O Aθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος για τις αλλοιώσεις των επισκεψιμοτήτων σε  sites - Κουρδιστό Πορτοκάλι

Η διεκδίκηση της προεδρίας της Γαλλικής Δημοκρατίας από έναν νέου τύπου «σωτήρα» της, είναι πολύ πιθανόν να καταλήξει σε ιλαροτραγωδία για τη χώρα του Βολταίρου.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό ένα συμπλεγματικό ανθρωπάκι στη Γαλλία, που το παίζει διανοούμενος και που ετοιμάζεται να διεκδικήσει την προεδρία της χώρας του, να τονίζει προς κάθε κατεύθυνση ότι η «σωτηρία» των Γάλλων είναι να κλείσουν τα σύνορά τους και να επιστρέψουν στο παρελθόν. Έτσι, ο Έρικ Ζεμούρ, Γαλλοεβραίος που γεννήθηκε στην Αλγερία, προτείνει την έξοδο της Γαλλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την επιστροφή της στην εποχή του Ναπολέοντα.

Γιάννης Πρετεντέρης για τη μάχη του με τον κορωνοϊό: Ήταν δύσκολες μέρες, η  ανάκαμψη θέλει χρόνο

Ο Τύπος έχει το δικαίωμα της παρέμβασης, το ασκεί και σε όποιον αρέσει. Αυτό άλλωστε είναι το νόημα και η σημασία της ελευθερίας του. Που αποτελεί ταυτοχρόνως κατάκτηση της δημοκρατίας

του Γιάννη Πρετεντέρη

Να μιλήσουμε λοιπόν για τον Τύπο

Ξεκινούμε από το βασικό. Ουδείς απειλεί την ελευθερία του Τύπου σήμερα στην Ελλάδα

Διότι ελευθερία του Τύπου δεν σημαίνει να είσαι με τον λαό ή τα αφεντικά, την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση, τους πλούσιους ή τους φτωχούς, τη Δεξιά ή την Αριστερά.

Τεύχος 03 Δεκέμβριος 2010 Τιμή: Άρωμα Αιγιάλειας Δημοτικά δρώμενα Πρόσωπα  Τέχνη Οδοιπορικό Εκκλησία - PDF ΔΩΡΕΑΝ Λήψη

Του Δημήτρη Αλεβίζου - Συν/χου Δικηγόρου

   Για τον ανωτέρω χαρακτηρισμό, πρωτίστως, επιτρέψτε μου, να αναφερθώ, από μνήμης, στα κατωτέρω, μέσα από τη μηχανή του χρόνου.

  Tο Νοέμβριο του έτους 1951 ήρθα, από το χωριό μου της επαρχίας Καλαβρύτων, στο Αίγιο για να συνεχίσω τη φοίτησή μου στην Τετάρτη τάξη του τότε οκταταξίου  Γυμνασίου αρρένων Αιγίου.

               Μετά την άφιξή μου, από το Τρένο στο σιδηροδρομικό σταθμό Αιγίου, κατευθύνθηκα προς την οδό Ζωοδόχου Πηγής αριθ. 77, απέναντι από τον υπεραιωνόβιο πλάτανο του Παυσανία και τις δώδεκα βρύσες με το καθαρό τρεχούμενο παγωμένο νερό, όπου θα συγκατοικούσα με τον αδελφό μου Γιάννη. Σε εκείνη τη πρώτη διαδρομή μου, στη οδό Ζωοδόχου Πηγής, έμεινα έκπληκτος, από την πληθώρα ανθρώπων που ήσαν εκεί και περπατούσαν στο δρόμο. Κατά την, εν συνεχεία, εκεί διαμονή μου, διεπίστωσα ότι δεκάδες εκατοντάδες άνθρωποι – άνδρες και γυναίκες – ήσαν οι εργαζόμενοι, στα εργοστάσια συσκευασίας σταφίδος, που υπήρχαν κατά μήκος της οδού Ζωοδόχου Πηγής, με αφετηρία, από ανατολικά, που ήταν το εργοστάσιο Δρούλια, πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού και δυτικά ήταν το εργοστάσιο Βρούντζου, κάτω από τον Ιερό Ναό Παναγίας της Τρυπητής.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

Όσο ευγενές στάθηκε στην αφετηρία του το κίνημα της πολιτικής ορθότητας, τόσο επικίνδυνες αποδείχθηκαν οι υπερβολές του. Ή απλώς γελοίες. Ιδίως στο πεδίο της γλώσσας. Εξορίζουν οι ζηλωτές τις λέξεις που βρίσκουν κακές, βάναυσες, και τις αντικαθιστούν με άλλες, θετικές δήθεν. Με την ψευδαίσθηση πως έτσι βελτιώνουν την πραγματικότητα. Ο «νέγρος» έγινε «έγχρωμος», «μαύρος» και τελικά «αφροαμερικάνος». Σάμπως το ζήτημα να επικεντρώνεται στο πώς τον αποκαλούμε και όχι στο ποιες διακρίσεις ασκούνται εις βάρος του, στην παιδεία, στην εργασία, στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Η δημιουργός του «Χάρι Πότερ» βρέθηκε στο στόχαστρο όταν λοιδώρησε τον νεολογισμό «άνθρωποι με έμμηνο ρήση». «Γυναίκες τις λέμε!» σχολίασε στο τουίτερ η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ. «Αποκλείεις» τής επιτέθηκαν «τα ανατομικώς θήλεα που δεν έχουν περίοδο! Και βεβαίως τους τρανς! Ενώ αυθαίρετα περιλαμβάνεις στις γυναίκες εκείνους που μολονότι “αδιαθετούν” αυτοπροσδιορίζονται ως άντρες!»

Χρίστος Αλεξόπουλος | Μεταρρύθμιση

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Στις σύγχρονες μαζοποιημένες κοινωνίες του θεάματος κυριαρχούν και οριοθετούν την ατομική στάση τα διοχετευόμενα πρότυπα και όχι αξίες με ηθικό φορτίο, οι οποίες είναι προϊόν της συμβίωσης των ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες, ενώ καθρεπτίζουν και υπηρετούν τις ατομικές και συλλογικές ανάγκες.

 

Η επικοινωνιακή διαχείριση της πολιτικής έχει ανάλογη οπτική, ώστε να επιτυγχάνεται ο στόχος της άσκησης λειτουργικής επιρροής στους πολίτες ως προς την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας.