Γράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης

Είμαι πρόθυμος να πιστέψω ότι οι επί δεκαετίες πύρινοι Μακεδονομάχοι άλλαξαν γνώμη και τώρα θεωρούν τη Συμφωνία των Πρεσπών ωφέλιμη για τη χώρα, ή έστω ότι τη θεωρούν λιγότερο βλαβερή από την πτώση της κυβέρνησης. Στην οποία, καλόπιστα θα δεχτώ ότι κατά σύμπτωση διατηρούν το χαρτοφυλάκιό τους, εγκαταλείποντας το κόμμα με το οποίο είχαν μπει στη Βουλή.


 
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

«Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από τη βρώμα όπου κυλιόμαστε, θα μας σώσει από τη μετριότητα και την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε».



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Προσπαθώντας να βγάλω μιαν άκρη με το κοινοβουλευτικό σουλάτσο των ημερών, η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό είναι τα μυγάκια που τις νύχτες του καλοκαιριού μαγνητίζονται από το φως του γλόμπου και μετά τον ασυνάρτητο χορό τους καταλήγουν να καούν. Ασυνάρτητος χορός των κομμάτων που κάποτε φιλοδοξούσαν να εκφράσουν τον μεσαίο χώρο. Ασυνάρτητος χορός μιας ψηφοφορίας, η οποία για μία ακόμη φορά θα εξαρτηθεί από την τσαπατσουλιά μιας υποτιθέμενης συμφωνίας, προϊόν μιας υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης στο ανατολίτικο παζάρι των Βαλκανίων. Πώς καταφέρνεις να κατεβάσεις την τιμή του χαλιού από τα 1.000 στα 100;



Ο πρώην διευθυντής του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» και νυν αρθρογράφος στο «Βήμα της Κυριακής», ανατέμνοντας τις προσωπικότητες των Κων. Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και Χαρίλαου Φλωράκη, φέρνει στο προσκήνιο πολλές αλήθειες και σημερινές πραγματικότητες.

Του Αθανάσιου  Χ. Παπανδρόπουλου

Τίποτε δεν είναι τυχαίο στη ζωή και στην πορεία του ανθρώπου. Και όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι ο καθένας όπως στρώνει κοιμάται. Οι εξαιρέσεις ακόμη επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Διαβάζοντας έτσι το βιβλίο του Γιάννη Μαρίνου, με τον οποίο συνεργαστήκαμε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», χωρίς κανένα σύννεφο στις σχέσεις μας επί 23 χρόνια, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω τι συνέβη και τι συμβαίνει στη χώρα.



2019: Χρονιά ορόσημο με κεντρικό προσανατολισμό τις επενδύσεις

Με το οριστικό τέλος του τρίτου μνημονιακού προγράμματος , στο οποίο η χώρα είχε ενταχθεί τον Αύγουστο του 2015 , θα αποδειχθεί αν τελικά αυτό συνιστά την έναρξη μιας περιόδου ασφάλειας και σταθερότητας ή αντίστοιχα την είσοδο στην πύλη μιας διαρκούς αβεβαιότητας. Το 2019 θα είναι μια χρονιά ορόσημο , επιβεβαιωτική στην πράξη των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης της τάξης προϋπολογιστικά του 2,1% για το 2018, πράγμα αδιανόητο αφού χρειαζόταν η οικονομία να τρέξει με 3,65%  του ΑΕΠ για το β' εξάμηνο του  2018. Αν η δυναμική αυτή δεν προκύπτει τότε  για την χρονιά που διανύουμε  η ανάπτυξη θα παραμένει βραδυπορούσα, ασθενική και χρονίως αναιμική.



Με την ευθύνη του Έλληνα Πολίτη και του επιστήμονα,  καθώς και με βάση τις επιστημονικές μου γνώσεις για το συμφέρον του Ελληνικού Λαού,
διατυπώνω τις ακόλουθες θέσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών:



* Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος

Τα όσα τραγικά συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην πολύπαθη χώρα μας αναδεικνύουν την οριστική παρακμή και σήψη του πολιτικού συστήματος. Η συμφωνία των Πρεσπών πνίγει το πολιτικό σύστημα που μετέτρεψε τα κόμματα και τους βουλευτές σε «μπάλες πολιτικού  μπιλιάρδου» ενώ παράλληλα ανέδειξε την πλήρη αδιαφορία, σε βαθμό κυνισμού της δημοκρατικής βούλησης του κατ΄επίφασην πλέον «κυρίαρχου λαού», η γνώμη του οποίου αγνοείται συστηματικά και καταπνίγεται στα χημικά των συλλαλητηρίων.



Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ είναι πολύ περισσότερο στενές από όσο κανείς θα ανέμενε από το πολιτικά αρνητικά φορτισμένο κλίμα.

Του Λευτέρη Τσουλφίδη*

Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ είναι πολύ περισσότερο στενές από όσο κανείς θα ανέμενε από το πολιτικά αρνητικά φορτισμένο κλίμα. Οι πιο γνωστές μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις (πετρελαιοχημικές, τραπεζικές, κατασκευαστικές, τροφίμων) δραστηριοποιούνται στη γείτονα χώρα, ενδεικτικά αναφέρω τα Ελληνικά Πετρέλαια, η Τρίτη επιχείρηση που μέσω της θυγατρικής της ΟΚΤΑ εξαγόρασε το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου.