυμιώτης ΔΕΝ έχει καμία σχέση με το «ιστορικό κόμμα της Ν.Δ.», για το οποίο τον έπιασε ξαφνικά τέτοιος «πόνος». Αντιθέτως, υπήρξε πρωθυπουργικός σύμβουλος του Γιώργο Παπανδρέου στη διακυβέρνηση 2010-2012.

Όσα αναφέρει είναι- για να το γράψω ευγενικά - παιδιάστικες ανοησίες:


Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου

Πριν λίγες μέρες  περπατώντας  στο κέντρο της πόλης  καθημερινή  την ώρα που τα  άλλα παιδιά βρίσκονταν στο σχολείο, αντίκρισα  ένα τσούρμο πιτσιρίκια  να έχουν ξαμοληθεί σε κεντρική πλατεία και  να επαιτούν. Λυπήθηκα ήθελα να μπορούσα σε όλα να δώσω κάτι, αμέσως μετά σκέφθηκα ότι είναι ώρα σχολείου και αντί να ζητιανεύουν θα έπρεπε να βρίσκονται σε κάποια τάξη και να παίρνουν τα εφόδια εκείνα που θα τα κάνουν να σταθούν στα πόδια τους. Λίγα μέτρα πιο πέρα στην οδό Μαιζώνος κάπου στις 12 το μεσημέρι ένα παιδάκι  ντυμένο στα ροζ , σκυμμένο με ένα ποτηράκι πλαστικό μπροστά του περίμενε την ελεημοσύνη των περαστικών. Πέρασα από μπροστά και το προσπέρασα, θύμωσα με τον εαυτό μου που δεν έσκυψα να αφήσω  έστω λίγα λεπτά.


Γράφει ο Νίκος Ζαχαριάδης

Υπάρχει μια ειδική κατηγορία ανθρώπων, που θα μπορούσε να τους ονομάσει κανείς «πρώην παίκτες reality». Κάποια στιγμή βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημοσιότητας, έγιναν περιζήτητοι, έκαναν «καυτές» αποκαλύψεις, για το προσκήνιο και το παρασκήνιο, κατήγγειλαν τους «συμπαίκτες» τους που τους παγίδευσαν. Αλλά μετά τα φώτα έκλεισαν. Και έμειναν με λίγους θαυμαστές που τους ακολουθούν πιστά αλλά για πόσο!



Μερικές  κινήσεις – έστω και «συμβολικές» – που θα μπορούσαν να αλλάξουν το κλίμα:
Του Θανάση Κ.

— Πριν  λίγες μέρες λαθρομετανάστες στη Λέρο λεηλάτησαν δημόσιο νοσοκομείο. Η διοίκηση του νοσοκομείο τους καλεί να… επιστρέψουν όσα πήρανε!

Αστεία πράγματα. Οι Αρχές οφείλουν να εντοπίσουν τους δράστες – ή κάποιους δράστες – να τους συλλάβουν αμέσως και να τους απελάσουν με συνοπτικές διαδικασίες. Ας το κάνουν με «καταδρομική επιχείρηση», αν χρειαστεί…