- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 238
Του Νίκου Μελέτη
Η κατάρρευση του Αφγανιστάν στην οποία οδήγησε η βεβιασμένη και χωρίς εναλλακτικές επιλογές, απόφαση των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν άρον άρον την χώρα, από ένα μέτωπο που η Ουάσιγκτον δημιούργησε πριν 20 χρόνια, προκαλεί κραδασμούς σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργεί μείζονα ζητήματα ασφάλειας αλλά και απειλή νέου προσφυγικού ρεύματος προς την Δύση.
Σε αυτό το επικίνδυνο και ρευστό περιβάλλον, που οι δυτικές δυνάμεις εγκαταλείπουν με κάθε μέσο το Αφγανιστάν, ο ρόλος της αντιμετώπισης της κρίσης περνά εκ των πραγμάτων στις γειτονικές χώρες με πρώτες το Πακιστάν, την Ρωσία, αλλά και την Κίνα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 200
Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ*
Για να πω την αλήθεια, δεν το ήξερα και το έμαθα από το άρθρο του αγαπητού μου φίλου Διονύση στον «Πολίτη». Όπως γράφει, μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1963, τον Απρίλιο του 1964, ο Μακάριος κατάργησε μονομερώς, λέει, τις συμφωνίες του 1959. Μετέτρεψε την Κυπριακή Δημοκρατία σε ελληνοκυπριακό κράτος, λέει. Και ο αντιπρόεδρος δρ Φαζίλ Κιουτσιούκ υπέβαλε επίσημη αίτηση, λέει, στον Μακάριο, στις 3 Ιουνίου 1964. Απαίτησε, λέει, την επιστροφή των Τουρκοκυπρίων στην κυβέρνηση.
Κατόπιν τούτου, ο Μακάριος απάντησε ως εξής στον δρα Κιουτσιούκ: «Δεν είστε αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας πλέον και η ζωή και η ύπαρξη της κυβέρνησης δεν εξαρτάται από τη δική σας θέληση». Αυτή η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Χαραυγή» στις 4 Ιουνίου 1964 και η ανωτέρω πρόταση λήφθηκε από αυτή την είδηση, λέει. Δηλαδή υπάρχει και πηγή. Είμαι βέβαιος ότι, όπως εγώ, πολλοί Τουρκοκύπριοι δεν το γνωρίζουν αυτό. Δεν το ακούσαμε και από τον δρα Κιουτσιούκ. Δεν ξέρω αν το έχει ακούσει κάποιος. Εγώ τουλάχιστον δεν το άκουσα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 200
«Η Καμπούλ δεν έχει πια λουλούδια, δεν έχει δένδρα, δεν έχει κορίτσια που τραγουδούν. Δεκαετίες πολέμου τη στέρεψαν» (Νάντια Αντζουμάν)
Του Γιάννη Μεϊμάρογλου
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η Καμπούλ μετράει τις τελευταίες μέρες της ελευθερίας της. Η ολοκληρωτική απόσυρση των αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων, μετά από συμφωνία με τους Ταλιμπάν, ώστε «οι Αφγανοί να αποφασίσουν το μέλλον τους, τι θέλουν», όπως είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στον Αφγανό ομόλογό του, σήμανε την οριστική παράδοση της τύχης του Αφγανιστάν στα χέρια αδίστακτων και σκοταδιστών ισλαμιστών. Καθώς συνεχίζεται, χωρίς ουσιαστική αντίσταση, η επέλαση των Ταλιμπάν προς την πρωτεύουσα της χώρας, η πρόσφατη δήλωση του Τζο Μπάιντεν «θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε και να δρούμε απέναντι σε κάθε απειλή που θα αναδυθεί στο Αφγανιστάν» αναφέρεται προφανώς στα αμερικανικά συμφέροντα και όχι στην τραγωδία που εξελίσσεται τις μέρες αυτές σε βάρος του Αφγανικού λαού.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 221
Του Χρήστου Χωμενίδη
Δεν μπαίνω συχνά σε εκκλησίες. Αν όμως μπω, και τον σταυρό μου θα κάνω και στις εικόνες θα υποκλιθώ. Όχι από σεβασμό απλώς προς τον χώρο και προς τον εαυτό μου – εφόσον περνάς το κατώφλι είτε σπιτιού είτε ναού, αποδέχεσαι την τάξη του, επισκέπτης είσαι, καλεσμένος-ακάλεστος, δεν είσαι αδιάκριτος τουρίστας. Αλλά και από δέος γνήσιο προς την πίστη των άλλων. Η πίστη συνιστά από μόνη της θαύμα. Όταν τόσες γενιές γονάτισαν μπροστά του, έκλαψαν, ικέτεψαν, το εικόνισμα έχει πάψει να αποτελεί ένα μπογιατισμένο ξύλο ή ένα περίφημο, έστω, έργο τέχνης. Έχει αναχθεί σε υποδοχέα συγκίνησης. Σε αντικείμενο καθαγιασμένο από τον ανθρώπινο πόνο. Ιερό.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 209
Ο πολιτικός άνδρας που δεν ξέχασε τον Εμφύλιο, τον οποίον και δεν έζησε, θεωρεί αυτονόητο ότι οι πολίτες έχουμε ξεχάσει το Μάτι, των επί των (μόλις χθες) ημερών μας. Και εις μνήμην ίσως των νεκρών είπε και την τελευταία του κουβέντα: «Ευχαριστώ αυτούς που αγνόησαν τις εντολές να απομακρυνθούν»!
Της Ρέας Βιτάλη
Στο δευτερόλεπτο της αναπνοής εκτός κυμάτων και μέχρι την επόμενη βούτα… Αυτό είναι το τραγικότερο των χρόνων μας. Η εξοικείωσή μας με το κακό ως την πιο πιθανή πιθανότητα. Εντέλει η ματαιότητα. Όπως εκείνες οι μαυροφορεμένες γριές που κάθονται στα πεζούλια και όταν τις ρωτάνε «Τι κάνεις;» απαντάνε μονοδιάστατα και μονότονα «Βάσανα, παιδάκι μου, βάσανα». Σε αυτό το χρονικό σημείο μπορώ πια να μιλήσω για τον παρθενογεννημένο των ημερών μας. Εις σπήλαιον εγεννήθη θείον βρέφος, Αλέξιος Τσίπρας. Ταπεινός και θλιμμένος περιφέρεται μεταφέρων τα βαριά συναισθήματά του, τις βαριές αγωνίες του αλλά κυρίως την αλάθητη κρίση του εναντίον των πάντων. Όλα λάθος, όλοι λάθος. Εκείνος; «Πριν τρία χρόνια αιφνιαδιαστήκαμε…». Άτιμε αιφνιδιασμέ αμαυρώνεις, τα καλύτερα παιδιά!

Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.