Αν ο λαϊκισμός προχωρά ακάθεκτος,αυτό πριν απ’ όλα,οφείλεται στο ότι εκλείπει «η ηθική της υπευθυνότητας»,στις περισσότερες δημοκρατικές κοινωνίες

Του Αθανανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Πριν κάποια χρόνια, άνδρες και γυναίκες που δήλωναν προοδευτικοί έκλειναν τα μάτια μπροστά στους δαίμονες του ολοκληρωτισμού. Η φαντασίωσή τους είχε κόκκινο χρώμα και το γοητευτικό πρόσωπο της επαναστάσεως και της προόδου για όλους. Όμως, η φαντασίωση αυτή τελικώς απεδείχθη τόσο φαιά όπως όλες οι φασίζουσες ιδεολογίες. Ωστόσο, παρά τις αποκαλύψεις, τις αποδείξεις, τις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες, οπαδοί και διανοούμενοι εξακολούθησαν να πιστεύουν ότι οι ελευθέρως σκεπτόμενοι άνθρωποι είναι «προδότες» και «πουλημένοι» στην αστική τάξη, στην σοσιαλδημοκρατία και στον διεθνή σιωνισμό»



Του Κώστα Στούπα

Ήταν ο Ιησούς πρόσφυγας;

Μεγάλη συζήτηση άνοιξε τις τελευταίες μέρες το tweet ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που παρομοίαζε τον Ιησού με πρόσφυγα. Η αριστερά ελλείψει πολιτικής πρότασης που να απαντά στα ζητήματα της εποχής βλέπει παντού φασίστες για αντιπάλους και πρόσφυγες για συμμάχους.



Γράφει ο Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης

Τα χρόνια της παιδικής  ηλικίας του Πέτρου ήταν χρόνια στέρησης. Συνέπεσαν με την  περίοδο της εχθρικής   Γερμανικής κατοχής  και  του εμφυλίου. Η οικονομική κατάσταση των αγροτών δεν ήταν διόλου καλή. Του πολύτεκνου πατέρα του  ακόμη χειρότερη.



 Άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου  

Το στοίχημα του 2019 είναι αν θα ανήκει στις χιλιάδες του, δηλαδή στη δυναμική του 21ου αιώνα, ή στις δεκάδες του, στην αίσθηση που δημιουργούν οι πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα. «Πάλιωσαν» πολύ πριν το τέλος του αιώνα, ανήκαν στο παρελθόν, πριν καλά - καλά συναντηθούν με το παρόν.



Του Σάκη Μουμτζή

Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον έχει αλλάξει επίπεδο. Βγάζει γέλιο. Ουδείς τον παίρνει στα σοβαρά, πλην των «προθύμων», για τους δικούς τους ευτελείς λόγους. Είναι γνωστό πως το έσχατο σημείο κατρακύλας μιας κυβέρνησης και ενός πρωθυπουργού, βρίσκεται στην γενική θυμηδία που προκαλούν οι πράξεις και οι δηλώσεις τους. Όταν όλοι τους παίρνουν στο «ψιλό».




Σε περιόδους συνολικών ανατροπών, όπως σήμερα, οι επιχειρήσεις πρέπει να αποβάλουν ξεπερασμένες αντιλήψεις για την ταυτότητά τους και τις σχέσεις εξουσίας στο εσωτερικό τους.

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος.

Μπορεί μία επιχείρηση να αλλάξει; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι περισσότερο αρνητική παρά θετική, και τούτο διότι η επιχειρηματική μονάδα είναι, πριν απ’ όλα, ανθρώπινος οργανισμός –και οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουν. Όπως αναφέρει δε ο Ρόλαντ Ράϊτερ, σύμβουλος επιχειρήσεων και καθηγητής στο Χάρβαρντ, το μεγαλύτερο εμπόδιο για τις αλλαγές μέσα σε μία επιχείρηση είναι η ταυτότητά της –όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους, που πολλές φορές αρνούνται στοιχειώδεις αλλαγές στην ζωή και στις αντιλήψεις τους, επικαλούμενοι την ταυτότητά τους.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Το πιο ενδιαφέρον στην υπόθεση της έκρηξης μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στη Σκουφά είναι η υπόθεση της αστυνομίας ότι ενδέχεται να ήταν πείραμα. Κάποια φιλόδοξα παιδιά, έτοιμα να αρχίσουν τον αγώνα τον καλό, πέρασαν εξετάσεις στην πρακτική εφαρμογή όσων διάβασαν στο εγχειρίδιο. Δεν ξέρω τι βαθμό τούς έβαλαν οι δάσκαλοί τους. Υποθέτω όχι σπουδαίο. Μια έκρηξη που άφησε πίσω της μόνον δύο ελαφρά τραυματισμένους μπορεί να σε αφήσει και μετεξεταστέο. Στην Ανάσταση τα βαρελότα και οι σαΐτες κάνουν περισσότερη ζημιά. Ας πρόσεχαν τα παιδιά.



Πολλά πρόσφατα γεγονότα σε δημοκρατικές χώρες,είναι απότοκα της μαζικής επέλασης σε παγκόσμιο επίπεδο νέων μορφών κρατισμού και συναφούς αυταρχισμού

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Ο Κάρολος Μαρξ και ο Βλαδίμηρος Λένιν –ο άνθρωπος ο οποίος, υποτίθεται, εφήρμοσε τον μαρξισμό– είχαν ένα κοινό σημείο. Γνώριζαν πολύ καλά την φύση του καπιταλισμού και τον χαρακτήρα αυτών οι οποίοι, σε αντίστοιχες εποχές, τον εκπροσωπούσαν. Γι αυτό, ο Μαρξ, μέσα από τα γραπτά του, εκδηλώνει τον κρυφό θαυμασμό του για αυτούς τους καπιταλιστές που «μπορούν συνεχώς να αλλάζουν τον κόσμο και να επαναστατικοποιούν τα μέσα παραγωγής», ενώ ο Λένιν, με ειρωνική υπεροψία, έλεγε ότι «οι καπιταλιστές είναι ικανοί να πουλήσουν στους δήμίους τους το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν».