«Τους επόμενους 2 μήνες θα τους θυμόμαστε για όλη μας τη ζωή», αναφέρει ο Χριστόφορος Αναγνωστόπουλος

Ο Έλληνας πρώην ερευνητής του πανεπιστημίου του
Cambridge και καθηγητής του πανεπιστημίου Imperial στο Λονδίνο Χριστόφορος Αναγνωστόπουλος με ανάρτησή του στο Facebook αναλύει τι ισχύει με τον κορωνοϊό και γιατί οφείλουμε όλοι να λάβουμε απαραίτητα μέτρα ώστε να προστατέψουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας.



ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑ ΤΖΩΡΤΖΗ

Κορωνοϊός

Στους καλυπτόμενους κινδύνους από τα περισσότερα συμβόλαια ζωής και υγείας είναι η νόσηση από τον κορωνοϊό, καθώς η πλειονότητα των ασφαλιστικών προγραμμάτων δεν εξαιρεί την πανδημία, όπως χαρακτηρίστηκε ο COVID-19, από τις ασφαλισμένες καλύψεις. Ο γενικός αυτός όρος στις ασφαλίσεις ζωής και στα νοσοκομειακά προγράμματα ισχύει για τα περισσότερα ασφαλιστήρια συμβόλαια που διατίθενται στην ελληνική ασφαλιστική αγορά από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα, χωρίς ωστόσο να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξαιρέσεις. Κρίσιμο είναι, λοιπόν, κάθε ασφαλισμένος να διαβάσει αναλυτικά τους όρους τους ασφαλιστηρίου συμβολαίου του και ειδικότερα τις εξαιρέσεις που περιγράφονται σε αυτό, προκειμένου να διαπιστώσει εάν πράγματι το πρόγραμμα που έχει καλύπτει ή εξαιρεί την πανδημία από την ασφαλιστική κάλυψη.


  
Του Ηλία Καραβόλια
  
 ”Η αδιάκοπη παραγωγή θετικότητας προκαλεί μια τρομακτική συνέπεια: αν η αρνητικότητα γεννά την κρίση και την κριτική, η απόλυτη θετικότητα, από τη δικιά της μεριά, γεννά την καταστροφή, εξαιτίας της ανικανότητάς της να φιλτράρει την κρίση”
    ( J. Baudrilliard, Η Διαφάνεια του Κακού- Δοκίμιο στα ακραία φαινόμενα, εκδ. Πλέθρον)*


Ένας ιός και μια υγειονομική κρίση, μπορεί να οδηγήσουν σε κατάρρευση τα σχέδια δύο αυταρχικών ηγετών.

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Η πιο αντιδημοκρατική και αντευρωπαϊκή συμμαχία με αφορμή τη νόσο  Covid-19 απειλείται με κατάρρευση. Πούτιν, Ερντογκάν και οι μουλάδες του Ιράν έχουν σήμερα δύο προβλήματα. Πρώτον, όσο και αν κρύβουν τις πραγματικές διαστάσεις της πανδημίας του κορωνοϊού στις χώρες τους, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και σε κάποια στιγμή θα την φάνε στα μούτρα τους. Το κόστος της πανδημίας για τις τρεις αυτές χώρες, θα είναι βαρύ και ασήκωτο. Γι΄αυτό η αυταρχική συμμαχία μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη.


Του Αντώνη Κεφαλά

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χτίστηκε πάνω σε δύο υποσχέσεις: την ειρήνη και την ευημερία. Με ευημερία, οι τέκτονες της εννοούσαν, και οι πολίτες καταλάβαιναν, πως θα επικρατούσε ταχύρρυθμη ανάπτυξη που—μεταξύ άλλων—θα μείωνε την εισοδηματική ανισότητα και θα χρηματοδοτούσε ένα ισχυρό σύστημα κοινωνικής προστασίας. Το όνειρο κράτησε για 30 χρόνια – χονδρικά από το 1945 έως το 1975. Ο στασιμοπληθωρισμός έφερε την πρωτοκαθεδρία της νομισματικής σε βάρος της δημοσιονομικής πολιτικής, η ανάπτυξη ανακόπηκε και το κοινωνικό κράτος άρχισε να υποχωρεί. Το χειρότερο: οι μνήμες του Πολέμου άρχισαν να φθίνουν.