- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 188
(Μέτρα και συμπεράσματα)
Του Λάμπρου Ροϊλού
Η πρώτη οργανωμένη διεθνής κυβερνητική πολιτική αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής πραγματοποιήθηκε με την «Συνθήκη- Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή» (UNFCCC) του 1992 (με ισχύ από το Μάρτιο 1994 και το «Πρωτόκολλο του Κιότο»). Έκτοτε (1994) γίνονται ετήσιες σύνοδοι για την επανεξέταση του προβλήματος, και την διαπίστωση της προόδου από τα ληφθέντα μέτρα (COP), με τη τελευταία να γίνεται τον Νοέμβριο 2021 στην Γλασκώβη ως (COP 26).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 205
Του Χρήστου Α. Χωμενίδη στη μνήμη Χρήστου Σαρτζετάκη
Βγήκε ο ποπ σταρ στην τηλεόραση και δήλωσε πόσο εκτιμάει, πόσο αγαπάει τον κατηγορούμενο σκηνοθέτη. Εύγε του! Αντέδρασε ακαριαία -όπως το συνηθίζει- η ξανθιά κυρία: εξέδωσε ληξιαρχική πράξη θανάτου της καρριέρας του ποπ σταρ. Εύγε της! Εθίγη ένας μελαχροινός κύριος, κατήγγειλε την ξανθιά κυρία και τους ακολούθους της για ανθρωποφαγία. Εύγε του και εκείνου! Εξεμάνησαν διάφοροι με τον μελαχροινό κύριο, που ούτως ή άλλως τούς πατάει καθ’έξιν τον κάλλο - γούστο του και καπέλλο του. Έψαχναν εν τω μεταξύ οι Πουαρώ την άκρη του νήματος, «ποιος τάχα υπαγόρευσε στον ποπ σταρ» αναρωτιόντουσαν «όσα με αταίριαστη ευγλωττία ξεφούρνισε στο πρωινάδικο; Ποιος κρύβεται πίσω του;» Μα για σταθείτε – επρόκειτο για πρωινάδικο ή για μεσημεριανάδικο; Ούτε ξέρω ούτε και με ενδιαφέρει να μάθω. Πού θέλω να καταλήξω; Ότι όλα αυτά δεν έχουν καμία, μα καμία σημασία.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 263
υπό του Γεωργίου Καλαμωτουσάκη*
Τον όρο “Oest realpolitik” (Ανατολική ρεαλιστική πολιτική) εισήγαγε στην Γερμανική οικονομοπολιτική διπλωματία ο Βίλλυ Μπραντ, τέταρτος καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας, 1969-1974. Η realpolitik στόχευσε στην εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Δυτικής Γερμανίας, της Σοβιετικής Ενώσεως και ιδιαίτερα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολικής Γερμανίας). Αναφέρομαι στην εφαρμογή αυτού του δόγματος για την αντιμετώπιση των οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων της Γερμανίας (Δυτικής τε και Ανατολικής) διαχρονικά, από την εποχή που η Αικατερίνη η Μεγάλη, που ήταν Γερμανίδα, προσάρτησε πρώτη την Κριμέα στην Τσαρική Ρωσία, το 1783.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 221
ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται λέει ο λαός, ενώ ο Μάο Τσε-Τουνγκ το είπε πιο παραστατικά με τη φράση «μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση». Πράγματι πολλοί χρησιμοποιούν την οποιαδήποτε αναταραχή προκειμένου να επωφεληθούν και να αποκομίσουν κέρδη για λογαριασμό τους.
Αυτή την εκμετάλλευση καταστάσεων χρησιμοποιούν, τόσο κάποια κόμματα στην εσωτερική διαπάλη για την κατάκτηση της εξουσίας, όσο και κράτη στην προσπάθειά τους να υπερισχύσουν έναντι τρίτων.
Στην προκειμένη περίπτωση βλέπουμε ότι η Τουρκία, επιδιώκει να εκμεταλλευθεί την ουκρανική κρίση, με σκοπό, αφενός να βγει από την διεθνή απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει, και αφετέρου να προωθήσει την επεκτατική της δραστηριότητα απέναντι στην Ελλάδα.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 219
Το Ουκρανικό είναι μόνο ένα από τα πολλά προβλήματα που προκαλεί στους Ευρωπαίους η ουτοπική πια προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης
Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Το πρώτο που μπορεί να σκεφτεί κανείς για την «εικονιστική σύρραξη» στα ρωσοουκρανικά σύνορα είναι το πειραγμένο ρητό «αν θέλεις ειρήνη, μίλα συνεχώς για πόλεμο»! Το άλλο είναι η φαντασίωση της εδραίωσης του ΝΑΤΟ στο υπογάστριο της Ρωσίας. Και το τελευταίο, η αδικαιολόγητα «γενναία» στάση της ΕΕ απέναντι σε μία χώρα η οποία, αν κλείσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου, θα παγώσει το κτίριο της Κομισιόν στις Βρυξέλλες.
