Το ελληνικό καλοκαίρι μας | IQbeaute

Τώρα έρχεται ο καιρός της προετοιμασίας όλων μας για τη νέα σεζόν, για τις νέες προκλήσεις, για τις νέες περιπέτειες, με τις κεραίες μας τεντωμένες βέβαια για τις ξαφνικές αλλαγές που σχεδόν πάντα προκύπτουν, εκεί γύρω στους πρώτους μήνες του φθινοπώρου.

Του Γιάννη Ζουμπουλάκη

Πάντα, τέτοια εποχή, αυτή η γνώριμη αίσθηση μελαγχολίας, το στενάχωρο «σύνδρομο του τέλους». Τώρα που το καλοκαίρι τελειώνει, τώρα που ο Σεπτέμβριος πλησιάζει, τώρα που η ξεγνοιασιά και η χαλάρωση τακτοποιούν σιγά σιγά τις βαλίτσες τους και ετοιμάζονται να μας αποχαιρετήσουν και να αναχωρήσουν ανανεώνοντας το ραντεβού τους για του χρόνου το καλοκαίρι.

Αυτό βέβαια που φέτος κάνει τη διαφορά είναι ότι το καλοκαίρι που τελειώνει δεν υπήρξε και τόσο ξέγνοιαστο. Τουναντίον. Έχεις την αίσθηση ότι ξεγνοιασιά και χαλάρωση αναζήτησαν για αρκετό καιρό τις βαλίτσες τους στο τμήμα απολεσθέντων.


 Του Τάκη Σουβαλιώτη

 Δύσκολοι, πολύ δύσκολοι έγιναν οι πολιτικοί καιροί και για τις υπερδυνάμεις. Αλλάζουν και γι’αυτές οι διάφορες συγκυρίες. Μέχρι και πριν λίγα χρόνια οι δύο υπερδυνάμεις, η Αμερική και η Ρωσία, είχαν όλο σχεδόν τον κόσμο κάτω από τον έλεγχό τους. Κάτω από την πολιτική κηδεμονία τους. Και με την γνωστή στρατιωτική τους ισχύ έπαιζαν έναν καθοριστικό ρόλο και για την τύχη όλων μας. Αυτόν όμως τον ρόλο δεν τον παίζουν πια στις μέρες μας. Ή, τον παίζουν αρκετά περιορισμένα. Δεν μπορούν με άλλα λόγια, να επιβάλλουν παντού τις διάφορες θελήσεις τους. Η μία χώρα μετά την άλλη απομακρύνεται όλο και περισσότερο τόσο από την πολιτική επιρροή της Αμερικής, όσο και της Ρωσίας.


Οταν ο Τάκης "σεσουαρ" Θεοδωρόπουλος έχει άποψη για τον Μίκη Θεοδωράκη στη  χώρα που 'χουν "φιλόσοφο" το...Ράμφος
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Για όλα φταίει η Δύση; Ας πούμε πως για όλα φταίει η Δύση. Φταίει για την εξαθλίωση του Τρίτου Κόσμου, φταίει για την υπανάπτυκτη θρησκοληψία του Ισλάμ. Φταίει όταν επεμβαίνει στο Αφγανιστάν. Φταίει επειδή αποσύρεται από το Αφγανιστάν. Βαρεθήκαμε να το ακούμε, όμως πολλοί δεν βαρέθηκαν να μας το λένε. Σε πρώτη ευκαιρία. Οποτε ο κόσμος μας βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα πρόβλημα που δεν έχει λύση. Ή, τουλάχιστον, του οποίου η λύση δεν είναι προφανής.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

"Πότε πεθαίνει ο έρωτας κανένας δεν το ξέρει, αφού τ’αστέρι της χαράς είν’και τού πόνου αστέρι…" τραγουδούσε η Νάνα Μούσχουρη τους στίχους του Νίκου Γκάτσου μελοποιημένους από τον Μάνο Χατζιδάκι. Στίχους διαχρονικότατους. Η απομάγευση, το τέλος του έρωτα, αποτελεί τον εφιάλτη των ερωτευμένων καθώς σπανιότατα επέρχεται ταυτόχρονα και για τους δύο. Κατά κανόνα, ο ένας στρέφει αλλού το βλέμμα αφήνοντας τον άλλον άναυδο, καραβοτσακισμένο, αισθηματικά ορφανό.

Ανδρέας Ζαμπούκας | Athens Voice

Οι σύγχρονες κοινωνίες τείνουν συνεχώς να απολαμβάνουν την ζωή ως μία κατακτημένη και παγιωμένη πραγματικότητα

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Όλα μεταβάλλονται γύρω μας. Η φύση, το κλίμα, η ενέργεια, η βιοποικιλότητα, εμείς οι ίδιοι ως οργανισμοί.

Ηπιο επικίνδυνη κατάσταση στην οποία μπορεί να βρεθεί μια κοινωνία είναι η ψευδαίσθηση της ασφάλειας των μελών της. Η  φαντασίωση της προστασίας που υποθετικά παρέχει στους πολίτες του ένα κράτος-κηδεμόνας, χωρίς  προυποθέσεις.