Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 7 Φεβρουαρίου του 1963, όταν χτύπησε ισχυρό τσουνάμι την ευρύτερη περιοχή του Αιγίου. Τα τσουνάμι είναι παλιά ιστορία (και) στις ελληνικές θάλασσες. Μην ξεχνάτε το παλιρροϊκό κύμα που «έπνιξε» τον Μινωικό Πολιτισμό μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης περίπου 1614 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού.

Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος | tempo24.news

Μια πιο σχολαστική ανάγνωση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου αποτελεί σημαντική πηγή έμπνευσης και προβληματισμού

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Ο Αλαίν Μενκ (Alain Minc), 72 ετών, είναι ένας διάσημος, εύπορος, ταλαντούχος, πολυγραφότατος Γάλλος συγγραφέας, σύμβουλος επιχειρήσεων και πολιτικών και διανοούμενος που τώρα τελευταία επανανακάλυψε τον Κάρολο Μαρξ και το έργο του. Έγραψε έτσι ένα περιεκτικό και προκλητικό για κάποιους βιβλίο, στο οποίο, υπό τον τίτλο «Η ζωή μου με τον Μαρξ» (Εκδόσεις Gallimard) υποστηρίζει ότι ο Γερμανός φιλόσοφος είναι ο κορυφαίος και επαναστατικός ερμηνευτής του βιομηχανικού καπιταλισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Ξαναδιαβάζοντας το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», ο Αλαίν Μενκ επισημαίνει και υπογραμμίζει αυτά που μεταξύ άλλων έγραφε ο Κ. Μαρξ και τα οποία κάποιοι είτε σκόπιμα διαστρέβλωσαν, είτε δεν κατάλαβαν. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος και περιγράφοντας τον βιομηχανικό τρόπο παραγωγής και την αστική τάξη που τον υπηρετεί, ο Γερμανός φιλόσοφος και ο Ενγκελς, γράφουν στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, μεταξύ άλλων:

Συνεντεύξεις

 Του Ευάγγελου Βενιζέλου

Αποχαιρέτησα χθες με λίγα λόγια τον Χρήστο Σαρτζετάκη. Με αφορμή τον θάνατό του γίνονται αναφορές στο ερμηνευτικό ζήτημα που έμεινε γνωστό ως «ψήφος Αλευρά», δηλαδή στο ερώτημα αν το 1985, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής αείμνηστος Ιωάννης Αλευράς, ενώ ασκούσε τα καθήκοντα του αναπληρωτή του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά την παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (ως αντίδραση στη μη ανανέωση της θητείας του και την υπόδειξη του Χρήστου Σαρτζετάκη από την τότε κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ),  είχε το δικαίωμα να ασκήσει τα βουλευτικά του καθήκοντα και να μετάσχει στις σχετικές ψηφοφορίες στη Βουλή.

Είχε τότε διεξαχθεί έντονη επιστημονική συζήτηση. Το ζήτημα της «ψήφου Αλευρά» είναι πάντα πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα για τη θεωρητική συζήτηση γύρω από την ερμηνεία του Συντάγματος και τις πολιτικές επιπτώσεις της στο πλαίσιο ενός συστήματος διακυβέρνησης και μιας έννομης τάξης, όπως η ελληνική, στην οποία δεν υπάρχει Συνταγματικό Δικαστήριο και συνεπώς υπάρχουν κατηγορίες ζητημάτων ερμηνείας και εφαρμογής του Συντάγματος που δεν επιλύονται δικαστικά, αλλά από τα αρμόδια πολιτικά όργανα και κυρίως από τη Βουλή.


Ηρακλής Ρούπας - Home | Facebook
Του Ηρακλή Ρούπα

Αποτελεί ενίσχυση ή επικοινωνιακή παρέμβαση σηματοδοτείται από την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 2% από 1ης Ιανουαρίου;

Τώρα που τελείωσε μία άνευ ουσίας συζήτηση στην Βουλή εξαιτίας της πρότασης μομφής που κατατέθηκε, είναι ανάγκη να επανέλθουμε επί στης ουσίας, στα πραγματικά προβλήματα που αναζητούν μακροπρόθεσμες λύσεις.

Βασικό ερώτημα που αναδεικνύεται είναι αν αποτελεί ενίσχυση ή επικοινωνιακή παρέμβαση σηματοδοτείται από την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 2% από 1ης Ιανουαρίου; Την περίοδο μάλιστα που ο καταγεγραμμένος ως «επίσημος» πληθωρισμός υπερβαίνει το 5% και η ανεργία σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ανέρχεται σε 13,3%;

Ερώτημα που ίσως να μην έχει εύκολη απάντηση, καθώς οι παράμετροι εκτίμησης των θετικών ή μη επιπτώσεων από την αύξηση του κατώτατου μισθού διαφέρουν ανάλογα με τις συνθήκες της οικονομίας. Όταν δεν υφίσταται ευκρινές παραγωγικό μοντέλο, βραχυπρόθεσμα ή αύξηση του βασικού μισθού χωρίς μακροπρόθεσμο προγραμματισμό θα εντείνει τις υφιστάμενες στρεβλότητες της παραγωγικής διαδικασίας.