Πέρα όμως από τις γεωπολιτικές αναλύσεις, το μεγαλύτερο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Είναι οι Ουκρανοί Ευρωπαίοι ή Ρώσοι; Ποια είναι τελικά τα κριτήρια προσδιορισμού και απόδοσης ταυτότητας σε αυτή τη χώρα; Εθνικά, πολιτιστικά, γεωγραφικά, οικονομικά, κοινωνικά, στρατηγικά;
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 218
Του Θανάση Μαυρίδη-liberal
Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 είχε υιοθετήσει «ατάκες» των Εξαρχείων ακόμη και για τα εθνικά θέματα. Στη λογική «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», οι σύντροφοι υποστήριζαν ότι δε χρειαζόμασταν αμυντικές δαπάνες και ότι δεν θα ήταν καταστροφή αν χάναμε μερικά νησιά. Σε γενικές γραμμές, πάντως, ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση δεν υπήρξε τόσο ακραία ανεύθυνος, όσο ήταν ως αντιπολίτευση. Αυτά μέχρι που έγινε και πάλι αντιπολίτευση. Μια από τα ίδια. Η παλιά καλή γνώριμη αριστερά…
Δε στήριξαν τη συμφωνία με τη Γαλλία, δε συμφώνησαν με τη συμφωνία για ΑΟΖ με την Αίγυπτο, δε θα υποστηρίξουν, κατά τα φαινόμενα και τη συμφωνία με τις ΗΠΑ. Και το ερώτημα είναι το ακόλουθο: Τι ακριβώς θέλουν; Ποια είναι η πρότασή τους για τα εθνικά θέματα; Εκτός και ισχύει αυτό που είπε ο εξάδελφος Γιώργος Τσίπρας, ότι «η άμυνα της χώρας δεν είναι αυτοσκοπός». Το οποίο θα πιστεύαμε ότι το πιστεύουν αν κατά τη διάρκεια της θητείας τους είχαν καταργήσει τα σύνορα, τους στρατούς και τα σώματα ασφαλείας.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 238
Ο Ρώσος πρόεδρος πριν απ’ όλα, θέλει η έστω και προβληματική σημερινη Ρωσία, να εκλαμβάνεται ωσάν να ήταν η πάλαι ποτέ Σοβιετική Ενωση
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Θυμάμαι τη συνέντευξη που μου έδωσε το 1989 στην Αθήνα,για τον Οικονομικό Ταχυδρόμο τότε, ο αρμενικής καταγωγής οικονομικός σύμβουλος του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, ακαδημαϊκός και οικονομολόγος Αμπέλ Ανγκαμπενγκιάν , 82 ετών σήμερα και που με βεβαιότητα είχε τονίσει: «...Η Ρωσία είναι απίθανο να γίνει κάποτε δυτικού τύπου οικονομία και δημοκρατία. Αυτός που θα προσπαθήσει κάτι τέτοιο θα σπάσει τα μούτρα του…». Όντως λίγα χρόνια αργότερα η κατάρρευση του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και εν συνεχεία του Μπορίς Γέλτσιν, επιβεβαίωναν την εκδοχή του διάσημου στην εποχή του εμπνευστή της περεστρόικα. Ετσι,στα τέλη της δεκαετίας του 1990,μετά μια περιπετειώδη περίοδο Γέλτσιν,την εξουσία στη Ρωσία την κατακτούσε ένας «υπαλληλάκος» της KGB,χαρακτηρισμός που αποδίδεται στην αμερικανική εφημερίδα «Washington Post». Και από την άποψη αυτή, θεωρώ απαραίτητο να διαβάσει κανείς το βιβλίο των ανταποκριτών αυτής της εφημερίδας στη Μόσχα την περίοδο 2001-2004 (Peter και Susan Baker), με τίτλο «Απόλυτο σχέδιο Πούτιν» (Εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί» Νοέμβριος 2007).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 206
Του Ηλία Καραβόλια
Ακυρώθηκαν πολλά κατά την διάρκεια των δυο τελευταίων ετών : όνειρα, στόχοι, επιθυμίες, προσδοκίες, επαφές και συλλογικότητες. Στην αρχή, απλά αρκεστήκαμε στο να αναβάλλουμε προσωρινά ανάγκες και απολαύσεις. Η σταδιακή όμως προσαρμογή και η παθητική αναμονή στο δυστοπικό σκηνικό, πάγωσαν τις κοινωνίες και αυτές έχασαν το «κέντρο βάρους» τους.
Παρατηρούμε σήμερα, στην λήξη της πανδημίας, την μεγάλη εικόνα ως φόντο ανασφάλειας και ανησυχίας. Ενώ φαίνεται ότι θα πετάξουμε τις μάσκες προστασίας, ενώ μειώνονται οι περιοριστικοί όροι της καθημερινότητας, τα παλιά και κατεστημένα άγχη επιστρέφουν : ακρίβεια, πληθωρισμός, χαμηλοί μισθοί, ενεργειακή κρίση, τύμπανα πολέμου.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
