Κορωνοϊός / Επτά κρούσματα στη Βουλή | Αυγή

Μετά το δημογραφικό, η ασθένεια των κρατικών θεσμών είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Χώρας.

Γράφει ο Μανώλης Γ. Αντωνόπουλος.


ΗΧώρα μας έγινε παγκοσμίως γνωστή και αξιομνημόνευτη για το γεγονός ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας σε αυτήν τη γωνιά της γης είχαν προτεραιότητα τη μελέτη της κοινωνίας και του Κράτους. Οι πραγματείες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ενέπνευσαν και γοήτευσαν γενεές μελετητών στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η έρευνα και η δημόσια συζήτηση περί των αιτίων των δυσλειτουργιών των κρατικών και μη θεσμών και η αναντιστοιχία παραγόμενου έργου και φιλοδοξίας των ιδρυτών των θεσμών απουσιάζει ή γίνεται αποσπασματικά. Εχουμε το πρωτόλειο κατά καταγωγή, δεν θα κατηγορηθούμε για αντιγραφή(!), αλλά δυστυχώς περιοριζόμαστε στις πρόσκαιρες λύσεις, όταν τα γεγονότα πιέζουν ασφυκτικά. Την επόμενη ημέρα ξεχνάμε τη δυσλειτουργία τους και την θυμόμαστε στην άφιξη της νέας κρίσης που αυτοί δημιουργούν. Οι δε πρόσκαιρες λύσεις περιλαμβάνουν κατά περίπτωση είτε μια νέα βιαστική και έτσι ατελή νομοθετική πρωτοβουλία, είτε προσφυγή στη Δικαιοσύνη, την οποία καλούμε να «θεραπεύσει» δικαστικά ασθένειες, πράξεις και παραλείψεις της κρατικής δράσης.

Ανεπιθύμητοι... Του Ηλία Καραβόλια | readfree.gr

Του Ηλία Καραβόλια

Όσοι έχουν πελάτες ξέρουν ποσό δύσκολο είναι να πληρωθούν έγκαιρα και ακέραια τα δεδουλευμένα τους.Όσοι έχουν εργαζόμενους ξέρουν ποσό δύσκολο είναι να τους πληρώσουν στην ώρα τους. Όσοι ομως έχουν μονίμως μικρά και μεγάλα αφεντικά, ξέρουν καλά ποσό εύκολο είναι να μην πληρώνονται για αρκετό καιρό.

Αυτή είναι μια κατάσταση που αγνοεί το νέο εργασιακό νομοσχέδιο αφού ξεχάστηκε  η σύνθεση της μεγάλης κοινωνικής τάξης της ανασφάλειας : τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα .

Το Αδιανόητο Τοπίο - Τάκης Θεοδωρόπουλος - Book Bar

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Θεωρώ κρίσιμο σκαλοπάτι στην πορεία μου για την ωριμότητα το πέρασμά μου από τη ζώνη της βεβαιότητας στο λυκόφως της αβεβαιότητας. Δεν μπορώ να το τοποθετήσω χρονικά με ακρίβεια. Δεν έγινε σε μια μέρα, ούτε τη σημάδεψε ένα σημαντικό γεγονός, ιστορικό, κοινωνικό ή προσωπικό. Ευτυχώς δεν έζησα πολέμους, ούτε επαναστάσεις, η δε προσωπική μου ζωή μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν μου επεφύλαξε μεγάλες ανατροπές. Από γεγονότα άλλο τίποτε, όμως κανένα απ’ αυτά που σε σημαδεύουν για μια ολόκληρη ζωή. Η μεταμόρφωση ήταν το αποτέλεσμα της μακράς εσωτερικής διεργασίας που την οφείλω στη μοναχική και σιωπηλή δραστηριότητα της ανάγνωσης και της γραφής.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

Η γιαγιά και ο παππούς μου χώρισαν πριν ακόμα γεννηθεί ο πατέρας μου, στις αρχές του 1931. Ένας εξαιρετικά σύντομος γάμος, προϊόν ενθουσιασμού, που λύθηκε κοινή συναινέσει όταν διεπίστωσαν πως δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν χαρούμενοι ως ανδρόγυνο. Ο πατέρας μου κατοικούσε, παιδί, σε δυό σπίτια. Στα Εξάρχεια τα Σαββατοκύριακα, με τον πατέρα του και τη σύντροφό του, που συζούσαν σε ελεύθερη ένωση. Στην Κυψέλη τις καθημερινές, με τη μητέρα του και τον δεύτερο σύζυγό της - αργότερα και με τη μικρή του αδελφή. Οι αναμνήσεις τού πατέρα μου από τα χρόνια εκείνα υπήρξαν ξένοιαστες, γλυκιές. Το πιστοποιεί το γεγονός και μόνο πως αποκαλούσε τη μητριά του "μανούλα Κλυτώ" και τον πατριό του "μπαμπά Λύσανδρο". Μιλάμε ασφαλώς για καλλιεργημένους ανθρώπους. Η γιαγιά μου είχε "σπίτι ραπτικής" - έναν μικρό οίκο μόδας. Ο παππούς μου δικηγόρος, ο πατριός Λύσανδρος συμβολαιογράφος, η μητριά Κλυτώ μεταφράστρια. Ο παππούς μου σοσιαλιστής, εντονότατα αναμεμιγμένος στην πολιτική. Ο Λύσανδρος βασιλόφρων. Μιλάμε ωστόσο για τη δεκαετία του 1930, όταν ο όρος "συνεπιμέλεια" δεν είχε καν ακόμα επινοηθεί.

Τάσος Παπαδόπουλος: «Πολιτική σχιζοφρένεια» – CrashOnline.gr | Η Online  έκδοση του περιοδικού CRASH!

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Προστάτης των απανταχού κατατρεγμένων και καταπιεσμένων δηλώνει τώρα ο νεοοθωμανός σουλτάνος Ταγίπ Ερντογάν. Την έχει δει ηγέτης παγκοσμίου διαμετρήματος και αρέσκεται να είναι παρακαθήμενος σε μεγάλα τραπέζια παρέα με τον Πούτιν και τον Μπάιντεν.


Τι άλλο θα ακούσουμε στον 21ο αιώνα, που υποτίθεται τα κράτη λύνουν τις διαφορές τους με συνομιλίες, ή αν δεν τα βρουν καταφεύγουν σε διεθνή δικαιοδοτικά όργανα.

Την ώρα που ο σουλτάνος και τα γιουσουφάκια του δείχνουν τους χάρτες της Μέσης Ανατολής από το 1947 μέχρι σήμερα, χρήσιμο θα ήταν να μας παρουσιάσουν και τους ανάλογους χάρτες της Κύπρου πριν από το 1974 και το πως διαμορφώθηκε η κατάσταση μετά της εισβολή των Τούρκων και την κατοχή του 37% της Μεγαλονήσου.