Του Τάσου  Παπαδόπουλου

Ο ηγέτης του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος μετά την πτώση του Μουσολίνι το 1944 ανέλαβε το υπουργείο Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας που σχηματίστηκε στη Ρώμη.

Όταν κάποιοι φανατικοί αντιφασίστες τον πίεζαν και κάποτε αφόρητα να στήσει κρεμάλες για τους οπαδούς του Μουσολίνι, η απάντησή του καθαρή και σταθερή ήταν, αν κάνω κάτι τέτοιο θα πρέπει να εκτελέσουμε την μισή Ιταλία.

Έτσι αποφεύχθηκε ο εμφύλιος στην γειτονική μας χώρα. Και δεν ήταν μόνο αυτή η θαρραλέα στάση του Παλμίρο Τολιάτι. Όταν επισκέφθηκε σε συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς στη Μόσχα, ήταν ο μόνος ηγέτης Ευρωπαϊκού Κ.Κ. που παρουσίασε διαφορετικές απόψεις. Θεωρήθηκε από τους υποτακτικούς των άλλων Κ.Κ. ότι ήταν εκτός γραμμής Στάλιν, και  πολλοί άρχισαν να τον λοξοκοιτάζουν.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Α. Χωμενίδη


Ενώ βαριά τραυματισμένο, ξεβρασμένο στα ρηχά, το θαλάσσιο κήτος χαροπάλευε, κάτι αυτόκλητοι δήθεν διασώστες το κύκλωσαν, το ονόμασαν Σωτήρη και φωτογραφίζονταν γύρω του. Λες και ήταν λούτρινο παιχνίδι, σκυλάκι έστω σαλονιού. Μιά νεαρή κυρία υπερέβη κάθε όριο. Γραπώθηκε από πάνω του -νομίζοντας πως το αγκαλιάζει παρηγορητικά- κι άρχισε να του τραγουδάει! Στο δόλιο ζώο δεν περίσσευαν δυνάμεις για να την πετάξει, με ένα τίναγμα της ουράς του, μακριά. Το εξωφρενικό βασανιστήριο εξελήφθη ως εκδήλωση τρυφερότητας. Βιντεοσκοπήθηκε, ανέβηκε στο διαδίκτυο. Η νεαρή κυρία αποθεώθηκε, έγινε η ηρωίδα της ημέρας…

Ο Σάμουελ Χάου και ο Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος -

Του Γιώργου Μυλωνά

Λίγοι γνωρίζουν ότι στους πρώτους επαναστατικούς χρόνους εκδίδονταν στο Μεσολόγγι περισσότερες εφημερίδες απ' ότι σε όλη την οθωμανική αυτοκρατορία. Εξίσου απίστευτη μοιάζει η ιστορία του γιατρού Σάμιουελ Γκρίντλεϊ Χάου που ταξίδεψε από την Αμερική για να πολεμήσει στο πλευρό των Ελλήνων κι όταν τελείωσε ο Αγώνας, ίδρυσε στα Εξαμίλια της Κορίνθου, την Ουασιγκτόνια.

Μια πρότυπη κολεκτίβα, μοναδική στην εποχή της. Αυτές τις απίθανες ιστορίες φιλελληνισμού μοιράστηκε με το κοινό η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου στο Δημαρχιακό Μέγαρο όπου εγκαινιάστηκε η δράση Περπατώντας με τους Φιλέλληνες (2/2). Μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από τον προφορικό λόγο της καθηγήτριας (και τις επαναλήψεις) καθώς απηχεί, κατά το δυνατό, τον παλμό και το αίσθημα της αφήγησης.


Αγανακτισμένοι: Άλλη μια νύχτα στις πλατείες-Ξενύχτησαν με σκηνές στην  πλατεία Γεωργίου
Οι λεγόμενες προοδευτικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τι ακριβώς παίζεται αυτές τις μέρες στην πολιτική σκηνή της χώρας

Του Λεωνίδα Καστανά

Δεν αντιλαμβάνομαι σε τι συνίσταται η λεγόμενη τοξικότητα λόγου του κ. Πολάκη. Ο εν λόγω βουλευτής και τέως υπουργός εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την κουλτούρα και την πολιτική του κόμματός του και χαίρει της εκτίμησης τόσο του προέδρου και των στελεχών, όσο και μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων του κόμματός του. Και δεν άκουσα όλα αυτά τα χρόνια που πολιτεύεται από τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ καμιά εκ των έσω σοβαρή κριτική για την θορυβώδη πολιτεία του. Μόλις αυτές τις ημέρες είδα να εκτοξεύονται φίλια πυρά εναντίον του και αυτά με την αιτιολογία ότι η συμπεριφορά του βλάπτει το κόμμα. Όχι την πολιτική ζωή της χώρας, ή την χώρα. Και αυτό διότι η ανάδειξη του Ν. Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ σήμανε απώλειες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα κακά και μη συμφέροντα δηλαδή.