Του Αντώνη Κεφαλά

Το 1981 με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και τον λαό στην εξουσία, ξεκίνησε ένα όργιο σπατάλης από το οποίο η χώρα δεν έχει ακόμη συνέλθει. Στα 25 χρόνια που ακολούθησαν μέχρι την εμφάνιση των πρώτων ενδείξεων της κρίσης, μία ολόκληρη γενιά γαλουχήθηκε με την έννοια του τζάμπα. Το κράτος από «νυχτοφύλακας», όπως το είχε εύστοχα χαρακτηρίσει ο αείμνηστος Θανάσης Κανελλόπουλος, εξελίχθηκε σε «πατερούλη» όλων, σε «κράτος- νονό», ουσιαστικά πατώντας πάνω στην κρατικίστικη  φυσιογνωμία του μοντέλου εξουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή.   Η χρηματοδότηση του Πασοκικού εγχειρήματος της απεξάρτησης των Ελλήνων από την οικονομική πραγματικότητα στηρίχτηκε στα δανεικά από τις διεθνείς αγορές και στις επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την πρωτόγνωρη απήχηση του στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο (μέρος της οποίας οφειλόταν στην επίσης πρωτόγνωρη για την Ελλάδα κομματική οργάνωση του) το ΠΑΣΟΚ παρέσυρε και τα άλλα κόμματα στο δρόμο της λαϊκής πλειοδοσίας. Για να φτάσουμε, με ευθύνη όλων, στην κρίση του 2010 –που υπόβοσκε από το 1999. Με άρθρα μας στον Οικονομικό Ταχυδρόμο (υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Μαρίνου) πολλοί συνάδελφοι είχαμε επισημάνει την ύπαρξη της και προδιαγράψει την πορεία της -- από τότε, πριν καν την ένταξη στην ευρωζώνη. 

Του Αλέκου Παπαναστασίου
Οι Ευρωπαίοι πάνε με χίλια τον Τσίπρα διότι ψηφίζει όλα όσα παραγγέλνουν. Ωστόσο, ούτε υφίστανται τις συνέπειες της πολιτικής του, ούτε «καταναλώνουν» την προπαγάνδα του. Οσοι εντός χώρας δεν αντέχουν άλλο, θα χρειαστούν ασκήσεις ηρεμίας για να επιβιώσουν. Και λίγο από το ζεν του Λαλιώτη

Παρά τον καύσωνα, ένα βαρύ φθινοπωρινό σύννεφο σκεπάζει όσους δυσφορούν με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και μετρούν ανάποδα τις ημέρες για τα τελειώνει αυτή η εμπειρία της καινοφανούς συνάντησης του αριστερού λούμπεν με τον εθνολαϊκισμό. Η αίσθηση που κυριαρχεί μπαίνοντας στο φετινό χειμώνα είναι ότι θα χρειαστεί υπομονή, ίσως  τελικώς και ως τον Σεπτέμβριο του 2019.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
«​​Ένα πλοίον ταξιδεύον με υπέροχον καιρόν αιφνιδίως εξοκείλει ανοιχτά των Αζορών». Ο Μποστ, με τη δική του ορθογραφία, είχε ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου από τη δεκαετία του εξήντα. Ομως, ως συνήθως, δεν ακούσαμε τον ποιητή. Υπάρχουν θαλάσσιες περιοχές όπου η νηνεμία μπορεί να αποβεί εξίσου μοιραία με τα εξαγριωμένα μποφόρ. Περιοχές πονηρές και δόλιες. Οι ναυτικοί τις αποκαλούν «οι κουφάλες της θάλασσας». Κρύβουν τεχνηέντως τις προθέσεις τους και παρασύρουν τα πλοία στην παγίδα τους. Μία εξ αυτών είναι η «κατηραμένη» νήσος των Αζορών. Μία άλλη, ως απεδείχθη, είναι η νησίς Αταλάντη στον κόλπο της Σαλαμίνας. Κι ενώ ο γερόλυκος της θάλασσας έχει αγκυροβολήσει, ξάφνου, ξυπνάει το τέρας που κρύβει η «κουφάλα» στην απαισία ψυχή της και καταπίνει σιδερικά και υδατάνθρακες.

Τη δυσκολότερη φάση της βιώνει η αγορά τροφίμων για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση. Η δύσκολη, πρωτοφανής και παρατεταμένη οικονομική κρίση, τα capital controls και η πίεση του διαθέσιμου καταναλωτικού εισοδήματος οδήγησαν πολλούς Ελληνες σε περιορισμό των δαπανών, με αποτέλεσμα τη μεγάλη πτώση των αγορών.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι σχετικοί δείκτες κατανάλωσης επιδεινώθηκαν, ενώ ορατές είναι οι πρώτες ζημίες και σε επίπεδο λουκέτων σε σούπερ μάρκετ. Επιχειρήσεις με μακρά ιστορία έχουν οδηγηθεί σε πτώχευση, όπως η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος, με την κυβέρνηση να φιλοτεχνεί ακόμη το δικό της success story! Πόσο όμως αλήθεια είναι η ανάκαμψη της αγοράς και πόσο επικοινωνιακό τέχνασμα;

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Πριν από μερικές μέρες το υπουργείο Παιδείας, δηλαδή ο κ. Κώστας Γαβρόγλου, έψεξε τον πρόεδρο της ΟΛΜΕ. Ο κ. Νίκος Παπαχρήστος είχε μιλήσει στον ΣΚΑΪ (31.8.2017) και έκανε κριτική στο ανοσιούργημα του υπουργού Παιδείας για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μεταξύ πολλών άλλων, ανέφερε και πιθανούς κινδύνους που προκύπτουν από το νέο εξεταστικό σύστημα. Το υπουργείο κάλεσε τον πρόεδρο της ΟΛΜΕ «να ανακαλέσει τις προσβλητικές δηλώσεις - προβλέψεις του για τους εκπαιδευτικούς που εκπροσωπεί. Δεν είναι δυνατόν ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ να υποστηρίζει ότι οι εκπαιδευτικοί «θα λυγίσουν στις πιέσεις γονέων και μαθητών» για την προφορική βαθμολόγηση και, ακόμη χειρότερα, να προβλέπει ότι «μπορεί να βρεθεί μια μικρή μειοψηφία που να επιχειρήσει να κερδίσει», υπονοώντας προφανώς οικονομικά ανταλλάγματα για τους συναδέλφους του.

Του Αντώνη Κεφαλά

Όλα άρχισαν να τελειώνουν τη στιγμή του ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Έξη και κάτι δεκαετίες μετά την ήττα του Εμφυλίου, η αριστερά μύρισε εξουσία. Και, τούτη τη φορά, ως καλός μαθητής της ιστορίας, άφησε κατά μέρος τα φληναφήματα περί επανάστασης.

Κατά μία έννοια αποφάσισε να υιοθετήσει την στρατηγική θέση των (μετέπειτα) σοσιαλδημοκρατών της Β΄ Διεθνούς: η άλωση εκ των έσω– με την εκμετάλλευση του συστήματος και με αιχμές τα ΜΜΕ, τη δικαιοσύνη και την παιδεία. Και προφασίστηκε τον δήθεν συστημικό παίκτη.. Οι διπλές εκλογές του 2015 –και ιδιαίτερα αυτές του Σεπτεμβρίου – έφεραν την ομάδα Τσίπρα στην κυβέρνηση.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το δράμα της Αριστεράς στη μεταπολίτευση έχει πολλά από τα συστατικά της αρχαίας τραγωδίας. Εχει χοές σε τύμβους νεκρών, φωνές των νεκρών που ζητούν εκδίκηση και αλυσίδες φόνων που ξεκίνησαν γενιές πίσω. Είναι πλούσιο σε χορικά, γενναιόδωρο σε μεγαλοστομίες απ’ αυτές που κάνουν τις φωνές να απογειώνονται. Εχει και θεούς με τους οποίους άλλοι διαπραγματεύονται και άλλοι υπακούν τυφλά στα θέσφατά τους. Στη σκηνή του περιφέρονται μπουφόνοι, διότι και η τραγωδία είχε ήρωες μπουφόνους, όπως ο Ηρακλής στην «Αλκηστη» του Ευριπίδη.

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Ας μη μας εκπλήσσει η στάση του κ. Κουρουμπλή που κάνει «λογοπαίγνια» με τις παραιτήσεις. Ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα λογοπαίγνιο και έτσι κέρδισε την τους ψηφοφόρους: Με λογοπαίγνια και συνθήματα, με ατάκες και μύθους προσαρμοσμένους στη «δημιουργική ασάφεια» των εννοιών

Η χθεσινή είδηση -περίπου στις 12.00- ότι ο υπουργός Κουρουμπλής παραιτείται δημιούργησε μία αίσθηση έκπληξης σε όσους την διάβασαν. Μετά από λίγη ώρα, η βεβαιότητα της παραίτησης μετατράπηκε σε πρόθεση, αν ο Πρωθυπουργός το επιθυμούσε. Στη συνέχεια, αμβλύνθηκε ακόμα περισσότερο, σε αξιακό δικαίωμα για να καταλήξει στο τέλος, σε «λογοπαίγνιο»…